ตอนที่ 24
กลับคืน ห่างหายและไปจาก
""ฮัลโหล นี่ยัยมิ้น แกมีเบอร์โทรของแอมไหม""
""แกมีอะไร ยัยผึ้งแกจะเอาเบอร์น้องสาวฉันไปทำไม""
""เอาเหอะน่าฉันขอหน่อยจะได้ไหม""
""ชิอะไรกัน อ่ะๆ แกถือสายรอก่อนนะ""
"".............""
""ฮัลโหล 083-xxxxxxx นี่แกมีอะไรบอกฉันมั่งนะ""
""เดี๋ยวฉันจะบอกแกเองนะ""
""อือ แล้ววันนี้แก.........เอ้า!!?? ยัยบ้านี่ วางสายไปซะแล้ว""
""................""
""ว่าไงเจ้ ได้ไหม""
""ได้แล้ว แต่ไม่ว่ายังไง......ช่างเหอะ แอมจะอยู่ที่บ้านหรือป่าวนะ"""
"".......!!??น่าจะอยู่นะ นี่ก็ 4 โมงกว่าๆแล้วนี่เจ้""
""เดี๋ยวลองโทรหาดู""
........................................................
........................................................
""อึ้ก....แม่นวลทำไมถึงอยู่ที่นี่ ทำไม.....""
""ข้าขอคืนความทรงจำให้กับพี่ แต่แน่นอนข้าจักขออะไรกับพี่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนพี่จะตกลงให้แก่
ข้าได้รึไม่""
""จะเอาอย่างนั้นก็ย่อมได้ แต่หากมันไม่เหลือบ่ากว่าแรงพี่ก็ยินดีที่จะทำให้""
""เยี่ยงนั้นก็.........""
""..............""
""ขอให้พี่นั้น อย่าลืมคำสัตย์สัญญาที่ได้ให้กับข้าไว้ เมื่อสักครู่นี้""
""ได้ พี่ขอให้สัญญา แล้วนี่พี่จะต้องไปทางไหน""
""ไปตามทางที่มีแสงนี้ทอดยาวไป แล้วพี่จะพบกับทางกลับเอง""
""แม่นวล......""
""กระไรรึ??""
""ขอให้พี่ได้โอบกอดเจ้าอีกสักครั้งหน่อยนะ""
""............!!""
""ตัวพี่เคยผิดกับเจ้ามาครั้งนึงแล้ว แต่เจ้าก็ไม่เคยโกรธพี่ หากภพหน้ามีจริง.....??""
""มิเป็นกระไรดอก""
""...............""
""ที่แห่งนี้คือในห้วงความทรงจำเมื่อครั้งอดีตของพี่เอง แต่ข้านั้นจักคอยติดตามพี่ไปทุกชาติภพ
แม่แย้มนั้นก็รักพี่ดุจดวงใจ แต่ข้านั้นรักพี่ยิ่งกว่าตนเอง พี่จงกลับไปหานางที่โลกนั้นได้แล้ว นางคงต้องการให้พี่ไปช่วยเสียแล้วล่ะ""
""แม่นวล......""
""พี่จงกลับไปได้แล้ว ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ.......""
"".................""
""......................""
.........................................................
.........................................................
""คะ พี่ผึ้ง""
""แอม แอมรู้จักบ้านแยมใช่ไหม""
""ค่ะ รู้จัก""
""แอมช่วยบอกพี่หน่อยได้ไหมว่าอยู่ตรงไหน""
""ทำไมคะพี่ ยัยบ้านั่นไปทำอะไรไว้คะ""
""เอาเถอะแอม เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟัง แล้วนี่แอมอยู่ที่ไหน""
""อ่อ แอมยังไม่กลับจากมหาลัยเลยค่ะ""
""งั้นเอาอย่างนี้ แอมมาหาพี่ที่บ้านได้ไหม มาเร็วๆได้ยิ่งดีเลย""
""อ่ะค่ะ แล้วแอมจะรีบไป""
""..............""
""..................""
""เจ้ มันดีเหรอที่ให้น้องแอมมารับรู้เรื่องนี้ด้วยน่ะ""
""ก็ไม่รู้สิ แต่ยังไงก็ต้องตามหาแยมให้เจอก่อน""
""ทำไมเจ้ต้องตามแยมกลับมาด้วยล่ะ""
""หนึ่งรักเด็กคนนี้มากน่ะโก้ พี่ก็อยากให้หนึ่งมีความสุขนะ""
""ตอนแรกๆโก้เห็นเจ้หึง จนแทบไม่ให้ใครเข้าใกล้มันเลยนี่ แล้วทำไม...""
""ก็พี่รักเขา ความรักน่ะ มันยากที่จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดนะโก้""
""แต่เจ้ ก็ต้องร้องไห้เพราะมันกี่รอบแล้วล่ะ""
""พี่ไม่เคยจำนะ ไม่อยากจะจำด้วย พี่ก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงเป็นแบบนี้นะ กับต้นพี่ก็ไม่เป็นแบบนี้""
""ใช่ดิเจ้ ทีตอนนั้นเจ้ตัดขาดไปเลยตอนที่รู้ว่าพี่ต้นมีคนอื่น""
""แอว.....""
""หึ๊......อะไรหรอเจ้""
""แอวจะเป็นยังไงมั่งนะ จะคิดแบบพี่หรือป่าว""
""โก้ว่าน่าจะ ให้พวกนั้นมารวมตัวที่บ้านเราจะดีกว่าไหม""
""................""
""เจ้.........""
""ขอพี่คิดอะไรคนเดียวก่อนนะโก้ พี่อยากอยู่คนเดียว""
""อือ ได้สิ เจ้อย่าคิดไรมากนะโก้เป็นห่วง""
"".....................""
""...............""
................................................................
................................................................
ผมเดินมาตามทางที่เธอบอกไว้ สองข้างทางที่ผมเกินมากับมืดสนิทมีแต่ทางเดินนี้เท่านั้นที่มีแสงสว่าง
""น่าแปลก น่าแปลกจริงๆ""
คำอุทานที่ออกมาจากปากของผมในเวลานี้มีเพียงแค่2คำนี้เท่านั้นเอง ไม่รู้ว่าวัน เวลาจะผ่านไปขนาด
ไหนแล้วที่นั่น ผมเองก็ไม่อาจรู้ได้เลย
""เจ้าหลานน้อย เอ็งอย่าเป็นเหมือนข้านะ""
""พี่จะให้คำสัตย์แก่ข้าได้หรือไม่ว่าพี่จะใช้ชีวิตนับแต่นี้ไปให้ดี จะไม่ทำให้ผู้ใดเสียใจเหมือนกันกับที่พี่เคยทำไว้กับข้าอีก""
ผมเดินไปเรื่อยๆมานานพอสมควร มันนานจนทำให้ผมนึกทวนถึงคำพูดอีกทั้งคำขอจากคนทั้งสอง ที่ผม
รับปากมา
"".................""
แต่ก็น่าแปลกใจที่แสงสว่างตรงสุดปลายทางนั้นดูเหมือนจะแค่ใกล้ๆ แต่เหมือนยิ่งเดินยิ่งไกลผมไปไม่
ถึงสักที แต่ความเหนื่อยล้าจากการเดิน กับไม่มีเลยน่าแปลกจริงๆ
.................................................................
.................................................................
""แอว ไม่เป็นอะไรแน่นะ""
""ค่ะ.....ไม่เป็นไร หนูไม่เป็นอะไรจริงๆ""
""โก้กับพี่ผึ้งคงจะไปถึงบ้านแล้วล่ะ""
""ค่ะพี่นุ่น ว่าแต่พวกพี่เขาไปที่บ้านทำไมคะ""
""ก็ไปตามหาแยม พี่ผึ้งคงอยากจะคุยกับแยมให้รู้เรื่องน่ะ""
""ตามหาแยม......จะว่าไปแอวมีเบอร์ของแยมอยู่นี่""
""จริงหรอแอว งั้นดีเลย โทรไปหาแยมเลยสิ""
""คือ.....หนูไม่กล้า....""
""โธ่เอ๊ย เด็กโง่งั้นพี่โทรให้ก็ได้จ้ะ""
""ค่ะพี่นุ่น....""
""..........""
""............""
""ทำไม? ถึงไม่รับนะ""
""แยมคงจะกำลังเสียใจมากค่ะ เรื่องที่พี่หนึ่งเขา......""
""เพื่อนพี่น่ะนะ แอว....""
""....!!??""
""มันคงไม่ยอมทำตามใครง่ายๆหรอก ถึงจะเป็นเรื่องที่พ่อกับแม่อยากจะให้มันทำก็เถอะ""
""........""
""เอาเป็นว่าพี่รู้นิสัยเพื่อนพี่คนนี้ดี เชื่อพี่สิ""
""ค่ะ....พี่นุ่น""
""แล้วอีกอย่างนะ ถ้าไอ้หนึ่งมันฟื้นขึ้นมา มันคงจะพูดอย่างที่พี่กำลังพูดกับแอวอยู่นี่ล่ะ""
""ฮิ ฮิ นี่พี่นุ่นคงจะไม่ได้แอบชอบแฟนหนูอยู่ใช่ไหม""
""เด็กบ้า เราพูดแบบนี้พี่เสียหายนะยะ""
""ฮิ ฮิ""
""แต่เห็นเรายิ้มได้แบบนี้ พี่ก็สบายใจแล้วล่ะ""
""ค่ะ แอวพอที่จะสบายใจมั่งแล้วล่ะค่ะ""
""ดีแล้วจ้ะ งั้นพี่จะลงไปหาอะไรให้กินก่อนดีไหม.....!!??""
""ฮัลโหลว่าไงโก้""
""............""
""ว่าไงนะ จะให้เปลี่ยนที่รวมตัวเป็นที่บ้าน""
""............""
""เอาอย่างนั้นก็ได้ งั้นอีกสักพักคงจะถึง""
""............""
""อืม โทรบอกพวกนั้นด้วยล่ะ""
""............""
""พี่นุ่น พี่โก้โทรมาหรอคะ""
""โก้มันบอกให้เรากับพี่ ตามไปที่บ้านน่ะ""
""แล้วพวกพี่เขา...เจอตัวแยมหรือยังคะ""
""น่าจะยังนะ ฟังดูจากนำ้เสียงแล้ว""
""งั้น ไปกันเลยเถอะค่ะ""
""อือ จ้ะ""
""..............""
.................................................................
.................................................................
""หวัดดี ค่ะพี่ผึ้ง""
""จ้ะ มาแล้วเหรอน้องแอม""
""ค่ะ มีอะไรกันเหรอคะพี่ผึ้ง พี่โก้??""
""ก็ เดี๋ยวพี่ค่อยเล่าให้ฟังทีหลังได้ไหม แอม..รีบพาพี่ไปที่บ้านแยมก่อนเถอะ""
""ได้ค่ะ......งั้นเราเดินไปนะคะพี่ผึ้ง บ้านยัยนั่นอยู่ฝั่งนู้นเอง""
""จ้ะ...ว่าแต่เรามีเบอร์แยมไหม""
""มีค่ะพี่ เดี๋ยวแป๊ปนึงนะคะ......นี่ค่ะพี่ผึ้ง""
""....................""
""เจ้ ว่าไงรับป่าว""
""ยังไม่รับเลย""
""ไอ้หนึ่งก็มาเป็นแบบนั้น แยมก็ดันมาเป็นมาเป็นซะแบบนี้อีก.....!!""
""โก้......!!??""
""พี่หนึ่ง?? พี่หนึ่งเป็นอะไรคะพี่โก้""
""พี่บอกแล้วไงแอม เอาไว้เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟังทีหลัง""
""ก็เล่ามาเลยสิคะ พี่ผึ้ง""
""ยังไม่ถึงเวลาที่พี่จะเล่า ยังไงก็ช่วยรอก่อน......??""
""งั้นแอมไม่พาพวกพี่ไปบ้านยัยนั่นแล้ว จนกว่าพี่จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้แอมฟังก่อน""
""แอมนี่เธอ.....!!??""
""..........""
""เจ้....แยมรับโทรศัพท์ยัง""
"".................""
""งั้นเดี๋ยวลองเอาของโก้ โทรหาดู""
""....................""
""ว่าไงคะพี่ผึ้ง จะเล่าให้แอมฟัง.....""
""เจ้ๆ รับแล้วๆ""
""!! เอามานี่โก้ เอาโทรศัพท์มาให้พี่""
""ฮัลโหล นั่นใครคะ??""
""แยมนี่พี่เองนะ""
""พี่ผึ้ง....""
""ตกลงแยมจะไม่อภัยหนึ่งจริงเหรอ""
"".....................""
""พี่อยากให้แยมคิดดูดีๆอีกครั้งนะ ว่ายังรักเขาอยู่รึป่าว""
"".............รัก!!""
""..........""
""แยมรักเขานะคะ แต่แยม....""
""..........!!??""
""แยมก็ไม่อยากจะเสียใจอีกแล้ว""
""นี่แยมจะทิ้งเขาไปตอน........!!?? ฮัลโหล แยม แยม""
""เจ้ แยมว่าไงเหรอ""
"".............""
""พี่ผึ้งคะยัยนั่น กับพี่หนึ่งเป็นอะไรกันแน่ จะเล่าเรื่องทั้งหทฃมดให้แอมฟังได้หรือยังคะ""
""แยม วางสายไม่แล้ว พี่เองก็ไม่ด้วยว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน.....""
""............!!""
"".......??""
..........................................................
..........................................................
""มาดแม้นว่าตัวพี่ไป แต่ขอพี่เจ้าจำไว้ขึ้นใจเถิดหนา แม้นว่าต่างภพต่างเพลา
คำสัญญาจักหวนคืน ดาวเดือนพลันลาลับ ฟากฟ้าดับพลบอับแสง
เมื่อจันทร์เจ้าฉายแสดง มวลวิหคคืนสู่รังแสงจันทร์ยังกระจ่าง
เมื่อตะวันร้างมืดดับพลัน ใจข้ามันยังคงมั่น คะนึงพี่มิเสื่อมคลาย""
ก่อนที่ตัวผมจะก้าวข้ามแสงสว่างตรงปลายทาง หลังจากที่ผมใช้เวลาเดินตามมาทางนั้นมาอย่างเนิ่นนาน ก็มีเสียงของแม่นวลลอยหวนตามหลังผมมา ดูคล้ายๆกับเธอยังคงความเศร้าใจในอดีต อีกทั้งยังบ่งบอกถึงความคิดถึงที่เธอมีต่อผมอยู่ แต่ว่า.............
""................""
........................................................
........................................................
""หมอจิ๊บคะ""
""ว่าไงพี่แมว วิ่งมาหน้าตาตื่นเชียว""
""คนไข้ค่ะ คนไข้ห้อง7-724ค่ะ""
""ห๊ะ คนไข้เป็นอะไร""
""เขา เออ......เขา........""
""ว่าไงคะพี่แมว พี่ค่อยๆตั้งสติดีๆ คนไข้เป็นอะไร?? หรือว่าอาการเขาโคม่าแล้ว??""
""ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่!!""
""ไม่ใช่แล้วอะไรคะพี่?? จิ๊บมีเรื่องที่จะต้องไปทำอีกนะคะ""
""เขาหายไปค่ะ คนไข้ห้องนั้นไม่อยู่ในห้องพักแล้วค่ะหมอจิ๊บ""
""ห๊ะ!! พี่ว่ายังไงนะคะ นี่มันเรื่องใหญ่เลยนะคะพี่แมว เขาจะหายไปได้ยังไงกัน""
""พี่พูดจริงๆนะคะหมอจิ๊บ พี่หาจนทั่วทั้งห้องแล้วก็ไม่เจอค่ะ""
""ก็อาการเขาเป็นซะขนาดนั้น แล้ว.......""
""ถ้าหมอจิ๊บไม่เชื่อพี่ หมอลองไปดูที่ห้องพักเลยค่ะ""
""เดี๋ยวจิ๊บต้องไปดูแน่ๆ แต่ก่อนหน้านั้น...""
""...........!!??""
""พี่แมวช่วยไปบอกเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลให้ช่วยตามหาคนไข้ด้วยนะคะ อ่อ....""
""คะ??""
""พี่ถ่ายเอาเอกสารที่มีรูปคนไข้ไปด้วย พวกเจ้าหน้าที่จะได้รู้ว่ากำลังตามหาใคร""
""ค่ะๆ....""
"".................""
...........................................................
...........................................................
""เฮ้อ ยัยผึ้งนะยัยผึ้ง ยัยบ้านี่หมู่นี้ชักจะมีอะไรปิดบังเรานะ""
""อืม.......""
""อยู่ๆก็โทรมาขอเบอร์ยัยแอม หรือว่า.....??""
""จะรู้เรื่องคืนนั้น ที่เรากับหมอนั่นทำ.......กัน""
""ไม่ได้การแน่ๆ โทรไปถามยัยแอมให้รู้เรื่องเลยดีกว่า""
""..............""
""คะพี่""
""คือเมื่อตอนบ่ายยัยผึ้งมันโทรมาขอเบบอร์เรากับพี่น่ะ มีอะไรกันหรอ""
""แอมก็ไม่รู้ นี่แอมก็อยู่กับพี่ผึ้ง พี่โก้ที่บ้านนั่นล่ะ แอมถามอะไรก็ไม่ยอมตอบเอาแต่นั่งเงียบ""
""ต้องมีอะไรกันแน่ๆ แล้วหมอนั่น....เอ่อหนึ่งน่ะอยู่ที่นั่นด้วยไหม""
""ไม่อยู่ค่ะ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องมันจะเกี่ยวกับพี่หนึ่ง แล้วก็ ยัยแยมบ้านั่นด้วย""
""...............!!??""
""นี่แอมก็แอบออกมารับโทรศัพท์ตรงหน้าบ้านพี่ผึ้งอยู่เนี่ย""
""มีอะไรกันนะ ไม่ได้ละยังไงฉันต้องรู้ให้ได้""
""แอมเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน""
""เอาอย่างนี้นะแอม เรารอพี่อยู่ที่นั่นนะ เดี๋ยวพี่จะขับรถไปหา คงไม่เกินทุ่มน่าจะถึงแน่ๆ""
""ค่ะพี่""
""อ่อ อย่าพึ่งบอกยัยผึ้งนะว่าพี่กำลังไป""
""โอเครค่ะ แค่นี้นะพี่มิ้น เห็นพี่โก้ออกมาด้อมๆมองๆแล้วล่ะ""
""งั้นค่อยเจอกัน""
""ค่ะ....!!??""
""...................""
""พี่โก้มีอะไรกับแอมคะ""
""แอมคุยโทรศัพท์กับใครหรอเมื่อกี้นี้น่ะ""
""พี่โก้จะอยากรู้ไปทำไมคะ""
""อ๋อ ก็ไม่ได้อะไรหรอก พี่แค่ถามๆดู""
""ค่ะๆ แล้วนี่พี่ผึ้งเป็นยังไงมั่งคะ พร้อมที่จะเล่าอะไรให้แอมฟังได้หรือยัง""
""ก็เหมือนเดิม ยังนั่งนิ่งๆอยู่ที่เดิม""
""ตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่คะพี่โก้""
""คำตอบเดียวกันเราจะอยากรู้ไปทำไม""
"".............""
""เดี๋ยวพี่ออกไปรับนุ่นกับแอวที่ปากซอยก่อนนะ""
""...............""
"".....................""
.............................................................
.............................................................
""พี่คะ พี่จะรู้ไหมว่าหนูรักพี่มากแค่ไหน แต่หนูก็ไม่อาจให้อภัยพี่ได้จริงๆ""
""ความรู้สึก.....รักที่หนูมีให้พี่นับวันยิ่งมีมากขึ้นๆ พร้อมๆกับความรู้สึกที่หนูเกลียดพี่มันก็...มากมายเพิ่มขึ้นเหมือนกัน""
""...........""
""นี่เรามาทำอะไรที่นี่ ตรงนั้นมัน........""
"".........."
""พี่หนึ่งเป็นอะไร ปวดหัวอีกแล้วเหรอ""
""ป่าวๆ งั้นพี่กลับไปอาบนำ้ที่ห้องน่ะ พี่ขอกุญแจหน่อยสิ""
""นี่ค่ะ""
""เอ่อ นายคือ.....""
""หึ ไม่ต้องพูดอะไรตอนนี้หรอก เดี๋ยวเรายังมีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะ""
""วันนั้นพี่มีอะไรจะพูดกับแยมงั้นเหรอ...........??พี่หนึ่ง.........!!??""
""เราเจอกันอีกแล้วนะจ๊ะ คนสวย""
""แก!!""
""คราวที่แล้ว ดันเสือกมีมารคอหอย แต่คราวนี้อย่าหวังเลยว่าจะรอด หึหึหึหึหึ""
""พี่คะช่วยหนูด้วยยยยย""
""ถึงร้องไปก็ไม่มีใครจะมาช่วยหรอกน้องสาว มานี่มามะ มาทำให้พี่ๆสนุกกันดีกว่า""
""ปล่อยนะ ปล่อยมือนะ ช่วยด้วย!! ช่วยหนูด้วยค่ะ!! ใครก็ได้.......โอ๊ย""
""เฮ้ยไอ้เสือ มึงเบาๆมือหน่อยสิวะ""
""ฮ้ะ ฮะ ฮ้ามันไม่เคยได้ยินไงวะ ดิ้นต่อยท้อง ร้องต่อยปาก หูยนมแม่งใหญ่ดีฉิบหายเลยว่ะ""
""จริงว่ะ เออ กูว่ามึงลากอีนี่ไปเพิงคนงานก่อนดีกว่าว่ะ คนแม่งเริ่มออกมามองแล้วนะเว้ย""
""มองอะไรกันวะ!! เรื่องของผัว เมีย พวกมึงจะมองทำห่าอะไรวะ ไป๊!!
""พี่......พะพี่หนึ่ง............ช่วยแยมด้วย""
""...................""
"..........................""
"..........................""
...............................................................
...............................................................
""........!!??""
""นี่ยัยผึ้ง""
""ยัยมิ้น........แกมาได้ไง""
""ก็วันนี้แกไม่ไปทำงาน แถมตกเย็นแกก็ยังโทรไปขอเบอร์น้องสาวฉันอีกมีเรื่องอะไรกันแน่""
""................""
""ถึงแกจะเงียบไปก็ไม่ช่วบให้อะไรดีขึ้นหรอกนะ ยัยผึ้งเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ""
""ยัยมิ้น.........""
""แล้วแฟนแกไปไหนซะแล้วล่ะ อย่าบอกนะว่าทะเลาะกันอีกแล้ว""
""ป่าวหรอก ไม่.........มีอะไร""
""ไม่มีอะไรแล้วทำไมแกต้องลางานด้วย เรื่องหมอนั่นใช่ไหม""
""ก็บอกว่าไม่มีอะไรไง ถึงมีมันก็เรื่องของพวกฉัน!!""
""นี่แก.......แกไม่เคยตะคอกใส่ฉันแบบนี้เลยนะ แกเป็นอะไรกันแน่ยัยผึ้ง""
""ฮือ ฮือ ฉันขอโทษ.............""
""แกจะร้องไห้ทำไม มันเรื่องอะไรกัน นี่เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ใช่ไหม""
""ขอฉันอยู่เงียบๆคนเดียวก่อนได้ไหมมิ้น ฉันขอร้อง""
""..............""
""....................""
......................................................................
......................................................................
""อย่านะ ปล่อยหนูเถอะพี่ ฮือ ฮือ ฮือปล่อยหนูนะ""
""ฮ้า ฮาาาาาาา ฮะ ฮะ ฮะ ปล่อยก็โง่สิวะ เฮ้ยพวกมึงแก้ผ้ามัน!!""
""อย่านะ ไม่!!"" """"ควาก"""" ""อ๋ายยยยยย""
""เฮ้ยกูบอกให้ถอด นี่มึงเล่นฉีกเลยเรอะ""
""เอ๊า ไอ้ห่ามันไม่ทันใจนี่เฮ้ย ฮะ ฮะฮ้าาาาา""
""เออว่ะ หูยยยยย นมแม่งใหญ่จริงๆ""
""อย่า เข้ามานะ พี่หนึ่งช่วยแยมด้วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย""
""ไม่มีใครมาช่วยมึงหรอก นี่แหนะ!!""
""""ปึ้ก""""
""ออยย""
""อีนี่แหกปากดีนัก เดี๋ยวกูก็ฆ่าทิ้งซะ""
""ไอ้เสือมึง เอามันก่อนแล้วกัน เดี๋ยวพวกกูออกไปดูต้นทางให้""
""เออๆ มานี่ กูจะเป็นผัวมึงอยู่แล้วไม่ต้องใส่แล้วมั๊งเสื้อในน่ะ.......แม่งเอ๊ยขาวเหี้ยๆ""
""พี่จะทำอะไรหนู ฮือ ฮือ ฮือ......ขอร้องปล่อยหนูไปเถอะ นะ นะพี่.....""
.................................................................
.................................................................
""หยุดก่อนสักเพลาชั่วครู่เถิด""
""....................!!??""
""ไม่มีสิ่งสิ่งใดที่ข้าจักให้พี่ได้อีก นอกจากความช่วยเหลือของข้าในครานี้""
""เรื่องอะไรกันเหรอแม่นวล""
""หากแต่เรื่องครานี้เป็นเรื่องของโชคชะตา และวาระกรรมของคนที่พี่รัก""
""...............!!""
""แต่ข้าก็หาที่จักเข้าไปหยิบยื่นมือช่วยเหลือนางด้วยตนเองก็หาไม่ หากพี่ไปทันนางก็จักพ้นบ่วงกรรมในครานี้ แต่หากถ้าพี่ไปไม่ทันกาล นางก็....ก็จักไม่รอดพ้นเป็นแน่......""
""ใคร ใครกันแม่นวล??""
""จักเป็นใครนั้นข้าไม่ขอเอื้อนเอ่ย ประเดี๋ยวพี่ก็จักได้รู้เอง""
""แล้วเธอคนนั้นอยู่ที่ไหน??""
""อยู่ในที่ๆพี่จากมา......""
""แม่นวลจะไม่บอกใบ้ให้พี่สักคำเลยเหรอ""
""หามิได้ หากข้าบอกพี่มากกว่านี้คงจักไม่ดีเป็นแน่แท้""
"".................""
""แต่ขอพี่จงจำคำข้าไว้เถิด ครานี้คือครั้งสุดท้ายแล้วที่ข้าจะยอมช่วยพี่ เมื่อพี่กลับคืนที่ ข้าก็จักไม่อาจเอื้อนเอ่ยอันใดกับตัวพี่ได้อีก เราสองนั้นอยู่ต่างที่ต่างเพลาแล้ว ขอพี่จงรักษาสัญญาที่ให้ไว้ แต่ตัวข้านั้นจักขอจากไป ตามที่ตามทางอันสมควร""
""แม่นวล.......""
"".....................""
""""แม่นวล"""""
""แม้คำรักมันช่างพาให้ทุกข์ใจมากมาย ยิ่งความตายมาพลัดพรากให้เราจาก ยิ่งระทมจมอยู่ในห้วงใจ""
""""แม่นวลลล""""
""...........""
""..............."""
..................................................................
..................................................................
""...............""
""เฮือก!! แฮ่ก แฮ่ก""
""นี่เรา......จะชักช้ากว่านี้อีกไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้น.........""
""ต้องรีบไปช่วย......""
""อ้าวน้องตื่นแล้วเหรอ พอดีเลยถึงที่พอดี""
""..................""
""อ้าวเฮ้ย จะชักดาบค่าแท็กซี่ไงวะไอ้น้อง""
""เดี๋ยวผมกลับมาจ่ายครับพี่ พี่รออยู่ที่หน้าหอพักข้างหน้าเลยครับ""
""เฮ้ย.....!!อะไรกันวะ ไอ้น้องๆ..........""
""งั้นพี่ไปกับผมเลยแล้วกัน""
""ไปไหนวะ เฮ้ย!!วิ่งเร็วฉิบหาย รอกูด้วยเว้ยยยยยย""
"".....................""
""โว๊ย แล้วกูจะส่งรถทันไหมเนี่ย""
.......................................................................
.......................................................................
ตอนหน้า
"""""โครม!!"""""
""อ๊อก.......อ๊ากกกกกกกก""
""เฮ้ย มึงมายังไงวะ??""
""....................ฮือ ฮือ ฮือ....""
......................................................................
......................................................................
""เธออยู่ที่ไหนน่ะ""
""................""
""กลับมาที่นี่เลยนะ รู้ไหมที่เธอทำแบบนี้มันทำให้ที่นี่วุ่นวายแค่ไหน""
""........""
......................................................................
......................................................................
...............................................................
""........!!??""
""นี่ยัยผึ้ง""
""ยัยมิ้น........แกมาได้ไง""
""ก็วันนี้แกไม่ไปทำงาน แถมตกเย็นแกก็ยังโทรไปขอเบอร์น้องสาวฉันอีกมีเรื่องอะไรกันแน่""
""................""
""ถึงแกจะเงียบไปก็ไม่ช่วบให้อะไรดีขึ้นหรอกนะ ยัยผึ้งเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ""
""ยัยมิ้น.........""
""แล้วแฟนแกไปไหนซะแล้วล่ะ อย่าบอกนะว่าทะเลาะกันอีกแล้ว""
""ป่าวหรอก ไม่.........มีอะไร""
""ไม่มีอะไรแล้วทำไมแกต้องลางานด้วย เรื่องหมอนั่นใช่ไหม""
""ก็บอกว่าไม่มีอะไรไง ถึงมีมันก็เรื่องของพวกฉัน!!""
""นี่แก.......แกไม่เคยตะคอกใส่ฉันแบบนี้เลยนะ แกเป็นอะไรกันแน่ยัยผึ้ง""
""ฮือ ฮือ ฉันขอโทษ.............""
""แกจะร้องไห้ทำไม มันเรื่องอะไรกัน นี่เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ใช่ไหม""
""ขอฉันอยู่เงียบๆคนเดียวก่อนได้ไหมมิ้น ฉันขอร้อง""
""..............""
""....................""
......................................................................
......................................................................
""อย่านะ ปล่อยหนูเถอะพี่ ฮือ ฮือ ฮือปล่อยหนูนะ""
""ฮ้า ฮาาาาาาา ฮะ ฮะ ฮะ ปล่อยก็โง่สิวะ เฮ้ยพวกมึงแก้ผ้ามัน!!""
""อย่านะ ไม่!!"" """"ควาก"""" ""อ๋ายยยยยย""
""เฮ้ยกูบอกให้ถอด นี่มึงเล่นฉีกเลยเรอะ""
""เอ๊า ไอ้ห่ามันไม่ทันใจนี่เฮ้ย ฮะ ฮะฮ้าาาาา""
""เออว่ะ หูยยยยย นมแม่งใหญ่จริงๆ""
""อย่า เข้ามานะ พี่หนึ่งช่วยแยมด้วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย""
""ไม่มีใครมาช่วยมึงหรอก นี่แหนะ!!""
""""ปึ้ก""""
""ออยย""
""อีนี่แหกปากดีนัก เดี๋ยวกูก็ฆ่าทิ้งซะ""
""ไอ้เสือมึง เอามันก่อนแล้วกัน เดี๋ยวพวกกูออกไปดูต้นทางให้""
""เออๆ มานี่ กูจะเป็นผัวมึงอยู่แล้วไม่ต้องใส่แล้วมั๊งเสื้อในน่ะ.......แม่งเอ๊ยขาวเหี้ยๆ""
""พี่จะทำอะไรหนู ฮือ ฮือ ฮือ......ขอร้องปล่อยหนูไปเถอะ นะ นะพี่.....""
.................................................................
.................................................................
""หยุดก่อนสักเพลาชั่วครู่เถิด""
""....................!!??""
""ไม่มีสิ่งสิ่งใดที่ข้าจักให้พี่ได้อีก นอกจากความช่วยเหลือของข้าในครานี้""
""เรื่องอะไรกันเหรอแม่นวล""
""หากแต่เรื่องครานี้เป็นเรื่องของโชคชะตา และวาระกรรมของคนที่พี่รัก""
""...............!!""
""แต่ข้าก็หาที่จักเข้าไปหยิบยื่นมือช่วยเหลือนางด้วยตนเองก็หาไม่ หากพี่ไปทันนางก็จักพ้นบ่วงกรรมในครานี้ แต่หากถ้าพี่ไปไม่ทันกาล นางก็....ก็จักไม่รอดพ้นเป็นแน่......""
""ใคร ใครกันแม่นวล??""
""จักเป็นใครนั้นข้าไม่ขอเอื้อนเอ่ย ประเดี๋ยวพี่ก็จักได้รู้เอง""
""แล้วเธอคนนั้นอยู่ที่ไหน??""
""อยู่ในที่ๆพี่จากมา......""
""แม่นวลจะไม่บอกใบ้ให้พี่สักคำเลยเหรอ""
""หามิได้ หากข้าบอกพี่มากกว่านี้คงจักไม่ดีเป็นแน่แท้""
"".................""
""แต่ขอพี่จงจำคำข้าไว้เถิด ครานี้คือครั้งสุดท้ายแล้วที่ข้าจะยอมช่วยพี่ เมื่อพี่กลับคืนที่ ข้าก็จักไม่อาจเอื้อนเอ่ยอันใดกับตัวพี่ได้อีก เราสองนั้นอยู่ต่างที่ต่างเพลาแล้ว ขอพี่จงรักษาสัญญาที่ให้ไว้ แต่ตัวข้านั้นจักขอจากไป ตามที่ตามทางอันสมควร""
""แม่นวล.......""
"".....................""
""""แม่นวล"""""
""แม้คำรักมันช่างพาให้ทุกข์ใจมากมาย ยิ่งความตายมาพลัดพรากให้เราจาก ยิ่งระทมจมอยู่ในห้วงใจ""
""""แม่นวลลล""""
""...........""
""..............."""
..................................................................
..................................................................
""...............""
""เฮือก!! แฮ่ก แฮ่ก""
""นี่เรา......จะชักช้ากว่านี้อีกไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้น.........""
""ต้องรีบไปช่วย......""
""อ้าวน้องตื่นแล้วเหรอ พอดีเลยถึงที่พอดี""
""..................""
""อ้าวเฮ้ย จะชักดาบค่าแท็กซี่ไงวะไอ้น้อง""
""เดี๋ยวผมกลับมาจ่ายครับพี่ พี่รออยู่ที่หน้าหอพักข้างหน้าเลยครับ""
""เฮ้ย.....!!อะไรกันวะ ไอ้น้องๆ..........""
""งั้นพี่ไปกับผมเลยแล้วกัน""
""ไปไหนวะ เฮ้ย!!วิ่งเร็วฉิบหาย รอกูด้วยเว้ยยยยยย""
"".....................""
""โว๊ย แล้วกูจะส่งรถทันไหมเนี่ย""
.......................................................................
.......................................................................
ตอนหน้า
"""""โครม!!"""""
""อ๊อก.......อ๊ากกกกกกกก""
""เฮ้ย มึงมายังไงวะ??""
""....................ฮือ ฮือ ฮือ....""
......................................................................
......................................................................
""เธออยู่ที่ไหนน่ะ""
""................""
""กลับมาที่นี่เลยนะ รู้ไหมที่เธอทำแบบนี้มันทำให้ที่นี่วุ่นวายแค่ไหน""
""........""
......................................................................
......................................................................
