ตอนที่ 27
อีกครั้ง(ที่ไม่ขอจำยอม)
""อ๋ออออออออออ....พอฟื้นปุ๊บก็ซ่าออกไปหาเรื่องเจ็บตัวอีก?????.........""
""ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน .รู้แค่ว่ามีอะไรบางอย่างที่ผมต้องไปที่นั่นน่ะผึ้ง""
""สัมผัสพิเศษเหรอคะ.........คุณพี่ขาาาาาาาาอี๋.......หมั่นไส้นัก""
""อย่าน๊าาา.........ไม่นะแอวพี่เจ็บทั้งตัวแล้ว""
""แล้วนี่แยมอยู่ห้องไหนคะหนึ่ง..........เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้""
""คงจะหลับอยู่.......นี่ก็พึ่งเจ็ดโมงกว่าเองนี่""
""เมื่อคืนหนูกับพี่ผึ้ง .แล้วก็เพื่อนๆพี่ก็ไม่มีใครได้นอนเลย......พวกพี่โก้ก็นั่งรอจนเช้า .ถึงจะกลับไปบ้านแล้วก็คงจะไปมหาลัยต่อ""
""...............!!!!!!??""
""เดี๋ยวแอวมีเรียนตอนบ่ายค่ะไม่ต้องห่วงนะคะที่รัก....""
""ส่วนผึ้งก็คงจะต้องไปเหมือนกัน คงจะต้องหูดับแน่ๆเลย.......""
""ทิ้งกันหมดเลย......""
""""ใครทิ้ง""""
""หว๊าาาาาาาา""
""..............""
.................................................................
.................................................................
ตอนนี้ก็ใกล้จะถึงเวลาที่ผมจะต้องไปตรวจร่างกายเพิ่มเติมอีก. พี่ผึ้งกับแอวแล้วก็ไอ้เกลอทั้งหลายต่างก็แยกย้ายถ่ายเทกันไปแล้ว ผมก็เลยถือโอกาสเดินไปดูแยมสักหน่อย (ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้างนะ)
""ก๊อกๆๆ""
"".................?????""
""ก๊อกๆๆๆ""
""................???????""
""สงสัยจะหลับแหะ.......แอ๊ดดดดดดดด.!!!????""
""อ้าว!!!!!ยังหลับอยู่จริงๆ.........""
ผมเคาะประตูมาสักพักแล้ว.....เห็นว่าไม่มีเสียงตอบรับอะไรมาผมก็เลยเปิดประตูเข้าไป แยมยังคงหลับอยู่บนเตียงผู้ป่วย หน้าตาเธอยังคงสดใสดี ทีวีในห้องก็ยังคงเปิดอยู่แต่เสียงจากมันช่างแผ่วเบา ผมเดินเข้าข้างๆเตียง แล้วยื่นมือไปลูบแก้มเธอเบาๆ.......
""ยัยเด็กดื้อเอ้ยยยยยยยย ตอนหลับก็น่ารักดีอยู่นะ แต่พอตื่นมานี่........เฮ้อ!!!!!!!""
""หลับแบบนี้ไปก่อนแล้วกันนะ.......พี่ต้องไปก่อน......!!!!!""
""จะทิ้งเราไปไหนอีก.......ตาคนโรคจิต""
""หึ๊.........ตื่นมาตั้งแต่เมื่อไหร่?????""
""ก็ตั้งแต่มีคนบ้ามาเคาะประตูนั่นล่ะ.......ฮิฮิฮิ""
""นี่!!!!!!!พอตื่นมาแล้วปากเสียใหญ่เชียว""
""แล้วใครมันปากกกก.............อึ๊!!???""
""....................""
""คนบ้า......คนฉวยโอกาส............อื้ออออออ""
""เป็นไง......ปากเสียดีนัก.....ต้องโดนจูบ555555""
""ไอ้พี่บ้า.........""
""เป็นไง...........เอ้ยยยยยยยย!!!!!""
"".................""
""ได้เวลาวัดไข้.............ว๊าย!!!!!ทำอะไรกันน่ะคะ????
"""".......????!!!""""
""เออคือผม.........""
""ที่นี่มันโรงพยาบาลนะค๊าาาาาาา.......มาจูบกันแบบนี้ได้ยังไงกันคะ แย่จริงๆ!!""
""คร้าบบบบบบบ แยมพี่ไปก่อน.......อุ๊บ!!!""
""แยมเอาคืนแล้วนะ.......ฮิฮิฮิ""
""ให้ตายสิวัยรุ่นสมัยนี้......ในโรงพยาบาลก็ไม่เว้น""
""ผมไปแล้วคร้าบบบบบ""
""ฮิฮิฮิ""
"".............""
""......................""
.............................................................
.............................................................
""แปลกมาก.....น่าแปลกใจจริงๆทั้งๆที่เลือดที่คลั่งอยู่ก็ยังเท่าเดิมแต่อาการภายนนอกกลับดูดี""
""ผมคงไม่เป็นอะไรแล้วมั๊งครับคุณหมอ.........""
""หยุดเลยนะหนึ่ง หยุดคิดเลย นี่มันเหมือนระเบิดเวลาได้เลยนะ มันพร้อมที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อด้วย""
"".............!!!!?????""
""อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ.......ถ้ารักษามันก็หายได้ แต่จิ๊บคงต้องระวังเพิ่มขึ้นอีก ก็แค่นั้น""
""ระวัง.........ระวังอะไรครับคุณหมอ""
""ก็ระวังไม่ให้หน้าหล่อๆแบบนี้ต้องเสียโฉมไงจ๊ะ5555""
""...........!!!!?????""
""เอาน่าหนึ่งไม่ต้องเป็นห่วง.....แต่หลังจากนี้หนึ่งคงต้องระวังตัวหน่อย อย่าให้หัวไปกระทบกับอะไรรุนแรงอีก ระหว่างรอจิ๊บนัดเข้ามาทำการผ่าตัดน่ะนะ""
""แล้ว.....ผมต้องกินยาอยู่ไหม""
""ยังต้องกินอยู่จ้า.....""
""หว๊าาาาาาา เกลียดการกินยาที่สุดเลย""
""หนึ่งว่าอะไรนะ?????""
""อ๋อ......ป่าวครับๆ""
""แล้วไป เรียบร้อยจ้ะ.......นอนดูอาการที่นี่อีกสักคืนแล้วกันนะ ส่วนแฟนของหนึ่ง เห็นคุณหมออรุณบอกว่าน่าจะให้กลับบ้านได้แล้ว""
""จริงสิครับ.......!!!!""
""อื้อ....จ้ะ""
""...............""
""...........""
.............................................................
.............................................................
หลังจากที่ตรวจร่างกายเสร็จช่วงสายๆ ผมก็ได้กลับไปที่ห้องพักฟื้น ไม่นานแม่ผมกับครีมก็มา ทั้งสองคนมาเยี่ยมไข้ผม แต่ผมก็ไม่วายที่จะถูกแม่บ่นให้อีกอยู่ ท่านบ่นทั้งเรื่องที่ผมเป็นอะไรแล้วไม่ยอมบอก แถมตอนฟื้นขึ้นมาดันหนีออกจากโรงพยาบาลจนทำความวุ่นวายให้โรงพยาบาลอีก
ผมได้แต่ทนฟังท่านบ่นไป พร้อมๆกับกินข้าวเช้าที่แม่เป็นคนทำให้ กับข้าวที่ท่านทำมา ก็ล้วนเป็นของโปรดของผมทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นต้มจืดมะระยัดไส้ ยำไข้ต้มยางมะตูม(แต่รสชาติมันอ่อนลงนิดหน่อย) แล้วก็ผัดคะน้าปลาเค็ม
ไม่นานเท่าไหร่แม่ผมก็จะกลับก่อนเพราะต้องไปส่งครีมที่ชลบุรี ครีมบอกว่าเรื่องขอย้ายโรงพยาบาลของเธอผ่านแล้ว แล้วเธอก็กำลังจะเข้ามาอาศัยอยู่ที่บัานของผมสักระยะก่อน แล้วถึงค่อยขยับขยายไป
""คงจะเป็นคำสั่งพ่อใช่ไหมครับแม่""
""เอาเถอะลูกหนูครีมก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร.....ใช่ไหมจ๊ะ""
""ค่ะ.....คุณป้า""
""ครีมจะอยู่ได้เหรอ.....กับคนเจ้าระเบียบแบบพ่อน่ะ""
""ได้ไม่ได้ก็ต้องอยู่ค่ะคุณพ่อครีมก็ขอร้องมาด้วย""
""...........!!!!!???""
""งั้นตาหนู แม่ไปก่อนนะ""
""โห......แม่อ่ะมาแปปๆก็ไปอีกละ. ไม่เป็นห่วงผมเลยนะ""
""นี่ๆๆๆ .ไม่ใช่ไม่ห่วง แต่แม่มีธุระจริงๆนี่ แถมตัวเราก็แข็งแรงจนเถียงแม่ได้แล้วนี่.....""
""แต่ก็แค่ตอนนี้ล่ะครับแม่.....ยังไงก็ผมก็ต้องผ่าตัดอีกอยู่ดี""
""อย่าบอกนะคะว่าหนึ่งกลัว""
""ป่าวนะครับ.......แค่มันเสียเวลาเรียน""
""แหม.........มาห่วงเรียนตอนนี้นี่นะตาหนู.......เดี๋ยวเถอะ""
""โอยยยยยยย .แม่อ่ะหยิกผมทำไม .อูยยยยยยย""
""ฮิฮิฮิ........แล้วก็พักผ่อนให้ดีๆล่ะคะ ห้ามหนีออกโรงพยาบาลอีกล่ะ. ไม่งั้น.......คุณลุงคง.........""
""...........!!!!!!?????"""
""...............""
............................................................
............................................................
""เธอจะรู้ไหมนะ ผู้ชายที่เราตามหามาตลอดคือเธอ.....หนึ่ง""
""แต่ไม่น่าเลย.....ถ้าเธอไม่มีใคร มันก็คงจะดีกว่านี้สำหรับเราทั้งคู่""
""นี่เรา.......รักคนมีเจ้าของไปแล้วสินะ""
""หนูครีมเดินบ่นอะไรคนเดียวอยู่น่ะลูก!!????""
""ป่าวนะคะๆ คือหนู........เอ่อ""
""หลงรักลูกชายป้าใช่ไหมลูก""
"".......!!!??""
"" ป้ารู้จ้ะ ถึงหนูไม่พูดแต่ป้าก็ดูออกนะ""
""แต่ว่าคุณป้าคะ.......""
""เอาเป็นว่าหนูอยู่เฉยๆ ทำตัวปรกติแบบนี้ไปก่อนนะลูก ค่อยๆเข้าหาตาหนูเรื่อยๆ เดี๋ยว......""
""ไม่ได้ค่ะคุณป้า.....คือ""
""..........???""
.............................................................
.............................................................
เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปหลังจากคุณแม่ของผมกับครีมสาวพยาบาลหน้าหวานอนาคตคู่หมั้นหมายของพ่อกับอากลับไปได้สักพักผมก็เผลอหลับไปเพราะไม่มีอะไรให้กังวลใจอีก เมื่อเรื่องทุกอย่างเริ่มคลี่คลายไปในทางดีขึ้นแล้ว
**ก๊อก ก๊อก.....**
แต่ผมก็หลับได้ไม่นานประตูห้องพักฟื้นผมก็ได้ดังขึ้นอีกครั้ง ผมก็ได้แต่ทำเป็นนิ่งเงียบหลับต่อ
""หนึ่ง.....หลับอยู่นี่นา""
คนที่เปิดประตูเป็นผู้หญิงเเหะ จะว่าไปพี่ผึ้งก็ไปทำงาน แอวก็ไปเรียน แยมก็น่าจะหลับรอเวลาที่คุณหมออนุญาตให้กลับบ้านได้ช่วงบ่ายๆ ก็พึ่งแยกกันมานี่นะไม่น่าจะใช่
""หลับจริงๆหรือแกล้งหลับกันนะ...?!!?""
"".......!!!!??""
""ไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลยเวลาหลับก็หลับเป็นตายเหมือนเมื่อก่อน....""
""ไหนดูสิหลับจริงๆรึป่าวนะ.....""
สิ้นเสียงของสาวเจ้า ผมก็เริ่มได้กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยจากตัวเจ้าของเสียง พร้อมกับมีความรู้สึกที่แก้มข้างซ้ายของผมโดนเจ้าของเสียงนั้นบรรจงจุมพิตดอมดมอย่างนุ่มนวลทว่าแฝงไว้ด้วยความเสน่หา คิดถึง
""หลับจริงๆด้วยสิ.....ไม่เห็นจะรู้สึกตัว""
"".....!!!!?""
""หนึ่ง....ตื่นได้แล้วจ้ะ""
""....อื้ออออ....ใครกันน่ะ""
""พลอยเอง...ตื่นได้แล้วจ้า""
""อ่าาา....พลอยเหรอ""
ผมกะไว้แล้วว่าต้องเป็นพลอยทั้งเสียง ทั้งกลิ่น ทั้งรสจูบสัมผัสที่ผมคุ้นเคยและไม่เคยลืม
""ใช่พลอยเองพลอยมาเยี่ยม""
""อื้อ.......""
ผมลุกขึ้นมานั่งแล้วบิดขี้เกียจไปมาชนิดที่ว่าตายังไม่ลืม
""นี่...พลอยอุส่าห์มาเยี่ยมทั้งที จะบิดอีกนานไหมอ่ะ""
""ฮ้าวววว...ก็นะมันง่วงไงพลอย....แล้วนี่พลอยรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นี่""
""รู้สิ....รู้ตั้งแต่ตอนที่หนึ่งยังนอนสลบไม่รู้เรื่อง ใหม่เป็นคนบอก""
""ใหม่บอก...แล้วพลอยก็เลยมาหาเรานี่นะ""
""ใช่....หรือว่าแค่มาเยี่ยมคนที่ยังรักก็ยังไม่ได้""
""คนที่ยังรัก....!!!??""
"".......!!!!!??""
""แล้วใหม่ล่ะ....""
""ใหม่กำลังมาเหมือนกันจ้ะ""
"".......เราขอถามอะไรได้ไหม""
""อืม...ได้สิ ถามอะไรล่ะ""
""พลอยกลับมาที่นี่ทำไม???""
"".........!!!!?""
""คือ.....เราไม่เหมือนเดิมอีกแล้วนะตั้งแต่วันนั้น.....""
"".......!!!!??"""
""วันที่พลอยบอกว่าเราทั้งคู่ควรห่างกันสักพัก...""
""....ทำไมล่ะหนึ่ง.....พลอยยังไม่ได้บอกเลิกกับหนึ่งสักหน่อย ทำไมพลอยจะกลับมาหาหนึ่งไม่ได้""
"".....มันก็ใช่นะ....แต่เราไม่เหมือน....อึ๊!!!!??""
ไม่ทันที่ผมจะพูดจบ พลอยก็ก้มหน้าลงมาจูบผม แต่ได้แต่อึ้ง ตกใจ แต่คงจะปล่อยให้เลยตามเลยแบบนี้ต่อไปก็คงไม่ได้
""อย่าพลอย....เราว่ามันไม่ดี...พลอยอย่าทำแบบ....อื้อออออ""
ผมหันหน้าหนีการประกบจูบจากพลอยไม่ทันไรพลอยก็กอดคอผมไว้แล้วก็ก้มหน้าลงมาจูบผมอีกรอบในแบบที่ไม่ทันได้ตั้งตัว
""....ไม่นะพลอย.....อย่า....!!!??
""ทำไมล่ะหนึ่ง....หรือว่าหนึ่งไม่ได้รักพลอยแล้ว""
"".......คือว่า.....เราสองคน เป็นเพื่อนนนนน....กัน.....อื้อออ""
ครั้งที่สาม ที่พลอยไม่ปล่อยให้ผมพูดอะไรจนจบ
(กูนี่ปากจะเปื่อยก็ตอนนี้ล่ะ)
""พลอย.......!!!!??""
""........!!!??""
""พอเถอะ.......พลอยตั้งสติให้ดีๆ ฟังเราพูดก่อน""
""พลอยไม่ฟัง และพลอยจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น..""
"".......!!???""(ฟังกันหน่อยเถอะหว๊าา)
""ที่พลอยกลับมาที่นี่ พลอยอยากเริ่มต้นใหม่ พลอยยังรักหนึ่งเหมือนเดิม ที่ผ่านมาพลอยขอโทษ....ให้โอกาสพลอยได้ไหม""
""........!!!??""
""พลอยรู้ใจตัวเองแล้ว.......""
**......เฮ้ยยยย!!??**
""....กะว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อนสักหน่อย สงสัยคงไม่ต้องแล้ว....""
"".......แยม....ฟังพี่ก่อน""
""ใครอีกล่ะหนึ่ง.....บอกพลอยมาซิ""
"".......คือพี่..!!!??""
""เราเป็นอะไรกับนายคนนี้มันไม่สำคัญ.....สำคัญที่เธอล่ะเป็นอะไรกับเขา""
(ฉิบหายตายโหง พึ่งจะดีกันหมาดๆ ได้เรื่องอีกแล้วสิกูเนี่ย....)
""เรา.....ก็เป็นคนรักของหนึ่งไง""
""......55555คนรัก555555""
""แยม....ฟังพี่ก่อนนะ""
**มีอะไรจะต้องฟัง**
(อึ๋ยยยยย เสียงเข้มมาเลยนะยัยเด็กนี่)
"".......ใช่.......งั้นก็ไม่ต้องฟัง""
(เกินไปละพลอย....ำ)
""พอทีเถอะพลอย.....เราบอกแล้วไงว่าเราไม่เหมือนเดิมแล้ว""
"".......!!!??""
""!??!!?!""
""นี่หนึ่งกล้าขึ้นเสียงใส่พลอยเลยเหรอ""
""เรากับพลอยมันจบกันไปตั้งแต่วันนั้นแล้วนะ...เราขอร้องพลอยหยุดได้แล้ว....""
"".......!!!?!..""
""!!?!?""
......................................................
......................................................
"".........ตื้ด............""
""ตื้ด...............""
""ฮัลโหล.....พี่เอคะ วันนี้ไม่ต้องไปส่งหนูแล้วนะ""
""...........""
""ก็เอาเป็นว่า.....ไม่ต้องไปส่งหนูที่บ้านแล้ว""
""............""
""อีกอย่างหนูว่าจะบอกพี่หลายวันแล้ว....เรื่องของเรา หนูว่าพี่กับหนูควรจะหยุดอยู่แค่นี้น่าจะดีที่สุดแล้วค่ะ""
"".............""
""เราสองคนคงจะไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ หนูขอโทษนะคะ จริงๆแล้วหนูมีคนที่หนูชอบอยู่แล้ว""
"".............""
""!!!ขอบคุณพี่นะคะที่เข้าใจหนู.....""
""..............""
***แกจะทำอะไรก็รีบทำเข้านะ ก่อนที่มันจะสาย....พี่ผึ้งเขามีเหตุผลพอ***
""...............""
""แกพูดถูกของแกนะ......นุ่น""
...............................................
...............................................
""เกือบสองปี ที่เราห่างกัน พลอยเป็นคนต้องการแบบนี้เองไม่ใช่เหรอ......เดี่ยวก่อนแยมช่วยอยู่ฟัง......""
""ก็ได้เราจะอยู่ฟังให้ก็ได้.....แต่ปล่อยมือได้แล้ว""
ผมกำลังจะเคลียร์ความในใจทั้งหมดที่มีกับพลอย ต่อหน้าแยมที่กำลังจะเดินออกจากห้องนี้ไป ดูแล้วทั้งแววตากับสีหน้าน้องรหัสผมก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนเธอจะอ่อนลงนิดหน่อยหลังจากที่ผมคว้ามือเธอไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะเดินออกไป
""พี่ขอไม่ปล่อยมือเรานะ.....""
""หือ...!!??""
ผมกุมมือเธอแน่นยิ่งกว่าเดิม เหมือนว่าตอนนี้ผมต้องการกำลังใจจากแยมเป็นที่สุด ก่อนที่จะรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีบอกความรู้สึกให้กับพลอยได้รู้
""พลอยมาทำอะไรเอาตอนนี้...ก่อนหน้านี้เราเป็นยังไงบ้าง พลอยเคยรับรู้ไหม""
""......!!!??""
""เราเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ใจเราไม่เหมือนเดิมตั้งแต่ที่พลอยบอกว่าเราควรห่างกัน""
""พี่หนึ่ง.....""
""แล้วทำไมล่ะหนึ่ง ไหนหนึ่งบอกจะรอพลอยกลับมาไง""
""ใช่เราเคยบอกว่าเราจะรอพลอยกลับมา""
""แต่เราก็รอไม่ได้หรอกนะ....เราไม่ใช่ของเล่นของใคร แล้วก็หัวใจของเราด้วย""
""พลอยไม่เคยคิดว่าหนึ่งเป็นของ.....!!???""
""แล้วก็ไม่ใช่ของตายให้ใครนะ....พลอย""
""หนึ่ง.....""
""ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม....ใจหนึ่งก็เหมือนกัน มันเคยเจ็บ...และเจ็บมาก แต่......""
""แต่อะไรหนึ่ง.....""
""แต่มันก็ถูกเยียวยาแล้ว ด้วยหัวใจของเด็กคนนี้ ของแอว ของผึ้ง.....แล้วก็ของใหม่""
""พวกเธอยอมรับกันได้เหรอ....ห๊ะ หนึ่งเขาไม่ได้มี....แค่เธอนะ ยัย.....""
""เราชื่อแยม....ยอมรับได้ไม่ได้ก็ไม่เกี่ยวกับเธอน่ะ""
""แยม.....!!!!??
""พวกเธอนี่หน้าด้านหน้าทนกันนะ แย่งคนรักของคนอื่นยังจะมาพูด........!!??""
""แต่เราหมดรักพลอยไปนานแล้ว.....""
""หนึ่ง....ไม่ว่าหนึ่งจะพูดยังไง พลอยก็ยังรักหนึ่งเหมือนเดิม....ไม่....!!!!!""
""พอเถอะพลอย.....""
""...!!?""
""กลับไปก่อนเถอะนะ เรายังเป็นเพื่อนกันได้ ปล่อยหนึ่งเถอะ""
""หนึ่งจะไม่ให้โอกาสพลอยไถ่ถอนความผิดเลยเหรอ...ทีเรื่องของหนึ่งกับ.....""
""......!!???""
"".....อึ๊ก.....ฮือ....ฮือ...""
""พลอย......""
ตลอดเวลาที่ผมเคยคบหากับพลอยมา ไม่เคยเห็นพลอยร้องไห้สักครั้ง จนมาถึงตอนนี้เวลานี้
""พี่หนึ่ง...""
""แยม พี่จะบอกอะไรให้ฟังนะ""
"".....!???""
""ถึงพี่จะทำตัวไม่ดี แต่หัวใจพี่มีส่วนหนึ่งตอนนี้ก็เป็นของเรานะ""
""........!!!!!!""
ผมดึงมือของแยมขึ้นมาทาบที่หน้าอกข้างซ้าย ก่อนที่จะหันกลับไปพูดกับพลอยอีกครั้ง
""พลอยกลับไปเถอะนะ""
""ก็ได้ ถ้าหนึ่งต้องการแบบนี้....แต่หนึ่งฟังไว้เลย.....""
""......!!??"
""!!!??""
""ว่าต่อแต่นี้ไป ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไรก็ตาม หนึ่งจะต้องกลับมาคุกเข่า ต้องคลานมาขอความรักจากพลอยเหมือนที่แล้วๆมา""
""คงจะยากหน่อยนะ....""
""!!!??.....""
""อย่างน้อยๆ....ก็มีเราคนหนึ่งที่จะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นแน่นอน""
""หนอย.....ยัยเด็กเหลือขอนี่""
""หยุดเลยนะพลอย ถ้าพลอยกล้าแตะต้องแยม เราก็คงต้องขาดกันจริงๆ""
""ได้........""
""!!???.....""
""!!!???.....""
""วันนี้พลอยจะถอยให้ก่อนก็ได้""
""...!???""
""!!!!??""
""เธอ....ชื่อแยมใช่ไหม ถ้าเธอพลาดวันไหน ระวังไว้ให้ดี เราจะมาทวงคนของเราคืนแน่นอน""
""ไม่มีวันแน่นอน""
""........""
""............""
""งั้นพลอย....กลับก่อนนะหนึ่ง ของให้หายไวไวแล้วกัน""
""อ่า...ขอบคุ......อึ๊!!!??""
""แยมมมม......พี่เจ็บ""
(อูยย โดนหยิกเอวอีกแล้ววว)
""ขอให้รักกันให้ดีล่ะ....ส่วนเธอแยม...ถ้าปล่อยเขาหลุดมือมาเมื่อไหร่ ถึงเวลานั้นเราจะมารับคนของเราคืนแน่นอน""
""เราจะบอกให้นะ....คงไม่มีวันนั้นแน่""
""ขอเป็นอย่างนั้น....พลอยไปก่อนนะหนึ่ง""
""!!???......""
""..........!!???""
.....................................................
.....................................................
"".........ฮัลโหลครับ....""
""หนึ่งเป็นเป็นยังไงบ้าง ตกลงว่าหมอให้กลับวันไหน แล้วยังต้องผ่าตัดอยู่รึเปล่า""
""ก็ยังต้องนอนที่นี่อีกคืนครับผึ้ง...ส่วนจะผ่าวันไหน เดี๋ยวคุณหมอจะนัดมาดูอาการอีกที""
""งั้น....แสดงว่าพรุ่งนี้หนึ่งก็ได้กลับแล้วสิ""
""คงจะยังงั้นครับที่รัก""
""โล่งใจจัง...แล้วคืนนี้ต้องให้ผึ้งไปอยู่เฝ้าไหม""
""เออ...คืออ......""
""ค่ะพี่ผึ้ง...นี่แยมนะ""
""......!!??แยม อ๋าาาาดีเลยๆอยากคุยกับแยมอยู่เหมือนกันพอดี อยู่กับพี่เขาเหรอจ๊ะ!!!???""
""ใช่ค่ะ.....แยมอยู่กับอีตาโรคจิตเจ้าชู้ประตูดิน""
(เอ้าาาาา นี่อยู่ไม่อยู่ก็โดนแขวะอีกแล้ว)
""งั้น......พี่ฝากดูแลเขาหน่อยนะ พี่จะได้รีบเคลียร์งานให้เสร็จๆ....เยอะมากกกกกก""
""ได้ค่ะ""
(เฮ้ยยยยยย เวรแล้วไง)
""แยมจะดูไว้ไม่ให้คลาดสายตาเลย.....เผื่อจะมีผู้หญิงดอดมาหาอีก ไว้แยมจะดูอีตาบ้านี่ให้นะ.......อึ๊ อื้ออออออ""
ผมรีบเข้าไปแย่งโทรศัพท์จากแยม ก่อนที่เรื่องพลอยมาหาผมเมื่อกี้จะแดงขึ้นมา
(ตายๆๆๆๆ งานนี้ไม่ต้องรอผ่าแล้ว รอขึ้นเมรุแน่นอน)
""อะไรนะแยม......""
""ป๊าวววววไม่มีอะไร๊คร้าบบบบบบที่ร้ากกกก....โอ๊ยยยยย""
""ใครดอดไปหาใครหึ๊...พ่อตัวดี""
""ไม่มี๊....ม่ายยยย......อ๋ายยยยยยเจ็บๆๆๆๆ""
""เอาโทรศัพท์มานี่ แยมจะคุยกับพี่ผึ้ง""
"".......ไม่......""
""อยากเนื้อขาดใช่ไหมห๊ะ ไอ้โรคจิต""
""จ้าๆๆๆ...ยอมแล้ววว"" ""โอ้ยยยยยยย""
(ดู๊....ดูเอา ยัยแยมเน่า....หยิกเอวกูอีกแล้ว)
""ว่าไงน้องแยม ใครดอดไปหาหนึ่ง...??""
""ไว้พี่มา แยมจะบอกให้หมดเลยแต่.....""
""แต่....แต่อะไรล่ะแยม""
""แต่พี่อย่าทำอะไรไอ้คนเจ้าชู้นี่นะคะ""
""ไม่ให้พี่จัดการ แล้วแยมจะจัดการเองใช่ไหม""
""ค่ะ คงไม่ต้องถึงมือพี่แน่นอน ต่อหน้าต่อตาขนาดนี้ด้วย""
""แยมมมม....พี่ขอเถอะน๊าาาาาาพอแย้วววววว""
""ไม่พอ...อยากเจ้าชู้ดีนัก""
""ไว้พี่ผึ้งมา แยมจะเล่าให้ฟังทุกช๊อตเลยนะคะ""
""ฮิ ฮิ ฮิได้สิๆ....พี่จะรีบเคลียร์งานอย่างไวเลย""
""ค่ะพี่.....ก่อนหน้านี้แยมขอโทษพี่ผึ้งด้วยนะคะ ที่ทำให้พี่กับแอวไม่สบายใจ""
""จ้า......ไม่เป็นไรเนอะพี่เข้าใจ......พี่ฝากเราดูเเลเขาด้วยนะ""
""ค่ะพี่....ไว้เจอกันค่ะ""
(ได้จังหวะเผลอแล้ว เผ่นไปตั้งหลักชั้นล่างโรงบาลดีกว่าเรา)
""จ้า......"" ""แล้วนั่นนนน???!!!!........จะแอบหนีไปไหนอีกไอ้พี่บ้า""
""หว๊าาาาาาา.......…!!!""
""กลับเข้ามาในห้องเดี๋ยวนี้!!!""
""เข้าไปให้โง่ล่ะสิ555555""
""ถ้าไม่เข้ามา.....อย่าหาว่าแยมไม่เตือนนะ.....มานั่งที่เตียง!!!!""
""เผ่นก่อนล่ะจ้าาาาาาาาา""
""กลับมานี่เลยน๊าาาาาา""
""ว๊ายยยยย หนูจ้ะ.....ที่นี่โรงพยาบาลนะคะ อย่าเสียงดังซี่....""
""ก็ดูเขาสิคะ คุณป้าพยาบาล....ทำตัวไม่สมกับเป็นคนป่วยเลย""
""ตายแล้วววว จะหนีไปไหนอีกนั่นน่ะ ไม่ได้ๆเวรเปลๆจับตัวคนไข้เร้ววววว""
""หนูช่วยจับนะคะ""
""ได้ค่ะๆ ให้ตายสิ ดื้อสุดๆคนไข้รายนี้""
""นั่นล่ะเขาเลย....ฮิฮิฮิ""
ผมจะอยู่ให้โง่สิครับ ใครจะไปจำนนจำยอมง่ายๆ พอพลอยกลับไปได้พักเดียว ยัยน้องรหัสตัวดีก็มานั่งจ้องหน้าผมตาไม่วาง ถามอะไรก็ไม่ตอบ จนพี่ผึ้งโทรมา ก็เป็นเรื่องเลยเชียว
..................................................
..................................................
""นี่ก็จะบ่าย3พอดี ถือโอกาสไปหาอะไรกินที่โรงอาหารโรงพยาบาลชั้นล่างดีกว่า""
**ปิ๊งป่อง ลิฟท์กำลังเปิดค่ะ ชั้น3**
""สบายโก๋.....5555..""
""..........""
(ใกล้แล้วๆพ่อจะกินให้หนำเล้ยยยยฮรี่ๆ)
**ปิ๊งป่อง ลิฟท์กำลังปิดค่ะชั้น2**
""เดี๋ยวค่ะ.....รอด้วยๆ""
""เอ้าคุณหมอ......""
""นี่..!!!!..คุณคนไข้...อีกแล้วนะ จะหนีไปไหนอีกไม่ทราบคะ""
(เวร........เวรแท้ๆๆ ดันลงมาเจอหมอจิ๊บอีก......จะถึงชั้นล่างอยู่แล้วววววววว)
""คือ......เอออ....คือว่า......!!!!!!""
""ฮัลโหล....พี่แมว....เจอตัวพอดีค่ะ...เดี๋ยวเตรียมเชือกกับสายล๊อคเตียงไว้ให้จิ๊บด้วยนะคะ""
""คุณหมอออออออออคร้าบบบบบบบบบ""
""ค่ะ สงสัยจะต้องมัดไว้ ไม่งั้นเขาก่อเรื่องอีกแน่ๆ หมดความไว้ใจจริงๆ...แค่นี้นะคะ""
""โธ่......หมดกัน""
""หนึ่งทำตัวเองนะ....""
""โธ่.......""
""เป็นผู้ป่วย....ทำไมไม่อยู่ให้มันนิ่งๆบ้างนะ""
""ผมขอโทษก๊าบบบบบ""
""จิ๊บไม่ขำด้วยนะ เอาเป็นว่าหนึ่งจะกลับห้องดีๆ หรือจะให้จิ๊บตามรปภ.โรงพยาบาลมาเอาตัวหนึ่งไป""
""ง่ะ.......กลับก็ได้ครับ......""
""ดีมาก....ไม่ว่าหนึ่งจะเก่งหมัดมวยมาจากที่ไหน ต่อให้แน่มาขนาดไหนก็ตามแต่......แต่ที่นี่โรงพยาบาลแล้วจิ๊บก็เป็นหมอ ส่วนหนึ่งเป็นคนไข้เป็นคนรับการรักษา...อยู่ที่นี่จิ๊บใหญ่สุดเข้าใจ๋""
""คร้าบบบบบบบบ""
(จะรอดอยู่แล้วเชียว.....หิวก็หิว สภาพ!!!!)
(รู้งี้ลงบันไดมาซะก็ดี ไม่น่าเลยกู)
""..........""
"".................""
...........................................................
...........................................................
ตอนหน้า
""ยังไงช่วยดูแลคนไข้ให้ดีด้วยนะคะ แต่คิดว่าล๊อคเขาไว้กับเตียงแบบนี้คงไม่ไหนไม่ได้แน่ๆค่ะ""
""ได้ค่ะคุณหมอ.....""
""ปล่อยผมเถอะน๊าาาาา""
..................................................
..................................................
""หนึ่งเขาปฎิเสธเราจริงจังเลยนะ""
""เราบอกเธอแล้วไงว่าอย่าพึ่งไป....ทำไมใจร้อน""
""เธอจะเริ่มแผนเมื่อไหร่ เราอยากได้เขาคืนมาให้เร็วที่สุด""
"".............""
"".................""
..................................................
..................................................
""นุ่น.....ฉันหนีใจตัวเองไม่พ้นว่ะแก""
""หนีไม่ได้ก็ไม่ต้องหนี ว่าแต่แกเถอะ คิดดีแล้วนะ""
""ใช่...!!!!!..คิดมาดีแล้ว ฉันชอบมันฉันยอมรับ""
""!!!!!!!........ตั้งแต่เมื่อไหร่?????""
......................................................
......................................................
