can not return 6

ตอนที่ 6
 

ชนกัน  เบื้องหลัง    

 ""โก้มึงจะกลับเลยหรอวะ""

""เออ ว่ะกูจะไปส่งนุ่นที่บ้าน""

""แหมๆๆๆ ไปสงไปส่งกันด้วย ร้ายนะเดี๋ยวนี้""

""ไอ้หนึ่ง โก้มันไปส่งกูแล้วมันเป็นไรวะ""

""ก็ป่าวเป็นไร แต่ทำไมมึงสองคนไม่ยอมรับใจตัวเองกันซะทีวะ""

""ยอมรับ เชี่ยไรไอ้หนึ่ง มึงอย่ามั่วเนอะนุ่น""

""มึงอย่าๆ ไอ้หนึ่งเรื่องมึงน่ะเอาตัวให้รอดก่อน""

""เรื่องกูมันทำไมวะ""

""ก็เรื่องน้องไรนะโก้  แอวใช่ป่ะ""

""เออ ใช่มึงเคลียร์กับน้องแอวก่อนเหอะค่อยมาเสือกเรื่องพวกกู""

""สัส อย่าพูดเดะ มันเจ็บจี๊ดๆนะเว้ย แล้วนี่มึงรู้ได้ไงวะนุ่น""

""เอ้า กูมีสายสืบ"" ไอ้นุ่นหันไปมองไอ้โก้ผมถึงรู้ไอ้ตัวปล่อยเป็นมันนี่เอง

""ไอ้เชี่ย ปากโป้งแล้วไงมึง""

""เอ๊ากูไม่เกี่ยว มึงทำตัวมึงเองงง จริงๆกูก็แค่ห่วงมึงไอ้หนึ่ง""

""เออๆ ช่างเหอะ งั้นโชคดีเว้ย ยังไงก็ขอบใจที่ห่วงกู""

ผมต้องรีบตัดบท บอกลาเพื่อให้มันกลับกันไปก่อน ไม่งั้นผมเองนี่ล่ะที่จะถูกพวกมันสาวไส้ซะเอง

""แหม อีห่านี่พอกูแหย่ถูกทางหน่อยไล่พวกกูกลับบ้านเลยนะ""
""..........ป่าวไล่นะเว้ย""

""แล้วมึงไม่กลับกะพวกกูไง""

""เออไม่ว่ะยังไม่กลับ   กูกะนั่งที่นี่สักพักแล้วก็ว่าจะกลับ""

""แล้วมึงจะมานั่งทำซากไรวะคนเดียว""

""เออ กูก็มีเหตุผลของกูน่า""

""แน๊ไอ้ห่านี่นัดใครไว้แน่""

 (มึงรู้ทันกูอีกแล้ว)

""ป่าวนะเว้ย""

""ป่าวไร แล้วไมมึงต้องหลบหน้ากูล่ะ""

ไอ้นุ่นคงมองออกว่าผมคงยังไม่อยากจะบอกอะไรเลยชวนไอ้โก้กลับไปก่อน ก่อนที่ผมจะลำบากใจมากกว่านี้ 

(ขอบใจนะนุ่น)

""โก้ ไปเหอะ ปล่อยแม่งเถอะ จะทำไรก็เรื่องของมัน""

""เอองั้นกูไปนะก่อนไอ้หนึ่ง""
""โชคดีว่ะเพื่อน""

""เออ"" งั้นเจอกันพรุ่งนี้""

""ไว้เจอกัน.........""

....................................................................

....................................................................

((""วันนี้แอวบอกกับที่บ้านว่าจะมานอนค้างกับเพื่อน""))

""..................??""

นี่คือสิ่งที่เธอเข้ามากระซิบข้างๆหูผม ตัวผมเองก็เข้าใจในความหมายนี้ดีว่ามันคืออะไร
แต่ผมทำเป็นแกล้งไม่รู้ จนเธอต้องถามผมอีกครั้ง

""นี่พี่ไม่รู้จริงๆ รึว่าแกล้งไม่รู้""

"".........ไม่รู้จริงๆครับ""

เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะยิงคำถามแบบตรงๆมา แบบไม่มีอ้อมค้อม

""เฮ้อ......แล้วบ้านพี่หนึ่งอยู่ไกลไหม""

""อ๋อ เอ่อ.....พี่อยู่หอตรงข้ามมหาลัยนี่เอง""

""แล้วเย็นนี้แอวกลับไปพร้อมพี่ได้ไหม""

""มันจะดีเหรอ....แอว""

""ไม่รู้ล่ะ พี่ต้องมารอแอวที่นี่ด้วย""

""แล้วถ้าพี่ไม่มาล่ะ""

""พี่อาจจะต้องเสียใจ ไปตลอดชีวิตแน่ แล้วถ้าเป็นแแบบนั้นพี่ก็คงจะกลับมาแก้ไขอะไรไม่ได้อีก""

""แอวพี่ว่า.................""

""5 โมงเย็นมารอหนูที่นี่นะ""

(ไม่ฟังกูเล้ย เด็กอะไรรั้นเป็นบ้า)

แล้วเธอก็เดินหายไป พร้อมๆกับคำถามมากมายที่เกิดขึ้นมาในใจผมเองมันเป็นคำถามที่ไร้ซึ่งคำตอบ และคำถามต่างๆนั้นมันก็กลับยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นไปทุกทีๆ

.................................................................................

..................................................................................

และนี่ก็คือเหตุผลที่ผมยังไม่กลับไปที่หอ เพราะถ้าผมไม่มานั่งรอตรงนี้
ผมก็จะไม่มีทางรู้ได้เลยว่าแอวคิดจะทำบ้าอะไร ไม่แน่ว่าคำพูดของเธออาจจะเป็นแค่คำขู่
แต่ถ้าน้องแอวเธอคิดที่จะทำอะไรที่มันบ้าๆขึ้นมาจริงๆ ผมคงจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
เหมือนที่เธอพูดไว้แน่นอน

""มาแล้วๆ กว่าจะเลิกเรียน""

""..............""
""พี่รอนานยัง""

""........แอว พี่ว่า....""

""พี่ไม่ต้องมาห้ามอะไรหนูอีก แอวตัดสินใจแล้ว""

""แต่พี่ยังไม่รู้จักอะไรแอวเลย พี่ไม่รู้ว่าแอวชอบอะไร ไม่ชอบอะไรแล้วว.....""

""พี่ไม่ต้องรู้อะไรตอนนี้หรอก เพราะหลังจากคืนนี้ไปพี่ก็จะได้รู้เอง""

""แอวก็ยังไม่รู้จักพี่ดีพอเลยนะ....""

ผมพยายามหาเหตุผลทุกๆอย่างขึ้นมาอ้างเพื่อหวังจะให้น้องแอวเลิกล้มความตั้งใจ

""แอวไม่สนใจว่าพี่จะเป็นคนยังไง แอวแค่รู้ว่าแอวรักพี่""

""...................""

""แอวรักพี่ เพราะแอวคิดว่าพี่เป็นผู้ชายในแบบที่แอวชอบ และแอวก็สามารถยอมให้พี่ได้ทุกอย่าง""

"".....คือ.........พี่""

""ไปกันเหอะพี่ โหตัวหนักจัง""

น้องแอวคว้ามือผม แล้วก็พยายามดึงมือผมเพื่อจะฉุดให้ลุกขึ้นยืนให้ได้ ผมก็ไม่อยากจะทำให้เธอต้องเสียใจไปตลอด ผมไม่อยากจะสนองความต้องการของเธอเลยพยายามจะฝืนตัว ขืนแรงดึงเธอไว้จนมือเธอหลุดออกจากการที่ดึงผมอยู่
น้องแอวหงายหลังล้มลงก้นกระแทกพื้น จนเธอบ่นอุบ
""โอยยยยยย พี่แอวเจ็บบบบบ""

ผมก็ตกใจที่ทำให้น้องแอวล้มก้นกระแทกพื้นเลยรีบลุกไปพยุงเธอลุกขึ้น

""พี่ขอโทษ แอวลุกไหวไหม""

""อูยยยย หนูเจ็บนะพี่""

""ก็รู้ว่าจะเจ็บตัวแล้วมาดึงพี่ทำไม""

""เจ็บตัวมั่งก็ดี แอวจะได้รู้ว่าพี่ก็เป็นห่วง""

""หึ คนล่ะเรื่องแล้วล่ะ ลุกได้แล้วมา ฮึ๊บ""

ผมยื่นมือส่งให้เธอจับไว้แล้วดึงเธอขึ้น แต่ผลที่ออกมาคือ แอวลุกขึ้นมาได้แต่เธอก็มากอดผมทันที
ผมมองหน้าเธอที่กำลังแดงระเรื่อ เราจ้องหน้ากัน กลิ่นตัวเธอช่างหอมละมุนไปหมด
เนื้อตัวเธอที่ผมได้สัมผัสครั้งแรกมันนุ่มนิ่ม โดยเฉพาะ....................................

""ทำไม หนึ่งทำกับผึ้งแบบนี้""

"".............................""

......................................................................

......................................................................

บนตึกเรียนชั้นที่ 9 ผู้หญิงสองคนกำลังพูดคุยอะไรกันอยู่นะ

""อ่ะนี่ ผ้าเช็ดหน้า""

""บ้าให้มาทำไม ของฉันก็มี""

""ก็เผื่อมีคนแถวๆนี้ร้องไห้เพราะถูกหักอกไง""

""บ้า ฉันไม่ร้องหรอกแอม ฉันไม่ร้องไห้แน่ๆ""

แล้วแยมก็โผเข้ากอดเพื่อนสาวที่เวลานี้เป็นเหมือนที่พึ่งที่เดียวที่แยมมีอยู่ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรอีกเลย เหมือนแอมจะปล่อยให้แยมได้ระบายความอัดอั้นออก
มาทางน้ำตาให้มากที่สุด แล้วแอมก็เอ่ยถามเพื่อนสาวของเธอ

""ไหน....แกเล่ามาให้ฉันฟังทั้งหมดซิว่าเรื่องมันเป็นมายังไง""

""วันนั้น................"" 

(แยมปาดคราบน้ำตาที่พึ่งจะหยุดไหลไป)

""เอ้าเล่ามาไวๆซี่ฉันอยากฟัง""

""ก็ วันนั้นฉันไปซื้อของที่ตลาด""

""แล้วไงอีก""

""ตอนนั้นฉันเจอพี่เขาที่นั่น.....ก็ไม่รู้จักหรอกว่าเป็นใคร แต่ฉันก็ชอบเขาตั้งแต่ที่เห็นแล้ว""

""พรหมลิขิต ชะตาต้องกัน  ว่างั้น??""

""ไม่รู้สิ แต่แอม   พอฉันแกล้งเดินเข้าไปใกล้ๆเขานะ พี่เขาก็มองนมฉันอย่างเดียวเลย""

""อี๋ แยมแกชอบแบบนี้เหรอวะ นี่มันตาหื่นชัดๆ""

""ยัยบ้าฟังก่อนสิ""

 
""อ่ะๆว่ามาๆ""

""แล้วฉันก็ทะเลาะกับเขากลางตลาด""

""ห๊ะะะะ กลางตลาดเลยนี่นะ""

""ใช่ ก็ฉันอยากคุยกับเขา อยากรู้จักเขา แต่ฉันเริ่มต้นไม่เป็น ทำตัวไม่ถูกด้วยแบบว่าฉันไม่เคยจีบใครก่อน เลยเข้าไปหาเรื่องเขาแทน""

""หาเรื่อง..... หาเรื่องยังไง??""

 
""ก็พี่เขาดันทำไม้ทำมือเหมือนกะขนาดนมฉันนี่ ฉันก็เลยแกล้งทำเป็นโมโห แบบว่าจะเอาเรื่องน่ะ""

""แล้วไงอีก ก็สักพัก พี่โก้ก็มาฉันก็เลยรู้ว่าเขาน่าจะเป็นพี่รหัสฉันแน่นอน""

""แล้วเธอก็เดาถูก""

""อือ..........ใช่เดาถูก""

""แล้วเป็นไงต่อๆ""

""หลังจากนั้นก็.....ที่พิธีรับน้องใหม่ในโรงยิมไง เธอก็อยู่ไม่ใช่เหรอ""

""ก็อยู่นะ....ใช่อยู่ๆ แกเตะขาพี่เขานี่ จำได้ๆ""

 
""แต่ว่าพอตอนบ่ายที่แอมลงไปข้างล่างน่ะ""

""ทำไม เกิดอะไรขึ้น??""

""พี่เขาเข้ามาหาฉัน ฉันก็เลยแกล้งหลับ ทำเป็นไม่รู้เรื่องทั้งที่ฉันดีใจมาก ที่เขาเข้ามาหาเอง""

""แล้วแกจะอาย หน้าแดงทำไมวะแยม""

""ก็พี่เขาจูบฉันนี่น่า""

""จูบเลยเหรอ ที่ไหน""

""........ในโรงยิม""

""ตายแล้วอกอีแป้นจะแตก แล้วแกก็ยอมให้เขาจูบ??""

""ก็เรื่องของเรื่องเขาดันมาแกล้งฉันก่อน ฉันก็เที่ยววิ่งไล่จะทุบเขาจนสุดท้ายก็ฉันแกล้งวิ่งไปชนเก้าอี้หลอกเขาเข้ามาใกล้ๆ ฉันก็เลย""

""เลยอะไร..........""

""กัดเขา......ดูท่าทางวันนั้นเขาโมโหฉันมากเหมือนกัน""

""โดนกัด เจ็บตัวก็สมควรแล้วที่โมโห""

""ฉันก็ไม่นึกว่าเขาจะโมโหขนาดนั้น เล่นต้อนฉันเข้าไปมุมอับบนโรงยิม""

""หือ......ต้อนเลยเหรอใจกล้าไม่เบา""

""ฉันก็กลัวนะแอม พอจะร้องให้คนช่วยเท่านั้นล่ะเขาก็จูบฉันเลย แต่ฉันก็ไม่เคยโดนใครจูบมานะ""

""พี่เขาเป็นจูบแรก แกใช่ไหม""

"".............ใช่""

""ตกลงนี่เธอ หลงเขาเพราะจูบแรก""

""ก็อาจจะใช่ หลังจากนั้นก็ตอนเย็น  ฉันเห็นเขายืนคุยกับเด็กคณะอื่น ฉันก็......""

""ก็ ไม่รู้เหตุผลว่าวุ่นวายใจเพราะอะไร""

""แอม แกรู้ได้ไง""

""ฉันก็เคยเป็น กับคนๆนึง""

""ฉันเองก็อยากรู้ จนมารู้แน่นอนวันที่มีเรื่องกันนั่นล่ะ""

""อย่าบอกนะว่าที่แกชวนฉันไปนั่งที่ซุ้มคณะเพราะ อยากคุยกับพี่เขาน่ะ""

""อือ......ขอโทษที่ไม่ได้บอก""

""ทำไม??""

""ก็แหม ชั้นกลัวแกว่าฉันนี่""

""แยม  ฉันจำได้ว่าที่แกเล่าให้ฟังคราวก่อน พี่เขาบอกชอบแกนี่หว่า""

""ใช่ ก็วันที่มีเรื่องกันนั่นแหละ""

""แล้ววันนี้พี่เขาว่าไง""

"".............................""
""แก จะร้องไห้ทำไม??""

""ฉัน มาช้าไปแอมมมม ฉันช้าไป พี่หนึ่งเขามีแฟนแล้วววว ฮือ ฮือ ฮือ""

""โธ่เอ๊ยยยแกก็หาคนใหม่สิวะแยม""

""ฉันตัดใจไม่ได้ ตัดใจไม่ได้จริงๆ""
""งั้น แกก็ร้องไห้ให้พอเถอะ ร้องให้พอ""

.................................................................

.................................................................

""ทำไมหนึ่ง ทำกับผึ้งแบบนี้""

"".......................??""

เมื่อผมหันไปตามเสียงที่คุ้นเคยด้วยความตกใจสุดขีด ผมได้เห็นผู้หญิงผมยาวสลวย
ในชุดทำงานเสื้อสีขาวตัดกับกระโปรงสีดำที่สั้นเลยหัวเข่าขึ้นไป เธอมายืนอยู่ด้านหลังผม
เมื่อไหร่ไม่รู้  รู้แต่ว่าเธอคนนี้คือ

""ผึ้ง......""

""เด็กคนนี้เป็นใคร""

สุ่มเสียงสุดกระชากด้วยความโมโห เธอน่าจะโมโหอยู่หรอกเพราะที่เธอกำลังเห็นคือ
ผมกำลังกอดกับน้องแอวอยู่ 

(หว๊าาาาาา ยังกอดอยู่นี่หว่าปล่อยก่อนๆ)
""...........""

""ถามทำไมไม่ตอบล่ะหนึ่ง""

""คือ.........""

""หนูเป็นรุ่นน้องที่ชมรมพี่หนึ่งค่ะ""

""........น้องแอว""

""รุ่นน้อง ต้องให้รุ่นพี่กอดในมหาลัยด้วยรึไงห๊ะ""

""มันเป็นอุบัติเหตุ""

""ฉัน ไม่อยากฟังจากเธอ เงียบไปเลย""

ผมงานงอกอีกแล้ว พี่ผึ้งดูท่าทางโกรธจัดเลยทำไงดี ถึงแอวจะออกรับแทนก็ตาม
ดูเธอจะไม่ยอมลดราวาศอกเสียด้วย

""แล้วพี่สาวเป็นใคร เป็นอะไรกับพี่หนึ่งคะ""

(โอยยยยแม่หนูแอว อย่าต่อปากต่อคำเจ๊เขาได้ไหมมมม)

""หึ ถามได้ดีฉันก็เป็นเมียคนที่เธอพึ่งกอดนั่นไง""
""ก็ไม่ได้ความว่าพี่แต่งงานกันแล้วนี่""

(จ๊ากกก สุมไฟ ราดน้ำมันให้พี่เลยดีกว่าไหมมมน้องแอว""

""ปากกล้านักนัก ยัยเด็กปากดี คงต้องตบสั่งสอนซะหน่อย""

""เพี๊ยะะะะะ"" 

(เสียงฝ่ามือนางกระทบใบหน้าสนั่น ซึ่งใบหน้าคนที่โดนตบคือผมเองนี่ล่ะ)

"".......หนึ่ง""  ""พี่หนึ่ง......""

""โอยยยยเจ็บๆๆๆๆ  ช่วยหยุดกันก่อนได้ไหม โธ่""

 
(นี่ดีนะที่นักศึกษา ทยอยกันกลับหมดแล้ว ที่เหลือก็ประปราย ไม่มากนัก ไม่งั้นเป็นเรื่องฉาวแน่ๆกู)

""หยุดก็ได้ แต่อธิบายว่ายัยนี่เป็นใคร""
""ผึ้ง.....ใจเย็นๆก่อนได้ไหม""

""หนึ่งกล้าขึ้นเสียงกับผึ้งตั้งแต่เมื่อไหร่กัน""

""ก็ป่าวขึ้นเสียง ใจเย็นก่อนนะ""

"".....................""

""หนูไปก่อนนะพี่หนึ่ง""

ผมดูหน้าเธอเศร้าๆ เหมือนจะร้องไห้ยังไงไม่รู้

""เดี๋ยวก่อนแอว โอยยยยย""

ผมต้องร้องลั่นอีกรอบเพราะโดนพี่ผึ้งทั้งบิดทั้งดึงหูไว้

""จะไปไหนมานี่เลย""

""โอยๆๆๆ ปล่อยผมก่อนๆ""

(อูยยยยย หูกูจะขาดป่าววะเนี่ย ซวยขนานแท้เลยกู)

""นั่งลงเดี๋ยวนี้เลย""

""คร้าบบบบบ""

""เด็กคนเมื่อกี้เป็นใครหนึ่งบอกผึ้งมานะ""

""ก็เป็นรุ่นน้องรู้จักกันคร้าบบบบ ปล่อยเถอะนะะะ""

""ยังไม่ปล่อย ร้ายนักนะ อุตสาห์มาหา แต่พอมาก็กอดกับสาวคนอื่น""

""ก็หนึ่งไม่รู้ว่าผึ้งจะมานี่......""

""หนอยแน่ ถ้าผึ้งไม่มาจะเห็นแบบนี้เหรอห๊าาาา""

(โอยยยยยคราวนี้ สองข้างเลยยยยย)

""อูยเจ็บๆๆๆๆ ไม่มีไรจริงจริ๊ง""

""กอดกัน ขนาดนี้ไม่พาเข้าห้องเลยล่ะ""

""อูยยยยยไม่ทำงั้นแน่ที่รัก ที่รักปล่อยก่อนนะๆ""

""หึ๊ ถ้าผึ้งไม่มาหนึ่งก็คงพาไปจริงๆใช่ไหม""

""ไม่จ้าาไม่""

(ปล่อยแล้ววุ๊ย โอยหูแทบขาด ร้อนฉ่าเลย อ้าวแล้วร้องไห้ทำซากไรวะ)

""หนึ่ง.....ผึ้งดีไม่พอใช่ไหมถึงทำแบบนี้""

""ป่าวเลยป่าว ผึ้งดีกับหนึ่งมากๆ""

""แล้วมันหมายว่าไงเมื่อกี้นี้น่ะ""

""ก็เป็นอุบัติเหตุจริงๆ หยูดร้องไห้ก่อนนะคนดี"" 

ผมเอาผ้าเช็ดหน้าไปเช็ดน้ำตาเธอ

""ไม่ต้องมาพูดดีเลย""

""ผึ้งจะเชื่อไหมก็ช่างแต่ไม่มีอะไรจริงๆ""

""ไม่มีจริงๆก็ดี แต่อย่าให้รู้นะ""

""หนึ่งไม่กล้าทำหรอก ก็มีเมียดุขาดนี้""

""ที่ดุก็เพราะรักไงล่ะรู้ไหวด้วยยยย"" 

(โอกกกกกกก ขย้ำไข่เราทำมายยยยย)

""โอยยยยยย จุกเลย""

""อุ๊ยยยยผึ้งขอโทษ""

""................."" 

(นรกชัดๆ ไม่น่าพลาดเล้ยยย)

""เจ็บมากมั๊ยยยยย""

""...............................""

................................................................................

................................................................................

""ไอ้พี่บ้าเอ๊ย ไอ้คนกลัวเมีย""

เธอกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ที่อาจจะต้องทำให้คนๆหนึ่งจะต้องยอมเธอให้ได้

................................................................................

................................................................................

""ส่งแค่นี้ก็ได้ เดี๋ยวผึ้งกลับเอง""

""ก็หนึ่งอยากไปส่งให้ถึงที่นี่ ให้หนึ่งไปส่งนะ""

""งั้นก็ได้ แต่ฝนใกล้จะตกแล้วนะ หนึ่งจะไม่เปียกเหรอ""

""ไม่เป็นไร ถือว่าหนึ่งชดใช้ที่ทำให้ร้องไห้เนอะ""

""คนบ้า แล้วยังเจ็บอยู่ไหม""

""ไม่แล้ว ใช้งานได้สบาย จะลองดูก่อนป่าวล่ะ""

""ตาบ้า เค้าหมายถึงที่หูไม่ใช่ไอ้นั่น""

""อ้าว หรอ5555""

สุดท้ายกว่าผมจะจัดการให้พี่ผึ้งเข้าใจได้ก็น่วมทั้งตัว
แต่ผมก็คงต้องตัดใจเรื่องน้องแอวให้ได้แล้วล่ะ
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปพี่ผึ้งคงเอาผมตายแน่ๆ

(อ้าวฝนดันตกลงมาจริงๆ)

ผมไปส่งพี่สาวเพื่อนที่คอนโด เธอพาผมขึ้นไปที่ห้องซึ่งก็เป็นครั้งแรกที่ ผมได้มาเหยียบห้องของเธอ สภาพในห้องก็ทั่วไปครับ ไม่มีอะไรมากมีห้องโถงกลาง ที่ไว้สำหรับรับแขกดูโทรทัศน์กัน
ส่วนที่แยกมาทางซ้ายก็เป็นโซนทำอาหารมีโต๊ะกินข้าวขนาดสี่คนนั่งตั้งอยู่ใกล้ๆกันนั้นก็เป็นห้องน้ำ
ถัดไปด้านในก็เป็นห้องนอน สองห้องแยกกันซ้ายขวามีห้องน้ำในตัว
ลึกเข้าไปทางหลังห้องนั้นก็เป็นระเบียงที่เชื่อมต่อกันทั้งสองห้อง

(ที่ผมรู้เพราะตอนนี้ผมอยู่ในห้องพี่ผึ้ง อีกห้องก็คงเป็นของเพื่อนเธอที่ชื่อมิ้น)

""แล้วเพื่อนไม่อยู่เหรอครับ""

""อือไม่อยู่ สงสัยไปข้างนอกจ๊ะ""

""ยังงี้เราก็อยู่สองคน ฮี่ๆ""  

ผมทำหน้ากรุมกริ่มใส่เธอทันทีที่รู้ว่านอกจากเราก็ไม่มีใคร

""อย่าได้หวังเลยยย ไม่มีทางๆ""

""แหมรู้ทันอีกแล้ว""

""ถ้าผึ้งไม่ไปทำงานตอนเช้าก็คงจะได้อยู่นะ55555""

""สักหน่อยไม่ได้เหรอนะๆๆๆ""

""ไม่อ่าวววว ม่ายยย"" 

ผมไม่สนใจเดินปรี่ไปสวมกอดเธอทันที

""นี่เดี๋ยวเพื่อยัยมิ้นกลับมา หนึ่งพอก่อนน""

""แปปเดียวเอง ปิดห้องก็ไม่รู้แล้ว""

""คนบ้า แล้วเคยห้ามเสียงกันได้ที่ไหน""

""หน่านะ ผมไม่ไหวแล้ว แข็งปั้ก ขนาดนี้แล้ว""

ผมจับมือเธอให้ล้วงเข้ามาในกางเกง เธอสะดุ้งทันทีที่จับมัน

""ว๊ายยยทะลึ่งให้ผึ้งจับอะไรเนี่ยยย""

""ขอเก็บค่าเดินทางหน่อยนะเมียจ๋าาา""

ผมจัดการถลกกระโปรงเธอดึงกางในเธอลงมา ถึงเข่าแล้วเอาเท้าเขี่ยลงต่อจากนั้นผมก็เอาหน้าขยี้ลงที่หน้าอกเธอ ส่วนมือก็ทำหน้าที่ขย้ำเต้า
ข้างซ้ายทีขวาทีจนเธออ่อนระทวย

""อืออออ ไวๆนะ จะทำไรก็รีบทำ"" 

หล่อนกระซิบที่หูผม

""ต้องอย่างงี้สิเมียจ๋า""

พอผมเร้าเธอได้แบบนี้ยิ่งได้ใจ ผมรีบจัดการปลดกระดุมเสื้อเธอออกแล้วดึงเสื้อในเธอขึ้นใช้ปากกับสองเต้าอย่างหื่นกระหาย มือนึงก็เลื่อนลงไปขยี้ที่ปุ่มเสียวเธอ

""อ่าาาา เสียวจังงงผัวขาาาาา""

ผมปลดเข็มขัดดึงกางเกงลง  แล้วดึงเธอมาตรงโต๊ะเขียนหนังสือที่ปลายเตียง
จัดท่าให้เธอหันหลัง ตัวผมก็นั่งลงไล้เลียกลีบแคมทันที จนพี่ผึ้งร้องลั่น

""โอยยยยยยยย เสียววววววจะเอาก็รีบเหอะ""

ดูเหมือนเธอจะไม่ไหวซะแล้ว กระดอผมก็แข็งจนแทบระเบิด
เธอหันหน้ามาทำตายั่วยวนแล้วขึ้นไปนั่งบนโต๊ะ ถ่างขารอรับดุ้นเอ็นผม

""มาเหอะผัวขาาาาคนดีของผึ้งรีบเอาเหอะ""

ผมจับควยกระทอกสองสามทีแล้วจ่ออาวุธที่ร่องหีเธอแล้วเขี่ยเม็ดแตดไปมา

""อ๋อยยยย อย่าแกล้งงงกันซี.......""

(ทีขอไม่ให้เมื่อกี้ ต้องแกล้งให้เข็ด)

""ดีไหมเมียจ๋าาาา""

""โอววววว พอแล้วเอาเหอะ ขอควยผัวมาปักหีเถอะนะะะะะ""

""ได้ซี่ที่รักก"" 

ผมดันพรวดเดียวมิดลำทันทีที่เธอร้องขอผมกำลังจะกระเด้าอยู่ๆก็มีเสียงค๊อกห้อง แล้วก็มีเสียงผู้หญิงถามเข้ามาว่า

""ผึ้ง กลับมาแล้วเหรอ กินไรยัง""

ผมมองหน้า ขยิบตาส่งสัญญานให้เธอรู้ว่าควรทำยังไร 

(กลับมาทำไมตอนนี้วะเนี่ย)

""มิ้น เดี๋ยวฉันจะอาบนำ้ก่อน เปียกฝนมาน่ะ""

เสียงคนข้างนอกก็ตอบมาว่า

""งั้นเรา ก็ยังไม่กินนะ รอกินพร้อมๆกันดีกว่า ตามสบาย""

ผมอมยิ้ม มองหน้าพี่ผึ้ง เธอทุบอกผมใหญ่ แล้วก็กระซิบกับผมอย่างแผ่วเบา

""ตาบ้า บอกแล้วอย่าเห็นไหมยัยมิ้นกลับมาแล้ว""

""ช่างสิ ทำไงได้ มีอารมณ์ซะแล้วนีน่า"" 

ผมไม่พูดเปล่า เอวผมก็ทำงานไปด้วย

""อืออออ หือออออ"" 

พี่สาวเพื่อนผมพยายามกลั้นเสียงเต็มที่

""อื๋อออออออ อ่าาาาาา""

เธอคงจะกลั้นไม่ไหวแน่ๆ ผมเลยเอาปากอุดไว้ซะ เอวก็เร่งกระเด้าควยเข้ารูหีอย่างรวดเร็ว

""อีกนิดนะเมียจ๋า อึก ซีดดดด""

เสียงประตูห้อง อีกห้องกำลังเปิดและปิดลงในเวลาต่อมา

""ผัวขาาาาเมียใกล้แล้วว""

""รอออกันก่อนนนนโอยยยย""

ผมกับเธอต่างพูดแบบเก็บเสียงกันน่าดู แต่ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบนึง

""ไม่ไหววววจะะะออกกกแล้ววว""

""เดี๋ยวววววรอกันด้วยยยยย""

""โอวววววว"" 

ตัวเธอกระตุกแอ่นโคกแคมขยี้เอ็นผมแน่น

""โอยยยยยอย่าขมิบ ไม่ไหวแล้ววววว"" แล้วผมก็เสร็จตามผมยื่นหน้าไปจูบบกับเธออย่างเสียไม่ได้

(โธ่ไม่น่ารีบกลับมาเล้ย เสียดายชะมัด)

ผมดึงท่อนเอ็นออกแล้วรีบเดินห้องไปล้างจรวดในห้องน้ำแล้วแต่งตัวพอออกมาพี่ผึ้งก็ถอดเสื้อผ้า เอาผ้าขนหนูพันตัว ทำทีว่าจะอาบน้ำผมได้แต่ยิ้มๆ เธอเดินไปเปิดประตูห้อง ออกไปดูว่าเพื่อนเธออยู่ที่ไหนกันแน่
แล้วก็หันมาหาผม

""สงสัยเข้าห้องไปแล้ว""

""แล้วจะทำไงล่ะครับ""

""ก็ไม่ต้องทำไง รอผึ้งอาบน้ำก่อนแล้วเดี๋ยวผึ้งจะลงไปส่งข้างล่าง""

แล้วเธอก็ไปอาบน้ำรอไปได้สักพักผมก็คอแห้งหิวน้ำนึกในใจว่าแค่ออกไปเอาน้ำกินคงไม่เป็นไรมั๊ง
เลยเปิดประตูออกเดินไปที่ตู้เย็นในโซนทำอาหาร
ผมเปิดตู้เย็นพร้อมกับที่ประตูอีกห้องนึงก็เปิดออกมา
เป็นพี่มิ้นเจ้าของห้องที่เปิดมานั่นเองเธอใส่แค่เสื้อกล้ามกางเกงใน

(ดูเธอน่าจะตัวเล็กกว่าพี่ผึ้งนิดหน่อย แต่อืมนมเบ่อเริ่ม เต่าหลังอูมเลยนะนั่น)

พอเห็นผมปั๊บก็ตกใจเธอคว้าเอาคันร่มที่อยู่ในห้อง
ฟาดลงที่หัวผมทันทีแล้วตะโกนดังลั่นห้องเลยทีเดียว

""โอยยยย""

""ว๊ายยยยยยแกเป็นใครเข้ามาได้ไง""

""เออ...คือ..ผมโอยยยย"" 

(วันนี้วันอะไรวะซวยทั้งวัน อูยฟาดมาได้)

""ผึ้งช่วยด้วยยยย ไอ้โรคจิตมันจะเข้ามาปล้ำฉานน"" 

(ปล้ำไรวะเห็นฟาดกูอย่างเดียว)

""ว๊ายยัยมิ้น อย่าๆๆ พอแล้วๆ""

พี่ผึ้งได้ยินเสียงโวกเวกโวยวายของเพื่อนสนิทเลยรีบออกจากห้องน้ำเพื่อมาดูแล้วคนที่โดนเพื่อนเธอฟาดอยู่ก็คือผมนี่เอง

""พอได้ไงต้องเอาให้ตาย ไอ้ลามก ไอ้หื่นกาม ไอ้โรคจิต""

""ยัยบ้านี่แฟนฉัน""  

""ห๊า แฟนเธอ""

""หนึ่ง เป็นอะไรไหม หูยเจ็บไหม โธ่ ยัยมิ้นบ้า""

""ใครจะรู้ล่ะว่าเธอพาแฟนมาที่ห้อง""

""........................""

...............................................................

...............................................................

""ตกลงเธอกำลังบอกว่า หนุ่มน้อยคนนี้เป็นแฟนเธอ""

(ของผมไม่ใช่น้อยนะครับพี่มิ้น)

 
หลังจากเหตุการณ์ที่สุดจะอลเวง พี่มิ้นก็ไปใส่เสื้อคลุมออกมาพูดคุยถามไถ่(สอบสวน)
เราสองคน ทั้งผมทั้งพี่ผึ้ง ส่วนพี่ผึ้งตอนนี้ก็แต่งตัวสบายๆ เสื้อสายเดียวกางเกงขาสั้นมานั่งคุยด้วยกัน

""อือใช่....""

""แล้วเธอไปทำยังไงเข้าให้เพื่อนฉันหลงเธอขนาดนี้""

""เออ คืออ......"" 

(ไม่อยากจะบอกเลยว่าเมาแล้วปล้ำ)

""เอาเถอะน่ายัยมิ้น นี่มันเรื่องของพวกเรา""

""แหมเดี๋ยวนี้หัดมีความลับน๊ะยัยผึ้ง""

""ป่าวซะหน่อย""

""เออ......คือผมเป็นเพื่อนกับน้องชายผึ้งน่ะครับ""

""เพื่อนน้องชาย?? นี่แสดงว่า เธอกินเด็กใช่ไหมยัยผึ้ง""

(โอยยยยย โดนหยิกขาอีกแล้วกู)

""แหมอีบ้า เด็กอะไร อ่อนกว่าพวกเราไม่กี่ปีเอง""

""ไม่รู้ล่ะ นี่อย่าบอกนะว่าเธอพรากผู้เยาว์ด้วย""

""ผม 20แล้วครับ""

""อ๋อ 5 ปี อ่อนกว่ากัน5ปี อืมมมม""

""อ่อนกว่าแล้วไงยะ ฉันก็รักของฉันนะ""
""จ้าเชื่อแล้ว เชื่อจ๊ะเชื่อ""

""ฉันไปส่งแฟนก่อนนะ เดี๋ยวกลับมา""

""อืม ไปเหอะ""

(แล้วทำไมทำตาเยิ้มอย่างงั้นล่ะวะนั่น)

พี่ผึ้งเห็นพี่มิ้นมองผมแบบนี้ก็สั่งกำชับเพื่อนเธอทันที

""อย่านะนี่แฟนฉันนะ แค่คิดก็ห้าม""

""ก็ป่าวนี่ แต่ก็น่าคิดเหมือนกันนะ"" 

แล้วเธอก็ส่งยิ้มมาให้ผม

""ไปหาที่อื่นเลยไป๊ ยัยบ้า""

.......................................................................

........................................................................

""ผมกลับก่อนนะที่รัก""

""จ๊ะ.......""

""มาหอมแก้มสักฟอดก่อนม่ะ""

""ไม่เอา กลับไปได้แล่ว พรุ่งนี้มีเรียนไม่ใช่ไง""

""ทีเดียวเอง"" 

แล้วเธอก็ยื่นหน้ามาให้

""ฮ้าชื่นใจ""

""แล้วถึงห้องก็รีบอาบน้ำนะเดี๋ยวไม่สบายเอา""

""คร้าบบบบบบบคุณแม่""

""เดะแม่ตบกลิ้ง อย่ามัวเล่นลิ้น กลับได้แล้ว""

""ง่ะ.....งั้นบ๊ายบาย ฝันดีนะครับ""

""ฝันดีค่ะ""

..........................................................................

..........................................................................

แล้วผมก็มาถึงปากซอยทางเข้าหอเวลาตอนนี้ก็สามทุ่มกว่าๆเท่านั้นเองนี่ดีนะที่ผมนั่งรถไฟฟ้ามา ไม่งั้นกว่าจะถึงคงห้าทุ่ม เที่ยงคืนแน่นอน

(เพราะว่ารถติดมากๆ ขนาดแค่สถานหมอชิตมาถึงที่นี่ก็ติดแทบไม่ขยับแล้ว)

ผมกำลังเดินเข้าซอยมาไม่ได้สักเท่าไหร่
สายตาผมก็ไปเจอะกับเงาร่างคนๆนึง ที่ดูคล้ายๆกับ

""..............................""

..........................................................................

..........................................................................

""ผึ้งฉันถามจริงๆ เธอรักเด็กนั่นจริงเหรอ""

""ใช่ฉันรักเขา""

""เธอจะเอาเขาอยู่เหรอ เดี๋ยวพอเขาเจอสาวๆที่มหาลัยเขาก็ลืมเธอแล้ว""

""ฉันมั่นใจพอน่า ว่าเอาเขาอยู่  ได้แน่""

""คิดดีๆนะยัยผึ้ง บางอย่างถ้าเราคิดผิด มันไม่อาจจะย้อนคืนมาไม่ได้นะ""

""ใช่ ย้อนคืนมาไม่ได้ ก็เหมือนกับใจฉันที่ให้เขาไปแล้วนี่ไง""

""หึ ร่วมถึงเรื่องอย่างว่าแบบเมื่อตอนหัวค่ำใช่ไหม""

""ยัยบ้า เธอรู้ได้ไง""

""ก็ฉันอยู่ที่ระเบียงตลอดนี่""

""เธอแอบดูฉันเหรอ ยัยโรคจิต ยัยบ้า""

""อาไร๊ พลาดเองแล้วยังมาว่าคนอื่น""

""ไม่พูดด้วยแล้วว กินข้าวกันเหอะ""

""เห็นลีลาแล้วชักอยากจะลองของนายจริงๆ.......""

""เธอว่าไงนะมิ้น.......??""

""อ่อป่าวๆ ป่าวพูดอะไร""

""..........................................??

..............................................................................

..............................................................................

ตอนหน้า

""แอวรอพี่ตั้งนาน นึกว่าพี่จะไม่กลับมาซะแล้ว""

""แอวรอพี่ทำไม..............??

"".......................""

............................................................................

...........................................................................