can not return 13

ตอนที่ 13

 ทลายกำแพงสูง  ฝากฝังแก่ผู้ที่หวนคืน

""ฮัลโหล ครับหมอ""
""..........................""
""ผมตัดสินใจแล้วครับว่า.......""
"".................................""
""ผมเข้าใจครับ ถึงโอกาสมันจะแค่50-50 ผมก็ยอมเสี่ยง""
""....................""
""พรุ่งนี้แล้วกันนะครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่บางปูคงไม่สะดวกน่ะครับ""
""............................""
""...............................""
หลังจากที่พระอาทิตย์ได้ตกดินไปแล้ว ชายหนุ่มคนนั้นก็เดินมาที่รถของเขาแล้วก็สตาร์ทรถขับออกไป
จุดหมายปลายทางนั้นมันคือที่ไหนกันแน่ ที่เขากำลังมุ่งหน้าไป

...............................................................

...............................................................

""คุณหมอค่ะ แล้วเขาจะฟื้นเมื่อไหร่คะคุณหมอ""
""หมอก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ แต่ก็คงจะในเร็ววันนี้ล่ะครับ""
""เร็ว!! นี่มันสองวันแล้วนะคุณหมอ แฟนฉันนอนนิ่งอย่างนี้มาสองวันแล้วนะคะ""
""หมอว่าคุณใจเย็นก่อนนะครับ แล้วถ้าหากคนไข้ฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวยังไงหมอจะแจ้งให้ทราบนะครับ""
""คุณหมอ นี่...""  ""ยัยผึ้งใจเย็นๆ  ใจเย็นๆ""
""มิ้น หนึ่งจะเป็นอะไรไหม ฮือ ฮือ ฮือ เขาจะเป็นอะไรไหม""
""ไม่หรอกแก หมอนั่นเป็นคนดี พระต้องคุ้มครองเขาแน่ๆ""
""เป็นความผิดแยมเอง ฮือ ฮือ ฮือ แยมน่าจะห้ามพี่หนึ่งไว้ แยมผิดเอง แยมผิดเอง""
""โธ่เอ๊ยยัยบ้า แกอย่ามัวนั่งโทษตัวเองเลย แกห้ามพี่เขาไม่ได้หรอก""
""แอม แยมพวกเธอต้องกลับไปเรียนได้แล้วนะ เดี๋ยวทางนี้พวกพี่จะดูแลเอง""
""แต่......ว่า""
""ไม่มีคำว่าแต่ เรามีหน้าที่เรียนก็ต้องเรียน พวกพี่ยังลาพักร้อนอยู่ไม่มีปัญหาอะไรแน่ๆล่ะ""
""งั้นก็ได้ พวกหนูจะกลับไปเรียนถ้าพี่เขาฟื้นแล้วก็โทรบอกหนูหน่อยนะ""
""ยัยแอม น้องแยมพี่ฝากเรื่องนี้ไปบอกน้องแอวด้วยนะ แอวเขาน่าจะได้รับรู้เรื่องแบบนี้ด้วย""
""ค่ะพี่ผึ้ง ให้พวกหนูเจอตัวแอวก่อน แล้วจะบอกให้ค่ะ ไปพี่มิ้นไปส่งพวกหนูกลับกรุงเทพฯเลย""
""ฉันอีกแล้วเหรอเฮ้อ เดือดร้อนถึงฉันจนได้ แล้วแกยัยผึ้งจะกลับไปที่พักเลยมั๊ย
นี่ก็ใกล้หมดเวลาเยี่ยมแล้ว""
""อือ แต่แป๊ปนึงนะ ขอฉันเข้าไปหาหนึ่งก่อน นะแก""
""..................""
""ที่รัก ผึ้งจะกลับก่อนนะ ไว้พรุ่งนี้ผึ้งจะมาใหม่ รีบฟื้นมาเร็วๆนะ""

.....................................................................

.....................................................................

""นี่เราอยู่ที่ไหนกัน ทำไมมันช่างมืดมิดแบบนี้วะ""
""อ๊ะนั่นมัน คนพวกนั้นจะเดินไปไหนน่ะ ไปดูหน่อยดีกว่า""
""ไอ้หนูเอ๊ย ไอ้หนู""
""ใคร!! ใครเรียกผมน่ะ""
""ปู่เองไอ้หลานน้อย ปู่มาหาเอ็ง.....""
เสียงคนแก่ๆที่ผมคุ้นเคยเรียกผมมาจากด้านหลัง คนที่เป็นทั้งคุณปู่และก็อาจารย์ของผม แต่ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ก็.....ก็.........................
""อุ๊ว๊ากกกกก คุณปู่........คุณปู่ตายไปแล้วไม่ใช่หรอครับ แล้ว..แล้วนี่ผม...""
""เอ็งยังไม่ตาย แต่ทางที่เอ็งจะไปมันยังไม่ถึงเวลาของเอ็ง""
""....!!??แล้วผมจะกลับไปยังไงล่ะครับคุณปู่ ที่นี่มันก็มืดมากๆเลย""
""เอ็งจงเดินไปทางทิศโน้น""
""..........!??"" (ทิศไหนวะ คุณปู่ชี้ให้เราไปตามทางมืดๆนี่นะ)
""คูณปู่... โอยยยย คุณปู่เขกหัวผมทำไม...""
""แล้วเอ็งกำลังคิดด่าข้าว่าอะไรล่ะวะ ไอ้หลานเวร""
""ป่าวนะ ผมป่าว""  ""ยังจะมาป่าว แต่ข้าได้ยินนะเว้ย""
""คุณปู่รู้ได้ไงว่าผมคิดอะไร""
""ช่างข้าเถอะ มันเรื่องของข้า เอ็งรีบกลับไปได้แล้ว""
""ทำไมครับคุณปู่??""
""ก็มีคนเขารอเอ็งอยู่ แหมน่ารักซะด้วย ถึงจะไม่เท่าย่าของเอ็งน่ะนะ""
""ใครครับปู่??""
""ก็เมียเอ็งไง เป็นไงล่ะข้าเคยบอกแล้วอย่าร้องเพลงตอนกินข้าวเอ็งมันก็รั้นไม่เชื่อข้าซะนี่""
""ร้องเพลงตอนกินข้าว มันเกี่ยวอะไรกับเมียผมครับคุณปู่""
""ก็ร้องเพลงตอนกินข้าว เอ็งก็จะได้เมียแก่กว่าไงละวะไอ้หลานน้อย""
""55555มั่วมากๆเลยคุณปู่""  ""แล้วเอ็งคอยดูว่าจริงเหมือนที่ข้าว่าไหม""
""โธ่ นี่คุณปู่อำผมเล่นใช่ไหมเนี่ย""
""เฮ้ยๆ นี่ข้าไม่ได้อำเอ็งนา แล้วไอ้เรื่องเมียของเอ็งน่ะ เอ็งจะไม่มีทางมีแค่อีหนูสองคนนี้หรอกว่ะ.....""
""ห๊า.....คุณปู่รู้ได้ยังไง เอาอะไรมาพูด.....""
""มันเป็นไปตามลิขิตของท่านเบื้องบน แล้วก็ยังเป็นเรื่องของสันดานผู้ชายตระกลูเราที่มักมีเมียหลายคน""
""อ้าวๆๆ คุณปู่ก็แอบไปมีเล็กมีน้อยเหมือนกันเหรอออคร้าบบบบ.....โอยยยย"" (โดนเขกหัวอีกแล้วอูย)
""เรื่องของข้า แต่เอ็งจงจำไว้หากวันนึงเอ็งมีลูกหลานจงสอนมวยไทยที่ข้าสอนเอ็งให้แก่พวกมัน
และเมื่อพวกมันเติบใหญ่ขึ้นจงให้มันสืบทอด สืบสานศิลปะวิทยานี้ต่อๆไป อย่าได้ละทิ้งศาสตร์
แห่งบรรพชนนี้ไปเชียวนา ข้าขอฝากเอ็งเท่านี้ล่ะ ข้าไปล่ะไอ้หลานน้อย""
""อ้าวแล้วคุณปู่จะไปไหนล่ะครับ""
""ไปในที่ที่ข้าควรจะไปตั้งนานแล้ว""
""คุณปู่ คุณปู่""
แล้วท่านก็เดินไปจนหายลับไปกับความมืดมิดต่อหน้าต่อตาผม เมื่อท่านไปแล้วผมก็หันหลังกลับ
เดินมาตามทางที่คุณปู่บอกเมื่อกี้แต่ก็น่าจะเดินมาไกลพอสมควร ผมเองก็ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิดเดียว
ในเวลาต่อมาไม่นานผมก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนึ่งกำลังเรียกชื่อผมอยู่ แล้วเหมือนกับมีว่ามีน้ำอุ่นๆมากระทบที่ใบหน้าของผมทันใดนั้นก็เกิดแสงประหลาดขึ้นข้างหน้า แล้วผมก็รีบวิ่งไปตามแสงนั้น
""ฮือ ฮือ ฮือ หนึ่งเมื่อไหร่จะฟื้นสักที แค่ถูกตีที่หัวเองนะนี่สามวันแล้วนะ ทำไมๆ.....""
""ยัยผึ้ง ก็คุณหมอเขาบอกแล้วนี่ว่า ปรกติคนที่โดนฟาดหัว ช่วงใกล้ท้ายทอยน่ะมันอันตรายมาก""
""ฉันรู้ ฮือ ฮือ ฮือ แต่ก็ไม่น่าจะเป็นถึงขนาดนี้นี่""
""แกใจเย็นๆก่อนนะ เดี๋ยวเขาก็ฟื้น""
""แล้วถ้าเขาไม่ฟื้น ถ้าหนึ่งไม่ฟื้นล่ะแก ฮือ ฮือ ฮือ""
""โอยยยยยยย""
"".............""
""นี่...ใจคอจะแช่งกันให้ตายเลยเหรอครับ.....ที่รัก""
""หนึ่ง หนึ่งฟื้นแล้ว ยัยมิ้นหนึ่งฟื้นแล้ว""
""รู้แล้วๆ ฉันเห็นแล้ว จะตะโกนทำไมนี่มันโรงบาลนะแก""
""ก็ฉันดีใจนี่นา""  ""เลิกร้องไห้ได้แล้ว ผมกลับมาแล้ว"" ผมบรรจงเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาจากขอบตาเธอ
""เฮ้อออ งั้นเดี๋ยวฉันไปตามหมอให้ พวกแกก็คุยกันไปนะ""
""............""

.....................................................................

.....................................................................

""เจอตัวจนได้นะ มานั่งอยู่กับพวกพี่ๆนี่เอง""
""อ้าวน้องแอม น้องแยม กลับมากันแล้วเหรอแล้วไอ้แสบเพื่อนพี่ล่ะจ๊ะ""
""หวัดดีค่ะพี่ๆ................""
""ทำไมมีธุระอะไรกับฉันยะ พวกเธอ""
""ก็ไม่ทำไมหรอก แค่จะบอกว่า...............""
""มีอะไรก็ว่ามา.......""  ""แอว ฟังแล้วก็ใจเย็นๆก่อนนะ""
""!!!??.........""  ""คือว่า...........""   ""อ้าวแล้วเธอร้องไห้ทำไมเนี่ยแยม  แล้วแอวจะรู้มั๊ยว่าเรื่องอะไร""
""พี่โก้ พี่ผึ้งติดต่อมาหาพี่บ้างไหม""
""....!!?? ก็สี่วันแล้วนะตั้งแต่วันพุธที่แล้ว นี่ก็วันจันทร์แล้ว พี่ผึ้งเป็นอะไรเหรอ....รึว่า...""
""ใช่เพื่อนพี่.... พี่หนึ่งตอนนี้เข้าโรงพยาบาลที่ชลบุรี""
"""""""เฮ้ยยยยยยยย"""""""
""ไอ้หนึ่งมันเป็นอะไรน้องแอม""
""ทำไมพึ่งมาบอกพวกพี่""
""มันเข้ากี่วันแล้ว น้องแอม""
""ไอ้หนึ่งมันเป็นไงมั่งจ๊ะ""
""มันอยู่โรงบาลไหน น้องแอม พี่ๆไปเยี่ยมได้ไหม""
""โอยยยยยย พวกพี่ๆใจเย็นๆ คนที่น่าจะช็อคมากที่สุดคือยัยนี่นะ...""
""น้องแอว......""
""ฮือ ฮือ ฮือ พี่หนึ่งเป็นอะไร พี่เขาเป็นอะไรแอมเธอบอกฉันสิ บอกฉันสิแยม""
""พี่เขา......ถูกตีหัว ตอนไปช่วยเพื่อนเก่าของเขาที่บังกะโล""
""แยมผิดเองๆ ฮือ ฮือ ฮือ""
""โฮะยัยนี่ก็อีกคน จะร้องไห้ทำไม แล้วก็จะโทษตัวเองไปถึงไหน.....ยัยแยมพี่เขาไม่เป็นอะไรหรอกน่า""
""แล้วมันเป็นไงบ้างล่ะ""
""ก็นะพี่แบงก์ พี่ว่าขวดฟาดเข้าที่ช่วงท้ายทอยนี่ พี่ว่าอาการมันจะหนักมั๊ยล่ะคะ""
""เธอพาฉันไปหาพี่หนึ่งได้ไหม แอม ฉันขอร้องนะ ฮือ ฮือ ฮือ""
""ก็ได้นะ แต่เราต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยนกัน""
""ฮือ ฮือ ฮือ เธอจะเอาอะไรก็ได้ฉันให้หมด พาฉันไปเถอะนะ แอม ขอร้องล่ะ""
""ยัยแอม เธอจะไม่ฉวยโอกาสไปหน่อยเหรอ""
""โธ่ ยัยแยมของอย่างนี่ใครเร็วใครได้ เอาเป็นว่าเธอตกลงแล้วนะ""
""ฮือ ฮือ ฮือ ก็ได้ฉันตกลง แล้วเธอ.....จะเอาอะไร""
""ตอนนี้ของที่ฉันอยากได้ยังไม่มีซะด้วยนะ  เอาไว้ฉันนึกได้แล้วว่าจะเอาอะไรถึงตอนนั้นฉันจะมาทวงเอาจากเธอเอง""
""พี่ไม่เคยคิดว่าเราจะเป็นคนอย่างนี้น้องแอม""
""พี่โก้ คนที่ขอร้องคนอื่นให้ช่วยแล้วไม่ตอบแทนอะไรกันบ้างมันก็ไม่ดีนะคะ""
""มันก็จริง แต่........""
""โก้ ช่างเถอะ สักวันมันจะย้อนคืนเราเองล่ะแอม""
""ไม่มีวันหรอกค่ะ พี่นุ่น นี่เราจะไปกันได้ยังคะ""
""ก็ไปสิ เรานำทางพวกพี่ไป ส่วนมึงไอ้ยาวันนี้มึงเอารถมาใช่ม่ะมึงขับตามแอมไปแล้วกัน""
""เออๆ งั้นไอ้แบงก์ ไอ้อ้ำ ไอ้หนุ่ม มึงมากะกู""
""มันจะไปพอหรอวะเนี่ย""
""งั้นเดี๋ยวบีให้แฟนไปส่งอีกคันนะจะได้พอ ใครจะไปกับบี""
""ยัยแอม ฉันจะไปกับแอวนะ""
""ตามใจแกสิ ฉันไปก่อนนะ""
""โอเคๆงั้นเอาตามนี้นะ น้องแอม ไอ้ยา บีไปเอารถพวกเราก็ไปกันเลย""
"".......................""
""เดี๋ยวหนูตามพวกพี่ไปนะ แยมเธอมาคุยกับฉันก่อน""
"".......................""
""ฉันถามจริงๆว่าพี่หนึ่งไปไงบ้าง.....""
""แอว เธอทำใจดีๆนะ พี่หนึ่งต้องไม่เป็นอะไรหรอก....หึ๊""
""ขอบใจเธอนะแยม แล้วฉันก็ต้องขอโทษเธอด้วยที่เคยหึงเธอ""
""...........!!?? ทำไมล่ะแอว""
""เธอรักพี่หนึ่งมากใช่ไหม""
""!!??คือฉัน.....""
""แอว เข้าใจว่า แยมรู้สึกยังไง แล้วแอวก็สงสารแยมที่ต้องอดกลั้นทนเก็บความรู้สึกของตัวเองไว้""
""แอว......""  ""แอวก็เคยเป็นเหมือนกัน ถึงได้เข้าใจแยมไง""
"".......เธอคิดอะไรอยู่แอว ทำไม??""
""ต่อไปนี้ระหว่างแอวกับแยมจะไม่มีกำแพงที่เรียกว่าความหึงอีก เราจะเข้าใจกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันนะ""
""แอว เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่""
""แยม แอวรู้ตัวทุกอย่างและก็คำพูดทั้งหมดที่แอวพูดไปแล้วจะไม่ขอคืนคำอีกเด็ดขาด""
""ขอบใจนะแอว""  ""รีบไปกันเถอะ พวกพี่ๆเขาจะรอเรานานนะจ๊ะ""
""อือ ไปกันเถอะ""
""""เราไปหาพี่หนึ่งกัน""""

.................................................................

.................................................................

""นี่จะเอาอะไรกันป่าว ฉันจะออกไปข้างนอก""
""ไม่ล่ะ ยัยมิ้น ขอบใจนะ""
""งั้นตามนี้แล้วกันเดี๋ยวฉันจะได้โทรบอกพวกยัยแอมด้วย ไปนะ""
""อือ.....""
แล้วพี่มิ้นก็ออกจากห้องไปทิ้งให้ผมกับพี่ผึ้งอยู่กันแค่สองคน พี่ผึ้งเดินไปปิดประตูห้องแล้วเดินลากเก้าอี้มานั่งลงข้างๆเตียงพยาบาล แล้วจับมือผมไว้ เธอมองหน้าผมแล้วน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา
""ร้องไห้อีกแล้ว เป็นอะไรอีกล่ะครับที่รัก""
""ก็.....ไม่รู้สิ แค่คิดว่าถ้าเกิด.......""
""ถ้าเกิด??""  ""ถ้าเกิดว่าหนึ่งไม่ฟื้นแล้วตายไปจริงๆผึ้งคงจะเสียใจมากแน่ๆ""
""ผมก็ไม่ได้เป้นอะไรแล้วนี่นา เลิกร้องไห้เถอะนะ""
ผมเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาแก้มของพี่ผึ้ง จนเธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตา
""อือ ค่ะ.......""  ระหว่างที่เรายังมองหน้ากันอยู่ประตูห้องพยาบาลก็เปิดขึ้น
""ขอโทษนะครับ พอดีทางเราได้ข่าวว่าคุณฟื้นแล้วจะขออนุญาตสอบปากคำได้ไหม""
""เอ้าพี่ตำรวจ ได้สิครับเชิญครับเชิญ แล้วเพื่อนผมเป็นยังไงบ้างครับ""
""ใหม่อยู่นี่ ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะจ๊ะ"" เพื่อนเก่าผมโผล่พรวดเข้ามาในห้องผมก็เลยหันไปมอง
""อ้าว เข้ามาก่อนสิใหม่""
""วันนั้นคุณรู้ได้ยังไงว่ามีเหตุร้ายนี่นั่น""
""ก็ผมได้ยินเสียงคนร้องให้ช่วย แล้วพอดีผมก็อยู่ที่บ้านพักด้วย""
""แล้วคุณก็เข้าไปช่วยเพียงคนเดียวหรือมีคนอื่นอีก""
""ไม่มีนะครับ มีเพียงแค่ผมเท่านั้นเอง""
""ผู้ชายร่างกายกำยำถึง 4คนเลยนะครับที่คุณจัดการไป""
""ก็ผมไม่รู้ แล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอกตอนนั้นน่ะ รู้แค่ว่าต้องช่วยเพื่อนผมให้ได้""
""ทางเจ้าหน้าที่ก็คงมีคำถาม ถามคุณเท่านี้ล่ะครับ ขอตัวก่อน""
""เอ่อ ครับๆ หวัดดีครับพี่ตำรวจ""
""...............""  ""แฮ่.......""  ""ว๊ากกกกอาไร๊""
""55555หนึ่งนี่แปลกๆเป็นเคยเปลี่ยนตั้งแต่สมัยเรียนเลยนะ""
""ยัยบ้า จู่ๆก็มาทำให้ตกอกตกใจ""
""หึ ตาบ้านี่เป็นมวยก็ไม่บอกกันเลยนะ""
""..................ก็เธอไม่ได้ถามนี่ อ้าว....."" (จู่ๆก็ยิ้ม จู่ๆก็มาร้องไห้ เพี้ยนไปแล้วไงวะเนี่ย)
""หนึ่ง เป็นไงบ้าง ใหม่ต้องขอบคุณมากเลยนะที่........""
""จะร้องไห้ทำไม"" แค่พูดจบใหม่เพื่อนเก่าก็เข้ามาสวมกอดผมทันที
""เฮ้ๆ เราไม่เป็นอะไรแล้วช่างเหอะ เพื่อนกันก็ต้องช่วยกัน""
(อือ กอดแน่นไปไหม นมเธอมาชนแขนฉันแล้วนะเว้ย)
""ก็ ไม่รู้ล่ะใหม่ขอบคุณหนึ่งจริงๆ ขอบคุณมากๆ ถ้าไม่........""
""เน้ จะกอดกันอีกนานไหม๊ห๊ะ นี่มันเกินคำว่าเพื่อนแล้วนะแบบนี้""
""................""(อึ๊ยยย กูลืมไปเลยว่า เจ๊ผึ้งยังอยู่ซวยแน่ ต่อหน้าต่อตาเลย)
""อุ๊ย ขอโทษค่ะ ว่าแต่พี่เป็น...........""
""เป็นแฟนหนึ่ง จะปล่อยแฟนพี่ได้รึยังจ๊ะ""
""ค่ะๆ ปล่อยแล้วค่ะ""
""เสร็จธุระแล้วเรา........""
""ใหม่ค่ะ หนูชื่อใหม่ งั้นหนูกลับเลยก็ได้ค่ะ""
""เอ้า กลับเลยเหรอ"" ใหม่เดินมาข้างๆผมแล้วก้มลงมากระซิบที่ข้างหูว่า
**แฟนหนึ่งน่ากลัวเนอะ ไว้จะมาเยี่ยมใหม่แล้วกัน** ""เฮ้อไปนะหนึ่งหายไวๆนะ""
""อือๆ ขอโทษนะไม่ได้ไปส่ง""
""จ้าไม่เป็นไร"" (อ้าวๆ เฮ้ยๆ แล้วหันหน้ามาทางนี้ก็ ก็ ก็ ก็...........ไม่นะ อย่าาาา)
""ว๊ากกกกกก อย่าาาาาทำโผมมมม""
""แม้แต่เพื่อนเก่ายังไม่เว้น ยังจะโปรยเสน่ห์ให้อีก เจ้าชู้นักนะ""
""โอ๊ยยยยยยย เนื้อขาดแน่ๆเจ็บๆๆๆ""
""ดีจะหยิกให้เข็ดเลย พึ่งฟื้นมายังกล้าทำต่อหน้าต่อตา""
""พอแล้วๆๆ ผมเจ็บนะผึ้ง โอ๊ยยยปวดยันแผล""
""อุ๊ย ขอโทษ ผึ้งขอโทษ""
""อูยยยยย ""  ""เฮ้ยไอ้หนึ่งมึงเป็นไงมั่งวะ"" (อ้าวแล้วใครมาอีกวะนั่น)
""ไอ้หนึ่ง คืนแรกมึงอยากกินไรวะ แล้วนี่มึงจองศาลาไว้ยัง""
""ขอข้าวต้มปลา กะไปจองศาลา4ให้กูด้วย โธ่.........ไอ้ห่ากูยังไม่ตาย""
""อ้าวเหรอ 5555555""
ไอ้เพื่อนเกลอทั้งหลายต่างทยอยโผล่หน้ามาที่ละคนๆ แต่คนสุดท้ายนี่สิเธอมาทั้งน้ำตาที่เดียวเชียว
""คนบ้า แอวเป็นห่วงแทบตายรู้ไหม""
""ร้องไห้ทำไมแอว พี่ไม่เป็นอะไรแล้ว"" ผมดึงเธอเข้ามากอด แล้วเช็ดน้ำตาให้เธอ
""เฮ้ยๆๆ ที่พวกกูไม่เห็นกอดกันมั่งวะ""
""หึ เดี๋ยวฟ้าก็ได้ผ่าตายสิวะ""
""เห็นมึงพูดได้ยังงี้ก็ค่อยโล่งใจได้หน่อย นึกว่า...""
""ไรมึงวะไอ้โก้""
""นึกว่ากูจะต้องไปเผามึงซะแล้ว""
""ที่มึงพูดน่ะ กรุณาหันไปมองคนข้างหลังมึงด้วย""
""ข้างหลังกู?...... โอ๊ยยยย เจ้ทำไร บิดหูโก้ทำมายยยย""
""หึ สมควรยะ""
""แล้วนี่มึงจะออกโรงบาลตอนไหนวะ""
""คงจะพรุ่งนี้วะนุ่น เอ้อ รถกูล่ะ""
""อ๋อจอดอยู่บังกะโลที่เดิมนั่นล่ะจ้ะ""
""กูว่ามึงพักก่อนดีกว่า เดี๋ยวกูเขียนใบลาให้""
""ไม่เป็นไรว่ะ ขอบใจมากไอ้หนุ่ม""
""พี่หนึ่งอย่าฝืนตัวเองสิ แอวเป็นห่วงนะ"" ""นั่นสิ ผึ้งก็เป็นห่วงนะ""
""โหยไอ้นี่มัน... ไปเหอะพวกเราไปข้างนอกดีกว่าปล่อยให้คนรักกันได้อยู่กันลำพังเหอะ""
""นั่นดิไอ้แบงก์ ไปดีกว่า เพื่อนมันจะสำคัญอะไรตอนนี้""
""โธ่ ไอ้แบงก์ ไอ้อ้ำมึงพูดเหมือนไม่รู้จักกูเลยนะ""
""พวกกูก็พูดไปงั้นล่ะ เดี๋ยวพวกกูไปหาที่พักกันก่อนดีกว่าไหนๆมาแล้วก็โดดเรียนซะเลย""
""เออ ดีเหมือนกันบีไม่ได้มาทะเลนานแล้ว""
""เอ้า นี่พวกมึงกะรอรับกูกลับเลยไง""
""""เออสิวะ""""
"".............!! ตามใจพวกมึงแล้วกัน""
""งั้นเดี๋ยวผึ้งพาเด็กๆไปที่บังกะโลก่อนนะ""
""แอวไปด้วย จะไปเตรียมซื้อผลไม้มาให้พี่หนึ่งพรุ่งนี้ด้วยน่ะค่ะ""
""อ้าวทิ้งกูหมดเลย""
""ก็แอม กับแยมยังอยู่นะคะพี่ขา""
""ยัยแอมมากับพี่ดีกว่า ปล่อยคนไข้เขาพักผ่อนเหอะ""
""งั้นก็ได้ ไปเหอะแยม""
""อือ ไปสิ""
""พักผ่อนเยอะๆนะที่รัก เดี๋ยวพรุ่งนี้เค้ามาใหม่""  ""พี่หนึ่ง อย่าฝืนตัวเองนะ แอวรักพี่นะคะ""
พี่ผึ้งกับแอวเข้ามาหอมแก้มผมคนล่ะข้างแล้วก็ยิ้มๆก่อนเดินออกจากห้องไป
ผมต้องอยู่คนเดียวจนได้สิน่า

................................................................

................................................................

""อ๊าว แล้วนี่หายไปไหนหมดซะแล้วล่ะ""
""................""
""หึ ไปซะหมดแล้วก็ดี ฉันจะได้จัดการพ่อหนุ่มมนี่ซะที""
""...............""
""ดูสิขนาดหลับยังหล่อเลย คนอะไรใจแข็งชะมัด กล้ามแขนก็.....เป็นมัดๆเลย ไหนดูสิว่าไอ้นี่.....
เวลาที่ได้สัมผัสด้วยมือตัวเองมันจะ.............อุ๊ยตื่นแล้วเหรอจ๊ะ""
ผมแกล้งนอนหลับเพื่อดูท่าทีเจ้าหล่อนว่าจะทำยังไงกับผม เมื่อเห็นว่าผมหลับอยู่ เธอก็ทำทีเป็นจับนู่นลูบนี่ผมแล้วก็เลื่อนมือลงไปเรื่อยจนถึง...
""พี่มิ้นจะทำอะไรครับ""
""ก็ทำ ในแบบที่เธอทำกับเพื่อนฉันไงจ๊ะ""
""ผมว่ามันไม่ดีนะครับ เกิดใครมาเห็นเข้า อุ๊บ"" เธอเล่นจู่โจมจูบปากผมก่อนอีกซะแล้วทำไงดีล่ะผม
""อย่าฝืนสิจ๊ะหนึ่ง เห็นหลับไปหลายวันคงอยากจิ้มแย่ดูสิตั้งโด่มาเชียว""
""อย่าาาาาาานะ นี่มันในโรงพยาบาลนะอ่าาาาาาา""
""ปากบอกว่าอย่าแล้วทำไมมันสู้มือไม่ถอยเลยล่ะจ๊ะหือออ""
หล่อนยังจู่โจมผมไม่เลิกลา เธอเล่นเอามือล้วงควักไอ้หนูผมเล่น แล้วถอกเข้าออกอยู่ในกางเกงคนไข้
แบบนี้แล้วจะให้มันไม่แข็งโด่โก่งคอขันได้ยังไง
""อีกนานหรอกจ๊ะคนเก่งกว่าหมอกับพยาบาลจะออกตรวจรอบเย็น""
""อึ๊ก พี่มิ้นอย่าาาาาา ผม.... ขอโอววววววว""
""ขอกี่ทีล่ะจ๊ะ ไหนดูซิ ว่าเวลาที่ดูมันใกล้ๆจะใหญ่ขนาดไหน""
""ไม่ อย่าาาาาาอ่าาาาาาา"" (ห้ามไม่ทันแล้ววุ๊ย จะตามน้ำเลยดีไหมเนี่ยเล่นถกกางเกงกูเราลงซะแล้ว)
""อื้อหือ ใหญ่ไม่ใช่เล่นนะเนี่ย""
""อ่าาาาาพี่มิ้น ไม่........ดี นั่นแหละโอวววววเสียวววววววว""
พี่มิ้นอ้าปากอมหัวถอกผมเข้าไปในปากเธอซะแล้ว ผมแทบจะไม่โอกาสขัดขืนได้เลยเพราะติดสายน้ำเกลือ กับเธอที่จับขาผมล็อคไว้ซะแล้วนี่สิ
""อืมมมมม พอเถอะพี่มิ้น ไม่งั้นผม ผม..........""
""ก็แตกมาสิจ๊ะไม่จำเป็นต้องอดกลั้นมันไว้หรอก""
เธอยอมถอนปากออก แต่ว่าที่มือยังชักรูดว่าวให้ผมอยู่อย่างเดิม
""พี่มิ้น เป็นเพื่อนผึ้งนะ อย่าาาาซี้ดดดดดด""
""ขอชิมน้ำเธอหน่อยสิจ๊ะว่าจะหวานชุ่มคอไหม""
""อุ๊ก อ่าาาาาาา โอยยยยเสียวควยฉิบหาย""
พี่มิ้นใช้ลิ้นได้คล่องกว่าสองสาวซะอีก เธอแสดงประสบการณ์ที่เหนือกว่าไล้เลียวนไปรอบๆหัวควยแล้วอมรูดขึ้นลงอย่างฉ่ำฉองเอามากๆ จนผมต้องเกร็งตัวจับหัวเธอแน่นแล้วเด้งเอวเข้าปากพี่มิ้นอย่างเนิ้บๆ
""โอวววววว ใกล้แล้วพี่ นั่นแหละดี อาาาาาา"" พี่มิ้นคายปากที่กำลังรูดอมกระดออยู่แล้วพูดกับผมอีกครั้ง
""ที่นี้ก็ยอมฉันได้แล้วใช่ไหม""
""ยอมแล้วววว เอ๊ยยยยยไม่ผมไม่ยอมพี่ง่ายๆหรอกกกกกอ๊ากกกกกกกอย่ากัด""
""ยังไม่ยอมอีกเหรอ งั้นต้องโดนนนน"" พี่มิ้นอ้าปากกัดขบเข้าที่หัวควยจนผมต้องแหกปากร้องทันที
""อ่าาาาาาาา พอเถอะ ผม......""
""ไม่คิดว่าพี่มิ้นจะกล้าทำแบบนี้เลย""
(โอวแม่เจ้า ตัวซวยมาสิงกูไงวะช่วงนี้ ซวยอีกแล้วกู)
ระหว่างพี่มิ้นง่วนกับการมอบความเสียวให้ผมอยู่อย่างเมามันส์ จู่ๆประตูห้องพยาบาลก็เปิดออกแล้วก็มีเสียงผู้หญิงตามมา ผมสะดุ้งเฮือกทั้งตกใจทั้งเสร็จกระฉูดนำ้เงี่ยนเข้าปากพี่มิ้นพร้อมๆกัน ผมหันไปดูว่าใครกันที่เข้ามา (ขออย่าให้เป็นบรรดาเมียกูเล้ยยย) แล้วเจ้าของเสียงที่พูดมาเมื่อกี้ก็คือ........
""อ่าาาาา จะแตกก็ไม่บอก ดูสิเกือบสำลักแน่ะพ่อตัวดี"" (แน่มากๆกลืนลงคอหน้าตาเฉยเลย)
""พี่มิ้น ทำไม......""
""ก็เหมือนๆกับเธอนั่นล่ะ""
""เหมือนกับหนูยังไง""
""ก็เหมือนตรงที่ เธอหวังจะงาบหมอนี่เหมือนกับพี่ไงแอม""
""ว๊า ปิดอะไรพี่มิ้นไม่เคยได้เลย""
(เวรกรรม นี่คิดเอาหอยงับเอ็นกูทั้งคู่เลยหรอวะเนี่ย)
""น้องแอม ไหนว่าไปกับพวกนั้นแล้ว""
""ก็ใช่ค่ะ แต่แอมลืมกระเป๋าไว้เลยรีบกลับมาเอา แต่ดูเหมือนแอมจะโชคดีซะแล้ว""
"".....................""
""กลับมาเอาของ??  ในเมื่อได้แล้วก็รีบๆกลับไปสิ ผู้ใหญ่จะได้คุยกัน""
""ยากซะแล้วล่ะค่ะพี่สาวขาาาา คิดหรอว่าหนูจะปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ""
""น้องแอม อย่า.....""
""พี่หนึ่งคิดหรอว่าจะห้ามแอมไม่ให้พูดได้ หึไม่มีทาง นอกจาก...""
""ยัยแอม นี่เธอ.....""
""พวกพี่ต้องจ่ายค่าปิดปากหนูมาซะดีๆ แล้วคราวนี้แอมก็เอาจริงไม่ใช่แค่ลองใจด้วยนะ""
""พี่......""
""แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอกค่ะพี่หนึ่ง ไว้รอพี่หายดีก่อนแอมจะตามทวงค่าปิดปากแน่ๆ ไปล่ะนะ""
""ยัยแอม กลับมาคุยกับพี่เลยนะ ยัยแอม""
""...............""
""เวรเอ๊ยฉันพลาดจนได้""
""พี่มิ้น ผม........""
""ชิ ฉันต้องไปคุยกับยัยน้องบ้านั่นให้รู้เรื่องก่อน ใส่กางเกงเองแล้วกันนะหนึ่งฝากไว้ก่อนเถอะ เจอกัน คราวหน้าเธอต้องเสร็จฉันแน่ๆ""
""......................"" (กรรมของเวร มาจับกูลอกคราบรีดพิษแล้วยังไม่จัดการให้อีก เฮ้ออออ)

.............................................................

.............................................................

""สวัสดีครับหมอ นี่ผมจะกลับบ้านได้ยังครับ""
""ได้ครับ แต่ว่าหมอขอแนะนำให้ไปเช็คอย่างละเอียดที่โรงพยาบาลใหญ่ๆด้วยนะครับ""
""อ้าว แล้วที่นี่เช็คไม่ได้เหรอครับ""
""ครับโรงพยาบาลเราไม่มีเครื่องมือที่ทันสมัยพอน่ะครับ""
""งั้นว่างๆผมจะไป""
""คงต้องไปโดยด่วนนะครับเพราะผลจากการถูกกระแทกที่ศรีษะอย่างแรงแบบนี้สมองอาจได้รับการกระทบกระเทือนได้ ถึงตอนนี้จะยังไม่ส่งผล แต่ต่อไปหมอก็ไม่อาจจะรับรองอะไรได้นะครับ""
"".....หมอ ผมไม่เป็นอะไรหรอกครับ ผมรู้ตัวเองดี""
""ฮะ ฮะ ฮะ ครับหมอก็เชื่อแบบนั้น งั้นพรุ่งนี้ก็กลับได้ครับ แต่อีก3วันก็ไปตัดไหมได้เลยนะครับ""
""ครับหมอ""

................................................................

................................................................

""ฮัลโหล.......""
""นี่ หนึ่งเหรอ เป็นไงมั่งล่ะ""
""ใครน่ะครับ""
""แล้วหนึ่งไปช่วยใครไว้ล่ะถึงต้องมานอนโรงพยาบาลแบบนั้นน่ะ""
""อ้าวใหม่ แล้วนี่ไปได้เบอร์เรามาจากไหนล่ะ""
""ก็นะ ได้จากไหนน๊า""
""นี่ใหม่ อย่ามามัวพูดเล่นอยู่ เอาดีๆ""
""โหยแค่นี้ต้องดุด้วย ก็จริงๆแล้วใหม่ยังไม่เคยได้ลบเบอร์หนึ่งเลยนะตั้งแต่..........""
""หึ๊ ยังไงของเธอใหม่ ตั้งแต่อะไร""
""ช่างเหอะๆ พรุ่งนี้ออกจากโรงพยาบาลยัง""
""ก็หมออนุญาตให้กลับได้แล้ว""
""งั้น........ใหม่ไปหาได้ไหม""
""ก็มาสิ แต่เราคงจะยังไม่ได้กลับกรุงเทพฯนะ คงจะพักผ่อนอยู่ที่นี่ก่อน""
""อือ ได้สิเดี๋ยวใหม่ขับรถไปหา""
""ก็ได้ แต่ใหม่จะมาทำไม""
""ก็กะว่าจะพาคนที่ช่วยใหม่ ไปเลี้ยงข้าวตอบแทนซะหน่อยน่ะ""
""เลี้ยงข้าว??""  ""ใช่  แต่หนึ่งต้องไปคนเดียวนะ ใหม่มีเรื่องอยากคุยด้วยเยอะแยะเลย""
""ขอเราถามแฟนก่อนได้ไหม เรากลัวแฟนจะเข้าใจเราผิดน่ะ""
""หยี๋ ใหม่ไม่เคยคิดเลยนะว่าหนึ่งจะกลัวแฟน""
""ป่าว เราแค่เกรงใจ""
""นั่นล่ะๆ เหมือนกัน เอาเป็นว่าหนึ่งต้องไปให้ได้แล้วกัน""
""แล้วถ้าไม่ได้ล่ะ""
""ถ้าหนึ่งขอไม่ได้ ใหม่จะขอให้เองเอาไหม๊""
""หวาย ไม่ต้องๆเดี๋ยวจะพยายามแล้วกัน""
""ดีมากๆ แค่นี่นะคนป่วยรีบๆนอนล่ะ แล้วเจอกัน""
พอผมวางโทรศัพท์ ลงก็ไม่มีอะไรทำ เลยลุกเดินไปปิดไฟห้องแล้วกลับมานอนลงที่เตียงเหมือนเดิม
ในใจก็คิดสงสัยว่าใหม่เอาเบอร์ผมมาจากไหนกัน เพราะเท่าที่จำได้ ผมไม่เคยให้เบอร์เธอเลย
แล้วเธอต้องการอะไรจากผมกันแน่ผมก็ไม่รู้ แต่เท่าที่รู้และจำได้ ก็คือ................

....................................................................

....................................................................

""ยัยแอม ฟังพี่ก่อน""
""พี่มิ้นอย่ามาห้ามแอมซะให้ยากเลยนะ""
""ป่าวพี่ไม่ได้จะห้าม แค่จะมาบอกว่าเรามาช่วยกันเรื่องนี้ไหมล่ะ""
""พี่มิ้นว่าไงนะ พี่วางแผนอะไรไว้กันแน่""
""ก็แบบเดียวกับเธอนั่นล่ะยัยแอม แผนที่แกล้งลืมกระเป๋าไว้ที่โรงพยาบาลเพื่อหวังจะกลับมาทำเรื่องอย่างว่ากับหนึ่ง ใช่ไหมล่ะแอม""
""พี่รู้ได้ไง พี่มิ้น""
""ฉันเป็นพี่เธอนะ เรื่องแค่นี้เดาได้ไม่ยาก นิสัยเธอพี่รู้หมดนะจ๊ะอย่าลืมสิว่าเราเป็นพี่น้องกัน""
""แล้วพี่มิ้นมีแผนว่ายังไง""
""ตอนนี้ยัง แต่ขอเวลาพี่หน่อยแล้วกัน ไม่นานหรอกเราจะได้สมหวังกันทั้งคู่แน่ๆ""
""จะเอายังไงก็เอา แต่หนูจะไม่ยอมแพ้ยัยบ้านั่นแน่ๆ""
""ใคร แอม??""
""ยัยแอว แฟนพี่หนึ่งอีกคนไง แอมจะไม่ยอมแพ้นังนี่แน่""
""จ้าๆๆ ใจเย็นๆมีพี่ทั้งคนเราได้สมใจแน่ๆ
""แล้วหนูจะคอยดู""
""...........................""

..................................................................

..................................................................

""พี่ผึ้งแอว น่ะนะสงสารแยมจังเลย""
""สงสารเรื่องอะไรเหรอแอว""
""ก็เรื่องที่แยมเองก็แอบชอบพี่หนึ่งไง ถึงรู้ว่าพี่หนึ่งมีพวกเราแต่ว่าแยมก็ไม่เคยยอมแพ้เลย""
""พี่รู้แล้ว แค่มองตาเด็กนั่นพี่ก็รู้แล้ว แต่พี่ทำใจได้ตั้งนานแล้ว""
""แล้วที่พี่หึงพี่หนึ่งล่ะคะ""
""พี่ก็แกล้งหึงไปยังงั้นล่ะ พี่ทำใจไว้แล้วว่าลองหนึ่งมีแอวได้เขาก็จะไม่มีทางหยุดที่จะไปมีคนอื่นอีกแน่ๆ""
""แล้ว.......""
""ก็ไม่แล้วไงนะ ถ้าหนึ่งกล้าพูดตรงๆ มีเหรอว่าพี่จะไม่ยอมแต่ว่าไม่ใช่ว่ามีอะไรกันแล้วค่อยมาบอกพี่นะ""
""แสดงว่าพี่ผึ้งยอมรับได้ เรื่องของแยม""
""เอาจริงๆก็ยังนะจ๊ะแอว แต่พี่ก็จะพยายามไม่คิดไม่หึงอีกแล้วกัน""
""ทำไมล่ะคะ""
""ก็ตาบ้านั่น คือคนที่พี่รักไงล่ะแอว""
""อื้อ แอวก็รักตาบ้านี่เหมือนกันคะ""
""กลับเข้าบ้านกันเถอะอากาศเริ่มเย็นๆแล้ว""
""เดี๋ยวพี่ผึ้งคะ แล้วถ้าพี่หนึ่งเขามีคนอื่นนอกเหนือจากนี้ นอกจากพวกเราอีกล่ะ""
""ใครมั่งจ๊ะที่แอวว่า นอกเหนือจากพวกเรา""
""ก็ ยัยแอม พี่มิ้นไง แอวมองหน้าสองคนนี้ก็พอจะรู้ว่าเธอคิดยังไงกัน""
""หึ ฉลาดเหมือนกันนี่เรา ไว้พี่จัดการเอง แต่ถ้าหนึ่งกล้า ก็...........""
"""""โทษตายสถานเดียว"""""
""555555ไปกันเถอะจ้ะแอว""
""ค่า......""

.............................................................

..............................................................

""ฮัดเช้ย""
(สาวๆที่ไหนบ่นถึงอีกวะเนี่ย แต่ว่าพี่มิ้นนี่เก่งไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ยทำเราเสร็จคาที่ได้ ไม่ธรรมดาๆ ว้ากกกกแล้วจะมาหลงไหลอะไรวะเนี่ย ไม่ๆๆๆ ขืนหลวมตัวเข้าไปยุ่งมีหวังโดนพี่ผึ้งกะแอวแยกชิ้นส่วน ตัดกระดอถวายเป็ดแน่ๆ แต่ว่า......... โว๊ยยยยยยนอนดีกว่าอย่าคิดมากๆเดี๋ยวก็เช้าแล้ว)

..........................................................

.........................................................

ตอนหน้า

""หนึ่งยังจำดอกกุหลาบใต้โต๊ะที่หนึ่งนั่งสอบวันสุดท้ายได้ไหม""
""อ่อที่มีจดหมายสารภาพบอกรักจากใครไม่รู้ด้วยน่ะนะ 5555555ตลกดีเนอะ แต่ใหม่......""
""ใหม่รู้ได้ไงน่ะเหรอ""
""รึว่า.......""
""....................""

.......................................................

......................................................

""หนึ่งเป็นอะไรอยู่ๆก็สลบไปเฉยๆ แล้วก็มีเลือดออกที่จมูก""
""เลือดออก??.....""

.....................................................

.....................................................

""อ้าวเฮ้ย ไอ้น้องแฟนเอ็งน่ารักดีนี่หว่า""
""นี่เพื่อนผมต่างหาก ไม่ใช่แฟน""
""งั้นพวกพี่ก็ สนุกกับเพื่อนน้องได้น่ะสิ ว่าไงจ๊ะน้องสาวสนใจมาสนุกกับพวกพี่ไหมจ๊ะ""
""มึงปล่อยมือ จากเพื่อนกูเดี๋ยวนี้เลยนะ""
"".........................""
"".........................""

....................................................

...................................................