can not return 21

ตอนที่ 21

ความลับที่ถูกเปิดเผยแล้วเมื่อไหร่เธอจึงจะหวนคืน

คนแรกที่ผมจัดการไปนั้นมันลงไปวัดพื้นแทบจะไม่ถึง10วินาที เพราะโดนผมเตะอัดเข้าไปที่ชายโครง คนที่สองมันก็ตรงเข้ามาพุ่งหมัดใส่ผมแต่ผมไวกว่า เลยเบี่ยงตัวหลบแล้วสาวหมัดเข้าไปทีท้องกับหน้าจนมันหงายคอล้มทั้งยืน แต่ไอ้คนสุดท้ายนี่ผมคงเบามือให้ไม่ได้เพราะมันเป็นคนที่ตบแยมเมื่อกี้
""ไอ้น้อง ถึงยังไงก็ให้พวกกูกระทืบซะดีๆ มันจะดีกว่าน่า""
""อย่าปากดีนัก มึงใช่ไหมที่ตบผู้หญิง""
""เอ้อ กูเองมึงจะทำไมวะ""
""ก็ไม่ทำไมหรอก แต่มึงเตรียมไปนอนโรงบาลได้เลย""
""มึงต่างหากที่จะต้องไปนอน ไอ้เด็กเวรนี่ เฮ้ยจับตัวมั..........""
""อ๊อก!!""
""เฮ้ย มันเป็นไงมั่งวะ""
หนึ่งในสองคนที่ยังเหลือต่างมองหน้ากันไปมา ก่อนจะยกมือขึ้นทำมือทำไม้ขอเข้ามาดูให้พรรคพวกที่นอนกองพื้นอยู่
""พี่!!มันสลบไปแล้ว""
""แม่งเอ๊ยนี่ขนาดเราตั้งหลายคนยังทำอะไรมันไม่ได้เลย""
""ผมว่าเราถอยก่อนดีไหมพี่""
""ก็ได้วะ แค่นี้ก็น่วมกันไปตามๆกันแล้วว่ะ เฮ้ย!! ฝากไว้ก่อนเถอะมึง""
พอผมชิงจังหวะได้แล้วก็บอกให้แยมหนีไปก่อน ส่วนไอ้พวกขี้เมาพวกนี้ก็กรูเข้ามาล้อมวงเตรียมจะกินโต๊ะผมอย่างมั่นใจ พวกมันกะหวังจะกระทืบผมให้กองตรงนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย แต่พวกมันคิดผผิด
""เดี๋ยว กูขอแนะนนำอะไรหน่อยนะ""
""อะไรของมึงอีกวะ""
""พวกมึงรีบหนีไปจากที่นี่ซะไม่งั้นพรุ่งมึงได้ไปกินข้าวในตะรางกันแน่ๆ""
""แล้วถ้าพวกกูไม่ไปล่ะ""
""มึงก็เลือกเอาระหว่างคุกกับตีนกู พวกมึงจะเอาแบบไหน""
""เรื่องนี้มันไม่จบง่ายๆแน่""
""ไป!! ไสหัวพวกมึงไป""
"".............""
""อูย เจ็บมือฉิบหายเลยแต่เดี๋ยวก่อน""
(ยัยนั่นมาทำอะไรตอนนี้หว๊า ต้องไปถามให้รู้เรื่องก่อนล่ะ)

...................................................................

...................................................................

""แอวๆ เปิดประตูให้เราที""
""...........""
""แอวๆ""
""รู้แล้วๆ นี่แอวอยู่ห้องนี้""
""อ้าว แอว!!""
""ว่าไง ทำไมมาช้าจังแล้วนี่หน้าไปโดนอะไรมาน่ะ""
""คือ.....""
""คืออะไร เล่ามาให้หมดเลยนะ""
""พี่หนึ่ง พี่หนึ่งเขามาช่วยเราไว้เมื่อกี้""
""ช่วย!!?? ช่วย เรื่องอะไร?? นี่ใจเย็นๆก่อนนะ""
""แล้วที่บอกว่าพี่หนึ่งน่ะ พี่เขามากลับมาแล้วเหรอ แล้วทำไรอยู่ทำไม โอ๊ย....นี่แยมแอวเจ็บนะ""
""เมื่อกี้.....เรา เราถูกพวกคนเมาหน้าปากซอยลวนลามน่ะ""
""ห๊า!! แล้ว.....""
""พี่หนึ่งเขาเข้าไปช่วยเราไว้ แล้วนี่ก็ให้เราหนีมาก่อนน่ะ""
""เอาล่ะๆใจเย็นก่อนนะ ปล่อยมือเราก่อน แล้วกี่คนล่ะ??""
""........??""
""แอวหมายถึงว่ากี่คน ที่มาลวนลามแยมน่ะ""
""ก็....""
""อ๊า พี่หนึ่งมาเเล้ว!!!""
""..................""
""มาทำอะไรตอนนี้ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว""
""คือว่า......""
""คืออะไร ไหนขอฟังเหตุผลเราหน่อยสิ""
"".........""
""ไม่พูด!! งั้นก็ได้ พี่รู้ว่าพี่ทำอะไรๆไม่ดีกับเราไว้เยอะ แต่ต่อจากนี้""
""............""
""ต่อจากนี้เป็นต้นไป พี่จะพยายามไม่ให้เราเห็นหน้าอีก""
""นายจะไปไหน ถ้านายเดินออกจากตรงนี้ไป เราจะไม่มีวันยกโทษให้นายอีกเลย""
""..............""
""คือแยมเขามาอยู่เป็นเพื่อนแอวน่ะค่ะ""
""แล้วทำไมต้องมาเอาป่านนี้ด้วย เห็นไหมถ้าพี่ไปช่วยหรือกลับมาไม่ทันมันจะเกิดอะไร...""
""ขอโทษนะ ที่เราทำให้นายลำบาก""
"".........""
""เอาน่าพี่หนึ่ง นะๆแล้วเป็นไงมั่งไอ้คนพวกนั้น""
""ก็หนีไป แต่ยังไงพี่คงให้เราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วล่ะแอว""
""ทำไมพี่หนึ่งพูดแบบนี้ล่ะ""
""ก็มันอันตราย แถมไอ้พวกนั้นคงไม่จบง่ายๆแน่""
""แต่แอวก็มีพี่หนึ่งคอยดูแลอยู่นี่ เนอะแยม""

""..............""
""อุ๊บ ซี้ดดด"" (เอาอีกแล้ว จะมาปวดหัวอะไรตอนนี้วะ)
""พี่หนึ่งเป็นอะไร ปวดหัวอีกแล้วเหรอ""
""ป่าวๆ งั้นพี่กลับไปอาบนำ้ที่ห้องนะ พี่ขอกุญแจหน่อยสิ""
""นี่ค่ะ""
""เอ่อ นายคือ.....""
""หึ ไม่ต้องพูดอะไรตอนนี้หรอก เดี๋ยวเรายังมีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะ""
""นี่ทั้งสองคน ดีกันเถอะนะ แอวไม่สบายใจเลยจริงๆ""
""แอวเราจะกลับแล้วนะ""
"".......""
""แต่นี่มันดึกแล้วนะ แยม""
""ยังไง เราก็จะ................""
""""พี่หนึ่ง!!!""""
""ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะแยม ทำไงดี""
""โรงพยาบาล แอวโทรตามรถแท็กซี่ด่วนเลย""

....................................................................

....................................................................

""เพล้ง!!""

""ว๊าย!!ยัยผึ้ง เธอเหม่ออะไรของเธอน่ะ ตั้งแต่กลับมาใจลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยนะ""

""ไม่รู้สิ ฉันสังหรณ์ใจแปลกๆยังไงก็ไม่รู้""

""สังหรณ์ใจ??? นี่มันก็จะเที่ยงคืนแล้ว ฉันว่าเธอไปนอนเถอะ""

""อืม ก็ได้แต่ว่า....""

""ไม่มีแต่ ลืมไปแล้วรึไงพรุ่งนี้เราต้องไปทำงานกันแล้วนะ""
""...........""
""น่า เธอเองก็คิดมากไปรึป่าว""
""เธอรู้เหรอว่าฉันคิดเรื่องอะไร""

""ก็จะเรื่องอะไร๊ คงไม่พ้นเรื่องของหนึ่งอีกล่ะสิ""

"".............""
""คนอะไรทั้งหล่อ ทั้งเก่ง แถมเรื่องอย่างว่ายัง.......""
""ยัยมิ้น เรื่องอย่างว่าน่ะ เธอหมายถึงเรื่องอะไร รึว่าเธอ???""

""อะไรๆ ไม่มีอะไรหรอกน่า ไปนอนเถอะไป๊""

""อือ ก่อนได้""

""...............""

""ฟู่ เกือบไปแล้วไหมล่ะยัยมิ้น เกือบหลุดปากไปซะแล้ว""

.....................................................................

.....................................................................

""นี่จะไม่โทรหาพี่ผึ้งหน่อยเหรอ""
""พี่ผึ้งคงจะนอนแล้วล่ะ แต่ทำไม?? พี่เขาเป็นอะไร เขาถึงไม่ยอมบอกเราเลยนะ""
""ก็นั่นสิ ว่าแต่พี่โก้น่าจะยังไม่นอนนะ ลองโทรหาดูไหม""
""อือ ลองดูก็ได้""
""งั้นเอาโทรศัพท์เราโทรก็ได้อ่ะนี่""
"".............""
""ฮัลโหลค่ะพี่โก้ ขอโทษนะคะที่โทรมารบกวนตอนนี้""
""อ่า จ๊ะมีเรื่องด่วนอะไรรึป่าวถึงโทรมาตอนนี้น่ะ""
""ค่ะถ้าไม่มีเรื่องด่วน หนูคงจะไม่โทรหาพี่ตอนนี้หรอก""
""อ่ะ เรื่องอะไรว่ามา พี่ก็กำลังจะนอนพอดี ตอนนี้อยู่ที่ไหนกัน""
""คือพี่หนึ่งเขา...เป็นอะไรไม่รู้ตั้งแต่กลับมาจากที่นู่น ตอนนี้พี่เขาอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ""
""ห๊ะ!! แล้วอาการมันเป็นยังไง""
""ก็จู่ๆก็มีเลือดกำเดาไหล แล้วก็บ่นว่าปวดหัวหลังจากนั้นก็สลบอยู่ยังไม่ฟื้นมาเลย""
""แล้วมีใครช่วยดูมันอยู่รึป่าวน่ะ""
""ตอนนี้แอวกับแยมมาคอยเฝ้าไข้อยู่น่ะค่ะ""
""อือ งั้นแอวคุยกับพี่นุ่นนะพี่นุ่นมีอะไรคุยด้วย""
""ฮัลโหลแอว""
""คะพี่""
""ทำใจดีๆนะ ไอ้หนึ่งมันไม่เป็นอะไรมากหรอก""
""ฮือ ฮือ ฮือ พี่นุ่นแอวกลัว แอวกลัวพี่เขาจะเป็นอะไรมากกว่านี้ แอว.....ฮือ ฮือ""
""โอ๊ย ไม่ต้องร้องไห้นะแอว เดี๋ยวมันก็หาย""
""แต่ว่า...........""
""แล้วนี่บอกพี่ผึ้งรึยัง""
""ยังเลยแอวไม่กล้าบอก ฮือ ฮือ""
""งั้นเดี๋ยวให้พี่โก้เขาโทรหาพี่ผึ้งเองดีกว่านะ แล้วมันอยู่โรงพยาบาลไหนล่ะ""
""อยู่โรงพยาบาล......""
""งั้นเดี๋ยวพวกพี่ไปเยี่ยมมันพรุ่งนี้ โอเครไหม""
""ค่ะพี่""
""เราเองก็อย่าคิดอะไรให้มากล่ะ อยู่กับแยมใช่ไหม??""
""ใช่ค่ะ ""
""งั้นขอพี่คุยกับแยมหน่อยนะ แล้วเลิกร้องไห้ได้แล้วไม่งั้นเพื่อนพี่มันฟื้นมาถ้ามันเห็นเราเป็นแบบนี้ มันจะคิดมากเอา""
""ค่ะๆ""
""คะพี่นุ่น??""
"".....................""
""............""

......................................................................

......................................................................

""พ่อหนุ่ม""
""นั่นเสียงใครน่ะ??""
""อย่าได้ร้อนใจ แลอย่าได้ใส่ใจไปเลยว่าข้านั้นเป็นผู้ใด""
""ใคร!! แล้วที่นี่ที่ไหนทำไมมันมืดแบบนี้""
""นับต่อแต่นี้สืบไป เอ็งจงฟังคำข้าให้ดีเถิด""
""ไม่ฟังผมไม่ฟัง พาผมออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้""
""...........""
""ยามใดที่เมฆาเคลื่อน ดวงดารานั้นพรางอับแสง ยามใดที่ฟากฟ้ากระจ่างแจ้ง ตัวเจ้านั้นจึงจะพบซึ่งหนทาง""
""อะไร!!?? นี่มันอะไรกัน""
""ปุจฉา ยามใดก็ตามที่เจ้าค้นพบซึ่งความนัยนี้แล้วไซร้เจ้าจึงจะล่วงพ้นผ่านไปจากที่นี่ได้เป็นแน่แท้""
""..??แล้วถ้าผมหาคำตอบไม่เจอล่ะ""
""เจ้าก็จะไม่มีวัน ที่จะออกไปจากสถานที่แห่งนี้ ได้อีกเลยเป็นแม่นมั่น""
"".........??""
""พ่อหนุ่ม ปู่ของเจ้าเคยบอกแก่ข้าไว้เมื่อครั้งกาลก่อนว่าเจ้านั้นเป็นผู้ที่ฉลาด""
""ปู่ของผม??""
""ถูกแล้ว ปู่ของเจ้า เอาล่ะถึงเพลาที่ข้าจักต้องไปสักที""
""เดี๋ยว คุณจะไปไหน""
""ข้าจักไปแห่งหนใด ฤาเรื่องนี้มิได้เกี่ยวกับเจ้า""
""............""
""ข้าต้องไปแล้ว จากจรกันเพียงเท่านี้ เพลาหน้าข้า แลเจ้าคงจักได้สบโอกาสพบเจอกันอีก""
""เดี๋ยว!! เดี๋ยวก่อน กลับมานะ!!""
"".............""
""อ๊ากกกกกตาเรา มองอะไรไม่เห็นเลย ห่ะ หัวเราหนักไปหมด นี่มัน อะไรกัน!!??""

.................................................................

.................................................................

""อะไรนะ??หนึ่งเข้าโรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อคืน แล้วทำไมพึ่งบอกพี่""
""ก็แอวไม่กล้าโทรไปกวนพี่ผึ้งนี่นา""
""เรื่องใหญ่แบบนี้นี่นะ แอวคิดว่าหนึ่งเขาเป็นของแอวคนเดียวรึไง""
""ฮือ ฮือ แอวขอโทษค่ะ ฮือ ฮือ แอวไม่รู้จะทำยังไงดี...พี่ผึ้ง""
""เขาอยู่โรงพยาบาลไหน บอกพี่มาเดี๋ยวนี้เลย""
""โรงพยาบาล......""
""โอเค แล้วพี่จะรีบไป""
""........""
".............""

...................................................................

...................................................................

""หือ...ที่นี่มันที่.......คุณ คือใคร!!??""
พอลืมตาขึ้นมา ผมก็พบกับผู้หญิงคนนึงที่หน้าตาสดสวย เธอนั่งยิ้มก้มหน้ามองมาที่ผม โดยที่ผมนอนหนุนตักของเธออยู่ แต่เครื่องแต่งกายของเธอคนนี้มันไม่น่าจะเหมือนคนในยุคนี้นุ่งห่มกันเธอนุ่งโจงกระเบนมีผ้าแถบรัดอกห่มสไบสีชมพูหวานๆทับอีกชั้นนึงก่อนที่ผมจะพูดอะไรต่อเธอก็
""ข้าเห็นเจ้ามาหลับนอนในที่ของข้ามาได้สักครู่ชั่วยามแล้ว""
""แล้วผมมาที่นี่ได้ยังไง""
""เรื่องนั้นข้าหาได้ล่วงรู้ไม่""
""คุณช่วยพูดอะไรให้ผมเข้าใจง่ายๆหน่อยได้ไหม""
""ข้าก็เจรจาเยี่ยงมานานนมแล้ว แล้วนี่เจ้าจะลุกออกจากตักของข้าได้รึยัง""
""อ่า ผมขอโทษ""
""มิเป็นกระไรดอก ข้าเต็มใจ""
""ว่าแต่ที่นี่มันที่ไหนครับ""
""ข้าคงบอกอะไรเจ้ามิได้ดอก แต่อีกมินานเจ้าจักได้ล่วงรู้เอง""
""ทำไม? ทำไมคุณถึงบอกอะไรผมไม่ได้""
""คงเพราะมันมิใช่หน้าที่ของข้าที่จักต้องบอกอะไรแก่เจ้า""
""แต่...""
""มิต้องฉงนใจไปดอก เพลานี้เจ้าจงหลับไปให้สบายอีกสักมื้อยามเถิด ข้าคงต้องไปก่อน""
""อุ๊บ อาการนี้...อีกแล้ว ตาเรา กับ..........""

.......................................................................

.......................................................................

""ไหน เขาอยู่ที่ไหน""
""ฮือฮือฮือ....พี่ผึ้งแอวจะทำไงดี..จะทำยังไงดี""
""โธ่...เขาต้องไม่เป็นอะไรเชื่อพี่สิ""
""พี่เขาอยู่ในห้องพักค่ะตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย""
""แยม แล้วหมอเขามาตรวจอาการรึยัง""
""ก็มาแล้วค่ะเมื่อเช้า แต่..........""
""อ้าวเจ๊ผึ้งมาได้ไง""
""นี่แฟนฉันทั้งคนนะโก้""
""......""
""โก้ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วมีอะไรจะบอกพวกเรารึป่าว""
""นั่นน่ะสิ หนึ่งได้บอกอะไรรึป่าวโก้""
""คือ.....""
""นุ่นจำได้ วันนั้นก่อนที่หนึ่งมันจะออกจากมหาลัย มันบอกว่าจะไปหาหมอตอนั้นมันพูดอะไร โก้!!""
""มันบอกว่า.......""
""อ๋า คุณหมอเดินมานู่นแล้วสงสัยกำลังจะมาตรวจรอบบ่าย""
""สวัสดีค่ะคุณหมอ""
""สวัสดีค่ะ พวกคุณเป็นญาติกับคนไข้เหรอป่าวค่ะ""
""เป็นแฟนค่ะ ส่วนสองคนนี้ก็เป็นเพื่อนกับหนึ่งเขา""
""อาการพี่เขาเป็นยังไงบ้างค่ะคุณหมอ""
""ก็ยังทรงๆตัวอยู่แต่ต้องได้รับการผ่าตัดโดยด่วนค่ะ""
""""ผ่าตัด!!??""""
""เบาหน่อยค่ะที่นี่มันในโรงพยาบบาล""
""คุณหมอ ทำไมถึงกับต้องผ่าตัดด้วยคะ เขาเป็นอะไรกันแน่""
""นั่นน่ะสิ เพื่อนหนูเป็นอะไรถึงกับต้องผ่าตัดด้วย""
""นุ่นเดี๋ยวโก้จะเล่าให้ฟังทีหลังได้ไหม""
""ไม่ต้องเล่าแล้ว นุ่นว่าถามเอาจากคุณหมอดีที่สุด""
""แฟนฉันเขาเป็นอะไรกันแน่คะคุณหมอรีบๆบอกได้ไหม""
""งั้นก็ทำใจกันดีๆนะคะ หมอจะบอกให้ฟัง""
""............""
""...................""
""คือว่าก่อนหน้านี้ ศรีษะของคนไข้ได้รับการกระทบเทือนมาอย่างรุนแรงจน""
""จนอะไรค่ะคุณหมอ""
""จนมีเลือดคลั่งอยู่ในสมอง แต่อาการตอนนี้เข้าขั้นวิกฤติมากกว่าเดิม""
""............"""
""โอกาสที่เขาจะที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม...น้อยมากนะคะ""
""...............""
""งั้นหมอขอตัวก่อนนะคะ""
""ฮือ ฮือพี่ผึ้ง พี่เขาจะเป็นอะไรมากไหม เขาจะตายไหม""
""พี่ไม่รู้ๆ ฮือฮือ""
""ไอ้โก้ เรื่องนี้ใช่ไหมที่จะบอกเมื่อกี้น่ะ""
""ช่ะ ใช่""
""เรืองใหญ่แบบนี้นี่นะ ทำไมไม่บอกกันวะหนึ่งมันก็เพื่อนพวกเรานะ""
""นั่นแยมจะไปไหนน่ะ""
""..........""
""ขอแยมเข้าไปดูพี่เขาหน่อยได้ไหมคะคุณหมอ""
""ได้สิคะ แต่คงต้องหลังจากที่หมอส่งคนไข้ไปทำ CTสแกนก่อนน่ะค่ะ""
""พี่เขาจะหายปรกติไหมคะคุณหมอ""
""หมอก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่หมอเองก็จะพยายามรักษาเขาให้ดีที่สุดนะคะไม่ต้องห่วง""
""..........""
""...........""

.................................................................

.................................................................

""นี่ตื่นได้แล้ว""
""หือ.....""
""นี่มัน ที่เดิมนีหว่าแล้วนั่นคุณอีกแล้วเหรอ""
""คุณนี่พูดจาแปลกๆนะ คุณกับฉันเราเคยเจอกันซะที่ไหน...""
""ก็ก่อนที่ผมจะหลับ.........""
ผมสงสัยกับบางสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ผู้หญิงตรงหน้าผมนั่น ใช่แน่นอนเธอคือคนเดียวกันกับคนที่ผมพึ่งคุยกับเธอก่อนจะหลับไปอีกรอบ แต่ชุดที่เธอสวมใส่นั้นได้เปลี่ยนไป แถมหน้าของเธอนั้นผมคุ้นๆจนบอกไม่ถูกแต่พอพยายามนึกก็นึกไม่ออกว่าเธอคนนี้เป็นใคร
""อ้าว จู่ก็เงียบขึ้นมาซะงั้น แปลกคนจริงๆ""
""เมื่อกี้""
""..........!!??""
""เมื่อกี้คุณยังใส่ชุดไทยอยู่เลย""
""ชุดไทย นี่ฉันไม่ได้กำลังจะไปงานแฟนซีรึว่าราตรีสโมสรที่ไหนนะ""
""ที่ตรงนี้เหมือนกัน ผมพึ่งนั่งคุยอยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้านทรงไทยหลังนี้..""
""ใช่นี่มันบ้านฉัน แล้วคุณเองก็มานอนอยู่บนตักฉันอยู่ด้วยตอนนี้""
"".........!!??""
""คุณเป็นใครกันแน่ ที่นี่มันที่ไหน""
""เรื่องนั้น ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องตอบคุณ""
""อีกแล้ว เมื่อกี้คุณก็พูดแบบนี้""
""เราไม่เคยรู้จักกัน แต่อีกไม่นานหลังจากนี้เราคงได้พบกันอีก ที่ใดที่หนึ่งในโลกของคุณ""
""............!!??""
""นี่เดี๋ยว กลับมาก่อนผมงงไปหมดแล้ว นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน""
"".............""
""................""

.................................................................

.................................................................

""ว่าไงโก้ จะบอกพี่ได้รึยังว่าหนึ่งเขาบอกอะไรโก้""
""คือว่า....""
""แล้วทำไมถึงปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับกันด้วย ทำไมไม่ยอมบอกพี่""
""เรื่องของเรื่องก็ตามที่หมอบอกนั่นล่ะเจ๊แต่เรื่องที่โก้ไม่บอกนเจ๊น่ะ คือมันขอไว้""
""ขอไว้!! แล้วนี่แสดงว่าพี่ไม่มีสิทธิ์รู้อะไรเรื่องนี่เลยเหรอ โก้!!""
""ป่าวไม่ใช่แบบนั้น คือมันบอกว่าจะบอกเจ๊กับแอวเอง""
""แล้วไงอีก""
""มันบอกกลัวเจ๊ เป็นห่วงมันน่ะไม่อยากให้คิดมาก""
""........""
""งั้นเดี๋ยวโก้กับนุ่นไปเรียนก่อนนะ มีเรียนตอน 3โมง""
""ไปกันดีๆล่ะ""
""เจ๊ก็อย่าคิดมากล่ะ เดี๋ยวมันก็หายดี""
""..........""
""ไม่เอาน่า อย่าร้องไห้สิ ถ้าไอ้หนึ่งมันฟื้นมาแล้วเห็นเจ๊เป็นแบบนี้มันจะคิดมากเอานะ""
""ไปกันเถอะ ทั้งสองคน""
"".................""
""..........""

......................................................................

......................................................................

""เดี๋ยวยังไงหมอก็ขอตัวก่อนนะคะ""
""ค่ะคุณหมอ""
""แล้วยังไงก็ช่วยติดต่อญาติของคนไข้ให้หมอด้วยนะคะ""
""..........""
""เพื่อจะต้องมาเซ็นต์เอกสารยินยอมให้ผ่าตัดคนไข้""
""ค่ะเดี๋ยวหนูจะรีบติดต่อให้ค่ะ ขอบคุณค่ะคุณหมอ""
""............""
""นี่ เมื่อไหร่จะฟื้นขึ้นมาทะเลาะกันอีก แยมใจคอไม่ดีเลยนะที่เห็นพี่เป็นแบบนี้น่ะ""
""..............""
""แยม ยอมทุกอย่างแล้ว ขออย่างเดียวรีบๆฟื้นขึ้นมานะฮือ ฮือ ฮือ""
""...............""
""แยม!!""
""แอว พี่ผึ้ง ฮือ ฮือ ฮือ แยมทนเห็นพี่เขาแบบนี้ไม่ไหวแล้ว""
""เอาเถอะๆ เขาต้องไม่เป็นอะไรนะ อย่าร้องไห้เลย""
""ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ทำไม!!ฮื้อ ฮือ ฮืออออ""

....................................................................

....................................................................

""ใคร นั่นเสียงใครร้องไห้อยู่นะ""
""...........""
""เสียงนี่มัน!! ไม่น่าจะใช่ ยัยนั่นจะมาร้องไห้ทำไม""
""..........""
""ว่าแต่ เราลองเดินตามเสียงนี้ไปดีกว่าเผื่อว่า....อุ๊บ!!! อีกแล้ว ทำ...ไม..กั.....น""
""...............""
""...............""
""หึ หึ เจ้าได้ออกไปแน่ๆพ่อหนุ่ม แต่ตอนนี้หาใช่เพลานั้นไม่....""
""......""
""เจ้าจงติดอยู่ในห้วงสำนึกตนเองไปเยี่ยงนี้ก่อนเถิด""
""แล้วเมื่อไหร่ ท่านจะปลดปล่อยหลานชายของผมกลับไปล่ะครับ""
""ประเดี๋ยวอีกมินานจากนี้ดอก เจ้าก็จะรู้เอง""
""ครับท่าน.......""

.....................................................................

.....................................................................

กริ๊งงงงงง กริ๊งงงงงงง กริ๊งงงงงง
""คุณป้าคะ โทรศัพท์ค่ะ""
""จ๋า หนูครีม หนูช่วยรับแทนป้าไปก่อนได้ไหม พอดีป้ายุ่งๆอยู่ในครัวน่ะจ้ะ""
""ได้ค่ะ ฮัลโหลค่ะ""
""..........""
""อ๋อไม่ใช่ค่ะ พอดีคุณป้าติดธุระอยู่ในครัวน่ะค่ะมีอะไรจะฝากไว้ไหมคะ""
""..............""
""...!! แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่โรงพยาบาลไหนคะ""
""........""
""ค่ะๆ แล้วยังไงฉันจะบอกคุณป้าให้นะคะ""
"".........""
""ค่ะ สวัสดี ค่ะ""
""........นี่เขา จะเป็นอะไรมากรึป่าวนะ ขออย่าให้เป็นอะไรมากเลยเถอะ ไม่งั้นเราคง...""
""ใครโทร มารึจ๊ะหนูครีม""
""เอ่อ คือว่า...........""
""........??""

....................................................................

....................................................................

""คนใจร้าย คนโกหกไหนบอกว่าจะมาหาเราไง นี่แม้แต่โทรมาหายังไม่มีเลย หนอย""
""ไม่เป็นไรเรา โทรไปหาเองก็ได้ คอยดูนะ เมื่อวานก็หนีกลับ ฮึ""
""ตื้ด ตื้ด อ่ะ ฮัลโหล นั่นหนึ่งใช่ไหม!!??  นั่นใครน่ะ??""
""...............""
""เขาอยู่ที่ไหนตอนนี้""
""............""
""โรงพยาบาลอะไรคะ""
""....""
""ค่ะ ยังไงใหม่ก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ ใหม่ขอไปดูอาการเขาได้ไหม""
""........""
""ขอบคุณค่ะ แล้วใหม่จะรีบไปเลยแล้วกันค่ะ""
""...........""

....................................................................

....................................................................


ตอนหน้า


""ไหนลูกฉันอยู่ที่ไหน""
""อยู่ในห้องพักผู้ป่วยน่ะค่ะ ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย""
""ฉันจะไม่ถามหาหรอกนะ ว่าใครเป็นต้นเหตุให้ลูกของฉันเป็นแบบนี้ แต่....""
"".............""
""..........!!??""


...................................................................

...................................................................


""ตกลงนี่คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมผมถึงคุ้นๆหน้าคุณจังเลย""
""เราอาจเคยผ่านพบ รึอาจจะมิเคย เจ้าเองน่าจะรู้แก่ใจดีนะ""
""...........""


....................................................................

....................................................................


""ว่าไงนะ!!?? เมื่อกี้เธอบอกว่าอะไร??""
""ใช่ ใหม่กับหนึ่งเรามีอะไรกันมากกว่าเพื่อน แล้วใหม่ก็จะไม่ยอมทิ้งหรือว่าเสียเขาไปแน่ๆ""
""เธอมันเลว ฉวยโอกาสรู้ทั้งรู้ว่าเขามีแฟนแล้วเธอยังจะ....""
""มันก็ไม่ต่างอะไรกันนักหรอก จะ1 หรือ2 หรือ3 เธอเองก็รู้ดีนี่แอว""
""..........""
""พวกเราก็ต่างรักเขาเหมือนๆกัน นี่นะ""
""...............""
""ไงล่ะพูดอะไรไม่ออกเลยล่ะสิคะพี่ผึ้ง""
""แต่ยังไง ฉันก็ยอมให้เธอไม่ได้ เขาต้องไม่มีใครคนอื่นนอกจากพวกเรา 3คน""
"".............""
""................""

.....................................................................

.....................................................................