can not return 22

ตอนที่ 22      

การรอคอยของโชคชะตา หากแต่ว่า............

""หนูครีมเมื่อกี้ใครโทรมาหรือลูก""
""คุณป้าคะ คุณป้าฟังที่หนูพูดแล้ว ทำใจดีๆไว้นะคะ""
""..!! อะไรจ๊ะทำไมทำหน้าแบบนั้น แสดงว่าเรื่องใหญ่มากกๆเลยล่ะสิเนี่ย""
""คือว่าคุณป้าจำเรื่องที่หนูเล่าให้ฟังได้ไหมคะ""
""เรื่องอะไรลูก หนูครีม""
""เรื่องหนึ่งเขาถูกตีหัว เพราะเข้าไปช่วยเพื่อนที่ชลบุรีไงคะ""
""อ๋อ เรื่องนั้น??เอ๊ะ!! หนูครีมลูกชายป้าเป็นอะไรลูก ลูกป้า....""
""เพือนของหนึ่งโทรมาบอกค่ะว่า หนึ่งเขามีเลือดคลั่งในสมองตอนนี้เขานอนอยู่โรงพยาบาลรอรับการผ่าตัดสมองอยู่ค่ะ""
""ผ่าตัด!!......โอยลูกฉัน ทำไม............กัน""
""คุณป้าค่ะ!!! คุณลุงคะๆ ใครก็ได้มาช่วยครีมด้วย คุณป้า คุณป้าเป็นลมไปแล้ว....""

...........................................................

...........................................................

""ตกลงนี่คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมผมถึงได้คุ้นๆหน้าคุณจังเลย""
""เราอาจเคยผ่านพบ รึอาจจะมิเคย เจ้าเองน่าจะรู้แก่ใจดีนะ""
""...........""

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เจอกับผู้หญิงคนเดิม ที่เคยเจอเธอมาก่อนหน้านี้แต่สิ่งเดียวที่ทำให้ผมสงสัยคือผมเหมือนเคยเจอกับเธอมาแล้วแต่มันเป็นที่ไหนกัน ผมมองไปรอบๆตัวตอนนี้ก็ไม่เห็นอะไรนอกจากแสงสีขาวโพลนอยู่รอบๆตัว ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมเธอยังคงยิ้มอย่างมีเลศนัยเหมือนเดิมแววตาก็แฝงไปด้วยความน้อยใจ ความเศร้าและความผิดหวัง มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ รวมถึงตัวของผมเองด้วย

""นี่คุณจะไม่ยอมพูด ยอมบอกอะไรเลยใช่ไหม ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!! แล้วที่นี่คือที่ไหน!!""

""โธ่เอ๊ย มนุษย์หนอช่างลุ่มหลง ติดอยู่ในห้วงความฝันของตนเอง อยากไปก็มิพ้น อยากจะอยู่ก็อยู่มิได้""

""นั่นมันไม่ใช่คำตอบที่ผมอยากรู้ คุณเป็นใคร??""
""ข้าน่ะหรือ??.....ต่อไปเจ้าก็จะรู้จักเอง""

""แล้วอีกนานไหม กว่าที่ผมจะรู้....""
""ไม่นานเกินรอ เพลานี้เจ้าควรจะนึกดูให้ดีเถิด ว่าตัวเจ้าเองนั้นเป็นใคร""
""........??""
""ข้าจำต้องไปแล้ว ขอเจ้าจงตรึกตรองให้ดีล่ะ ว่าตนเองนั้นคือใคร""
""ผม....คือใคร??""
"".................""

............................................................

............................................................

""แยม ไปกินข้าวกันเถอะจ้ะ""
""ไม่ล่ะแอว แยมคงกินไม่ลงหรอก""
""แต่ถ้าแยมไม่กินเลยก็ไม่ได้นะ แยมแอวถามจริงๆนะ แยมรักพี่หนึ่งไหม""
""ก็.......ไม่รู้สิ แต่เราก็ห่วงพี่เขานะ อยากเห็นหน้าเขาทุกวันที่มหาลัย อยากคุยกับเขาดีๆทุกครั้งที่เจอแต่...""
""แต่ก็กลายเป็นว่าชวนทะเลาะกันทุกที ใช่ไหม""
"".......อือ""
""ถ้าพี่เขาฟื้นขึ้นมาแยมก็ยอมๆพี่เขาไปมั่งสิจ๊ะ""
"".............""
""เอาน่าๆ ไปกินข้าวกันเถอะจะได้มีเรี่ยวแรง""
""แล้วพี่ผึ้งไปไหนเหรอ""
""พี่ผึ้งเขาไปทำงานแล้ว เห็นบอกว่าเย็นๆจะมาใหม่""
""พี่โก้ กับ พี่นุ่นล่ะ""
""ไปเรียนจ้ะ แต่วันนี้เราคงไม่ไปแล้วล่ะแล้วแยมจะไปไหม""
""คงไม่เหมือน เราขออยู่เป็นเพื่อนแอวดีกว่าเผื่อพี่เขาฟื้นขึ้นมาตอนที่เราไปกันแล้วจะทำยังไง""
""นั่นน่ะสิ งั้นเอางี้แอวไปกินข้าวก่อนแล้วพอแอวกลับมาแยมค่อยไปดีไหม""
""ก็ดีเหมือนกันนะ เอาแบบนี้ก็ได้จ้ะแอว""
""แอวไปนะ เดี๋ยวจะรีบมา""
""จ้ะ.........""

............................................................

............................................................

""ฮัลโหลค่ะ ตอนนี้ใหม่มาถึงโรงพยาบาลแล้ว พี่อยู่ที่ไหนเหรอค่ะ""
""พอดีพี่ออกมาทำงานแล้วน่ะ หนึ่งเขาอยู่ห้องคนไข้น่ะ""
""แล้ว ตอนที่พี่ออกมาเขาฟื้นรึยัง""
""ยัง....ตอนนี้น่าจะมีแยมกับแอวเขาเฝ้าอยู่น่ะเธอก็รีบๆไปเยี่ยมซะสิ แล้วก็รีบกลับซะ""
""ใหม่คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ เพราะว่าใหม่เองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบด้วย""
""เธออย่ามาทำพูดดีไปหน่อยเลย เอาไว้ฉันจะจัดการเรื่องของเธอทีหลังแล้วกัน""
""......!!?? จัดการ หึ!!!คงยากนะคะพี่ผึ้ง""
""เธอมีอะไรจะพูดก็พูดมาเลยดีกว่าใหม่""
""เอาไว้ตอนเย็นๆ พอพี่ผึ้งมาถึงพี่ก็จะรู้เองล่ะคะ ว่าแต่เขาอยู่ห้องไหนกันแน่คะ""
""ฉันไม่บอกเธอแล้ว เธอเก่งนักนี่ ถ้าเก่งจริงก็ไปหาห้องพักเขาให้เจอแล้วกัน""
""ค่ะ ในเมื่อถามพี่ไม่ได้ งั้น......คงต้องไปถามที่ประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลสิคะ""
""นี่เธอ!!""
""โอ๊ะโอ๋ ถ้าพี่คิดจะกีดกัน แล้วครอบครองเขาไว้คนเดียวพี่คิดผิดซะแล้วล่ะค่ะ พี่ผึ้ง!!""
""อะไรนะ?? นี่อย่าบอกนะว่า...""
""อ๋า ใหม่ไปก่อนนะคะ แค่นี้ค่ะ สวัสดี""
""............""
""สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ทางเราช่วยรึป่าวคะ""
""คะ พอดีอยากทราบว่าผู้ป่วยที่ชื่อ ชัชวาล พิบูรณ์ไพศาล ไม่ทราบว่าพักอยู่ที่ห้องไหนคะ""
""ค่ะสักครู่นะคะ อืม....คนไข้พักอยู่ห้อง.......""
""ค่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ""
""ไม่ทราบว่าคุณเป็นอะไรกับคนไข้เหรอค่ะ""
""อ๋อ เป็น.......เป็นเพื่อนกับเขาน่ะค่ะ""
"".............""
""..........""

...............................................................

...............................................................

""เราเป็นใคร?? เราเป็นใคร?? โธ่เว้ยทำไมกัน ทำไมถึงนึกอะไรไม่ออกวะ""
""หากเจ้านึกไม่ออก เจ้าจงเดินตามข้ามาก่อนเถิด ข้าจะเจ้าไปพบใครบางคน""
""..............??""
""มาสิ ท่านผู้นั้นกำลังรอเจ้าอยู่""
""..............""
ผมนึกอะไรในตอนนี้ไม่ออกจริงๆ ผมก็ได้ลุกเดินตามผู้หญิงคนนี้ไปเรื่อยๆ หล่อนพาผมเดินไปตามทางที่สองข้างเป็นทิวไม้สักทองทางด้านขวามือ ส่วนด้านซ้ายเป็นสระนำ้ขนาดใหญ่ ข้างหน้าตรงสุดปลายทางนั้นเป็นบ้านเรือนไทยอีกหลังหนึ่งซึ่งแตกต่างไปจากหลังเมื่อกี้โดยสิ้นเชิง มันเหมือนบ้านทรงไทยประยุกต์เพราะชั้นล่างถึงจะยกสูงก็จริงแต่ก็กั้นฝาก่อพนังอิฐขึ้นมา ส่วนด้านบนนั้นยังคงสภาพเหมือนบ้านเรือนไทยทั่วๆไปที่มีชานบ้านกว้างขวางแล้วก็ทำด้วยไม้ซะส่วนใหญ่
""เจ้ารอตรงนี้ก่อน""
""แล้วคุณจะไปไหนครับ""
""เราจะไปบอกท่านเจ้าของบ้าน ว่าเจ้าได้มาถึงแล้ว""
"".........??""
พอผมเดินมาถึงเธอก็พาผมขึ้นมาบนบ้าน พร้อมๆกับจัดที่ทางให้ผมได้นั่งรอคนๆนึงที่เธอบอกว่ากำลังรอผมอยู่
""พ่อหนุ่ม เราพบกันอีกแล้วนะ""
""......!!""
เสียงผู้ชายคนนึงมาจากทางข้างหลังผม แต่เสียงนี้มันคุ้นๆ เหมือนกับ....
""คุณ.....คือเจ้าของเสียงนั้น""
""จะว่าไปจริงๆ ข้ากับเจ้าเราก็พึ่งพบกันตรงๆนี่ล่ะ พ่อหนุ่ม ฮ้า ฮา ฮาฮะฮะ""
""คุณจะหัวเราะทำไม ผมไม่เห็นว่ามันจะ.......""
""อย่ามาเที่ยวขึ้นเสียงในที่ของข้านะ พ่อหนุ่ม!!""
""...............""
"".......................""

...............................................................

...............................................................

""ห้อง 7-724......อ๋าเจอแล้ว 7-724...ห้องนี้แน่นอน""
""ก๊อกๆๆ""
""ใครคะ เชิญเข้ามาเลยค่ะ""
""สวัสดีจ้ะ แยมใช่ไหมนั่นน่ะ""
""ค่ะแยมเอง พี่ใหม่มาพึ่งมาถึงเหรอคะ""
""หนึ่งเป็นยังไงบ้างแยม พี่ขอเข้าไปดูใกล้ได้ไหม""
""ได้ค่ะ""
""หมอว่ายังไงบ้างล่ะแยม หนึ่งเขา...จะเป็นแบบนี้อีกนานไหม""
""คุณหมอบอกว่า พี่เขาต้องได้รับการผ่าตัดสมองโดยด่วนเพราะว่ามีเลือดคลั่งในสมองค่ะ""
""..........ผ่า..ตัด!!""
""พี่ใหม่ นั่นพี่...""
""เป็นความผิดเราเองหนึ่ง ฮือ ฮือ ฮือ ความผิดเราเอง เพราะเราเป็นต้นเหตุ ฮือ ฮือ....""
""พึ่งรู้ตัวรึไงค่ะว่าตัวเองเป็นต้นเหตุให้คนรักของคนอื่นต้องมาเป็นแบบนี้""
""""....แอว!!??""""
""ใช่!! เธอพูดถูกแอวแต่คงไม่มีใครหรอกนะที่อยากจะให้เกิดเรื่องแบบนั้น""
""ก็ถ้า พี่ใหม่ไม่ไปที่นั่น พี่หนึ่งก็ไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้""
""แอวเราว่ามันคงไม่เกี่ยวกับเรื่องพี่ใหม่ไปอยู่ตรงนั้นหรอก""
"".............!!??""
""จริงๆเราเองก็มีส่วนเพราะถ้าเราห้ามพี่เขาไว้สักหน่อยเรื่องคงไม่เป็นแบบนี้""
""แต่ยังไงก็ตาม...พี่ใหม่มาเยี่ยมเสร็จแล้วใช่ไหมคะ เชิญกลับไปได้แล้วล่ะคะ""
""...................""
""ความจริง คนที่เป็นต้นเหตุแบบพี่ไม่มีสิทธิ์ที่มาเยี่ยมพี่หนึ่งเลยด้วยซำ้""
""พี่ขอเถอะ จะโทษที่พี่เป็นต้นเหตุรึอะไรก็ช่าง แต่ขอให้พี่มาเยี่ยมเขาหน่อยไม่ได้เลยเหรอแอว...แยม""
""ไม่ได้ค่ะ แอวไม่อยากเห็นหน้าพี่....""
""แอว....เราว่าเธอพูดแรงไปนะ""
""แยมกับแอวเป็นคนที่รักพี่หนึ่ง แล้วพี่หนึ่งก็รักเรา รวมไปถึงพี่ผึ้งด้วย""
"".............!!??""
""แต่พี่ใหม่ล่ะเป็นใครมีสิทธิ์อะไรเหรอค่ะ อย่ามาอ้างมาเป็นเพื่อนกันนะเพราะถ้าเป็นเพื่อนกันจริงๆ""
""........""
""ก็คงไม่ทำให้เพื่อนตัวเองต้องมาเจ็บตัวแบบนี้หรอก ใช่ไหม......""
""หยุด!! เธอจะหยุดพูดได้รึยังแอว""
""แอวไม่หยุด!!""
""แอว เราว่าพอเถอะพี่หนึ่งยังนอนอยู่ตรงนี้นะ""
""พี่จะบอกอะไรให้อย่างหนึ่งนะว่า..!!??""
""แอว แยม พี่เขาเป็นยังไงบ้าง ฟื้นหรือยังจ๊ะ""
""""พี่ผึ้ง!!!!""""
""นี่เธอ!! ยังไม่กลับไปอีกเหรอ??""
""หึ หึ มากันพร้อมหน้า ก็ดีสิแบบนี้ ไหนๆก็ไหนๆจะได้บอกกันตรงนี้ทีเดียวกันไปเลยว่า........""
"""""............!!??"""""
""..........""

................................................................

................................................................

สิ้นเสียงตวาดจากผู้เฒ่าวัยประมาณ 70 ปีสิ้นสุดพร้อมกับความเงียบงันเริ่มประดั่งเข้ามา สายลมเหมือนเป็นใจโบกพัดอย่างรุนแรงเข้ามาตรงชานบ้านแล้วก็เงียบสงบลง ผมได้แต่มองใบหน้าของพ่อเฒ่าชราสลับกับผู้หญิงที่พาผมมายังที่ตรงนี้ ผมเป็นใคร?? แล้วสองคนนี้เป็นใคร?? คำถามนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของผมเหมือนจะไม่มีวันสร่างซา......
""เจ้าหนุ่ม เจ้าตามข้ามานี่""
"" คะ ครับ...""
ความเงียบถูกทำลายลงพร้อมกับการลุกขึ้นออกจากที่ของชายชรา ผมลุกเดินตามเขาลงไปยังด้านล่างอ้อมไปยังหลังบ้านทรงไทยไม่มีการพูดคุยกันอีกเลยจน พ่อเฒ่าหยุดเดินตรงบริเวณสวนชวนชมหลังบ้าน เขายืนเพ่งพิศดูเหล่าชวนชมนั้นอย่างเงียบๆ ก่อนที่จะออกปากพูดกับผมขึ้นมา
""ที่แห่งนี้เคยเป็นของเจ้า...พ่อหนุ่ม""
""..!!??""
""เจ้าได้ยินไม่ผิดหรอก และที่แห่งนี้ก็ไม่ใช่ที่ๆเจ้าจะอยู่ได้""
""........!! ผมไม่เข้าใจ??""
""เจ้าหนุ่ม เจ้ายังไม่ต้องเข้าใจอะไรในตอนนี้หรอก ปุจฉาที่ข้าเคยเอ่ยถามเจ้า เจ้าคิดออกรึยัง""
""ยามใดที่เมฆาเคลื่อน ดวงดารานั้นพรางอับแสง ยามใดที่ฟากฟ้ากระจ่างแจ้ง ตัวเจ้านั้นจึงจะพบซึ่งหนทาง ผมจำได้แต่ก็....ยังคิดไม่ออกเลย""

""ต้นชวนชมพวกนี้ ต่างก็เฝ้ารอคอยที่จะรับแสงจากดวงตะวันในวันใหม่ แต่ไหนเลยมันจะรู้ว่าพรุ่งนี้มันจะได้เจอกับแสงตะวันรึป่าว เจ้าคิดว่ายังไงพ่อหนุ่ม""

""ผมไม่เข้าใจอีกอยู่ดี""

""พ่อหนุ่ม....เจ้าเชื่อเรื่องกรรมและโชคชะตารึไม่""

""ผมเชื่อเรื่องกรรม แต่ ไม่เชื่อเรื่องโชคชะตา โชคชะตาไม่มีสำหรับคนที่ไม่คิดที่จะทำอะไร""

""ดี!!ตอบได้ดีที่เดียว แต่ข้าจะบอกให้ว่าโชคชะตาของเจ้ากำลังจะหมุนวนคืนมา""

"".....!!??""

""ฮ้า ฮา ฮา่...ผมไม่เชื่อว่าโชคชะตามันจะมีจริงแล้ว มันจะวนมาหาผมได้ยังไงกัน""

""เช่นนั้นเจ้าจงคอยดู""
""...........""
""จงเชื่อไว้เถอะว่าสิ่งใดกระทำ สิ่งนั้นมันก็มักจะมีผลตามมา""
""เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ ตกลงผมเป็นใคร แล้วคุณลุงเป็นใคร""
""ข้าก็คือข้า เจ้าก็คือเจ้า แต่ว่าข้ารู้ตัวของข้า หากแต่เจ้าล่ะ....รู้ตัว เจ้าเองรึยังพ่อหนุ่ม""
""เราเป็นใครกัน??""
""โชคชะตาที่ถูกกำหนด ให้หนึ่งต้องรอคอย และอีกหนึ่งที่ต้องตามหา"
""ผม.......ยิ่งไม่เข้าใจไปใหญ่เลย นี่มันเรื่องอะไรกันแน่""
""ตั้งสติ......นึกตรองดูให้จงดีเถิด ถึงเวลาเมฆาก็จะเคลื่อนเอง""
""กรรม.....โชคชะตา........รึว่า!!??""
""ข้าขอตัวล่ะ.......หึ หึ หึ.......ฮ้า ฮ้า ฮ้า..........""
""แล้วนั่นคุณลุงจะไปไหนอีก??""
""ที่ที่ข้าควรไป แต่เจ้าไม่ควรตาม สิ่งที่เจ้าควรตาม คือ..........""
""...................!!??""

...............................................................

...............................................................

""ว่าไงนะ!!?? เมื่อกี้เธอบอกว่าอะไร??""
""ใช่ ใหม่กับหนึ่งเรามีอะไรกันมากกว่าเพื่อน แล้วใหม่ก็จะไม่ยอมทิ้งหรือว่าเสียเขาไปแน่ๆ""
""เธอมันเลว ฉวยโอกาสรู้ทั้งรู้ว่าเขามีแฟนแล้วเธอยังจะ....""
""มันก็ไม่ต่างอะไรกันนักหรอก จะ1 หรือ2 หรือ3 เธอเองก็รู้ดีนี่แอว""
""..........""
""พวกเราก็ต่างรักเขาเหมือนๆกัน นี่นะ""
""...............""
""ไงล่ะพูดอะไรไม่ออกเลยล่ะสิคะพี่ผึ้ง""
""แต่ยังไง ฉันก็ยอมให้เธอไม่ได้ เขาต้องไม่มีใครคนอื่นนอกจากพวกเรา 3คน""
"".............""
""................""

""ใหม่ขอถามอะไรพี่ผึ้งกับแอวหน่อยได้ไหม""

""ว่ามาสิ แล้วถ้าฉันตอบเธอแล้ว เธอก็ออกไปจากชีวิตพวกเราซะ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก""

"".........พี่ผึ้งรักหนึ่งมากไหม""
""แน่นอนสิ ฉันต้องรักเขาแน่นอน""

""เธอล่ะแอว??""
""รักสิ ของมันรู้ๆกันอยู่แล้วนี่คะ""

""แอว เราว่า...........""
""ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแยมอยู่กับพี่แล้วก็แอวแอวที่นี่ล่ะ เธอคือคนที่พี่และแอวยอมรับนะอย่าลืมสิ""

""ค่ะ.....แต่ว่า......""

""ไม่มีแต่นะแยม เอ้าว่าต่อสิยัยตัวดี""

""ใหม่คิดมาตลอดว่าหนึ่งเองก็รักพวกพี่นะคะ แต่เขาจะมีความสุขรึป่าวที่ต้องเสียใครไปสักคนหนึ่งในพวกเรา""

""""...!!??""""

""พี่ผึ้ง อาจจะมีความสุขที่ได้อยู่กับหนึ่ง แอวเองก็มีความสุขที่อยู่กับคนที่ตัวเองรัก แล้วใหม่ล่ะ พี่ผึ้ง เคยรู้รึป่าวว่าเขามีความสุขรึป่าว""

""เธอจะพูดอะไรกันแน่??""

""สำหรับใหม่เอง คงต้องบอกตามตรงว่าใหม่เองก็รักเขาเหมือนๆกัน รักมานานมากแล้ว เกินกว่าที่พี่จะมาอีก""

""อ๋อ จะบอกว่าเธอเธอมาก่อนยังงั้นใช่ไหม เสียใจนะที่....""

""ไม่ใช่ค่ะ...""

""....!!??""

""ไม่ใช่แล้วอะไรล่ะคะ พี่ใหม่""

""แอว ฟังพี่ให้ดีๆนะ พี่ไม่เคยคิดแย่งหรือว่าอยากครอบครองเขาไว้คนเดียว ไม่ต้องการให้เขามาเลือกพี่ แค่ต้องการได้อยู่กับคนที่ตัวเองรักบ้าง ก็....เท่านั้น""

""เฮอะ!! ฟังดูเหมือนเธออยากจะเรียกร้อง นะใหม่ มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ""

""อย่างที่บอกค่ะ ใหม่รักเขามานาน แต่ใหม่ก็รู้ตัวว่ามาที่หลัง แต่จะให้ใหม่ทำยังไงในเมื่อ...""
""พี่ใหม่พูดมาเลยเถอะค่ะ""

""เข้าใจไหมแยม ในเมื่อโชคชะตามันเล่นตลกกับพี่แบบนี้ ใหม่เลิกรักเขาไม่ได้จริงๆค่ะพี่ผึ้ง ใหม่ถอยอีกไม่ได้แล้วจริงๆ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ.......""

""ใหม่...!!??""

""ใหม่ ต้องรอคอยเขามาตลอดถึงเขาจะมีใคร หรือว่าใหม่จะมีใครก็ตาม""

""พี่ใหม่!!""

""ใหม่ก็ไม่สามารถ ลบเขาออกจากใจได้สักที ฮือ ฮือ ฮือ.......""

""พี่ใหม่ค่ะ""

""....................""
"".............""

...............................................................

...............................................................

"".............!!!!""
""ใครโทรมาตอนนี้คะพี่ผึ้ง""
""โก้น่ะ ขอพี่ไปรับสายก่อนนะ อ่อ แล้วเธอ ใหม่อย่าพึ่งไปไหน เธอกับฉัน เรายังมีเรื่องต้องคุยกันอีก""
""................""
""ว่าไงโก้""
""เจ๊ผึ้ง เมื่อกี้แม่ไอ้หนึ่งมันโทรมาหาผม บอกว่าถึงโรงพยาบาลแล้ว""
""เหรอ คุณแม่เขาได้บอกโก้ไหม ว่าอยู่ตรงไหนพี่จะได้ไปรับ""
""เห็นบอกว่าอยู่ที่ปรชาสัมพันธ์ โงพยาบาลน่ะ""
""เอาเบอร์คุณแม่ มาให้พี่ดีกว่าเดี๋ยวพี่โทรหาท่านเอง""
""จะดีเหรอเจ๊ อย่าบอกนะว่าเจ๊จะบอกเรื่องเจ๊กับไอ้หนึ่ง....""
""เอาเถอะน่า เรื่องมันมาขนาดนี้แล้ว""
""อ่า งั้นถือสายรอแปปนึงนะ เดี๋ยวโก้เอาเบอร์ที่นุ่นให้""
""...............""

................................................................

................................................................

""สวัสดีค่ะคุณป้า คุณป้าเป็นแม่ของหนึ่งใช่ไหมค่ะ""
""ไหนลูกฉันอยู่ที่ไหน""
""อยู่ในห้องพักผู้ป่วยน่ะค่ะ ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย""
""ฉันจะไม่ถามหาหรอกนะ ว่าใครเป็นต้นเหตุให้ลูกของฉันเป็นแบบนี้ แต่....""
"".............""
""..........!!??""
""มีอะไรค่ะ คุณป้า""
""เธอชื่ออะไร เป็นอะไรกับหนึ่งลูกฉัน""
""เออ คือว่า........หนูชื่อผึ้งค่ะ เป็น.......""
""เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวเราค่อยมาคุยกัน""
""ค่ะ แล้วนี่คุณป้ามากับใครหรือค่ะ""
""อ่อนี่แม่หนูนี่เขาชื่อครีมเป็นลูกสาวเพื่อนสามีฉันเอง""
""สวัสดีค่ะ""
""สวัสดีค่ะคุณผึ้ง หนึ่งเขาพักอยู่ห้องไหนหรือคะ""
""ลืมไปเลย มาค่ะเดี๋ยวผึ้งพาไป""
""หนูครีมไปก่อนนะลูก เดี๋ยวป้าจะติดต่อเรื่องเอกสารกับทางคุณหมอแล้วก็ทางโรงพยาบาลก่อน""
""จะให้หนูอยู่ช่วยไหมคะคุณป้า""
""ไม่ต้องหรอกหนูครีม ป้าจัดการเองได้จ้ะ""
""ค่ะคุณป้า""

............................................................

............................................................

""ตกลงที่เมื่อกี้นี้คุณป้าถาม เออจะเรียกว่าอะไรดี""
""ขอโทษนะคะ ครีมอายุเท่าไหร่คะ""
""อ๋อครีม พึ่งจะ23ค่ะ พึ่งจบพยาบาล แล้วผึ้งล่ะคะ""
""แบบนี้คงต้องเรียกว่าน้องครีมแล้วมั๊งนะ ผึ้งอายุ25แล้วจ้ะ""
""ค่ะ งั้นครีมขอเรียกพี่ว่า พี่ผึ้งแล้วกันนะคะ""
""ได้จ้ะได้""
""ครีมพอจะรู้ค่ะว่าพี่ผึ้งเป็นอะไรกับหนึ่ง""
"".......!!""
""ลิฟท์มาแล้วค่ะ ชั้นอะไรคะ""
""ชั้น7 จ้ะครีม""
""ค่ะ หนึ่งพึ่งจะเล่าให้ครีมฟังเองว่าเขาน่ะโชคดีที่สุดเลยที่เอาชนะใจพี่ผึ้งได้""
"".............!!?? เขาได้บอกอะไรอีกรึป่าว""
""ก็ไม่นี่คะ ก็แค่เท่าที่ครีมเล่าให้พี่ฟังเท่านั้นเองน่ะค่ะไม่อะไรอีก""
""ถ้าได้ยินไม่ผิดครีมเป็น ลูกสาวของเพื่อนคุณพ่อหนึ่งใช่ไหม??""
""ค่ะ คือยังไงดีล่ะคุณพ่อครีมน่ะเคยเป็นลูกน้องในกรมเดียวกันกับคุณลุงน่ะ เออคุณพ่อของหนึ่งน่ะค่ะ""
""อ๋อ จ้ะแบบนี้นี่เอง..........ว่าแต่พี่ว่า  พี่เคยเจอกันกับครีมรึป่าวนะ เอ...ขอพี่นึกดูก่อนหน่อยนะ""
""คงจะเป็นที่โรงพยาบาลที่ชลบุรีน่ะค่ะ""
""ใช่ จริงๆด้วย!!""
""ตอนนั้นครีม อยู่ในห้องจ่ายยาน่ะค่ะ""
""แต่เอ๋ หน้าที่คนจ่ายยาในโรงพยาบาลนี่ต้องเป็นเภสัชกรไม่เหรอ""
""ใช่ค่ะ แต่ที่โรงพยาบาลนั้นเภสัชฯน้อยเลยต้องดึงเอาพยาบาลไปช่วยงาน แต่คนจัดยาก็เป็นหน้าที่ของเภสัชนั่นล่ะค่ะ""
""จ้ะ...ถึงแล้วล่ะ ตามพี่มานะ ห้องที่หนึ่งพักอยู่ทางด้านนู้นน่ะ ไปกันเลยดีกว่านะ""
""ค่ะ""

...............................................................

...............................................................

""พี่ใหม่ นี่ทิชชู่ค่ะ""
""ขอบใจมากๆนะจ๊ะแยม""
""ค่ะไม่เป็นไรค่ะ""
""พี่ใหม่ แอวขอโทษนะที่พูดจาไม่ดีกับพี่น่ะ""
""ไม่เป็นไรจ้ะ แอวเข้าใจพี่แล้วใช่ไหม""
""เข้าใจค่ะ แต่...""
""........!!??""
""สำหรับแอวเองก็มาที่หลังเหมือนกัน เรื่องที่จะยอมให้พี่คบกับพี่หนึ่งอีกคนด้วย แอวเองก็ตัดสินใจอะไรเองไม่ได้ ขึ้นอยู่กับพี่ผึ้ง""
""พี่เข้าใจ ไม่ต้องคบกันก็ได้ แค่ขอให้พี่ได้ดูแลเขาบ้างจะได้ไหมยิ่งเขาเป็นแบบนี้แล้ว...""
""เราจะเป็นคนไปเองก็ได้นะแอว เพราะว่าแยมกับเขาก็ไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าพี่และน้องรหัส""
""ไม่ได้นะแยม แล้วแอวล่ะ""
""เธอก็อยู่ของเธอไปแอว ส่วนเราก็คง....คงต้องไปเอง""
""แยม มันไม่มีเหตุผลเลยนะที่แยมจะทำแบบนี้ ก็ในเมื่อ....""
""เหตุผล!! มีสิ เรารับไม่ได้กับเรื่องที่เขาเจ้าชู้แบบนี้ไงแอว นี่ไงล่ะเหตุผลทีนี้เธอรู้ยังล่ะ""
""แยม""
""แต่เราจะยังไม่ไปตอนนี้หรอกนะ รอให้เขาหายดีก่อนเราถึงจะไป เพราะยังไงเราก็มีส่วนที่ต้องผิดชอบเหมือนกัน""
""............""
"".............""

.............................................................

.............................................................

""เฮ้ยพวกมึง เย็นนี้กูกับนุ่นว่าจะไปเยี่ยมไอ้หนึ่งว่ะใครจะไปมั่ง""
""อ้าวไอ้หนึ่งเป็นอะไรอีกวะ ถึงว่าแม่งไม่มาเรียน""
""ก็ ที่แม่งถูกตีหัวตอนไปบางแสนไง""
""อ๋อ...เออใช่ เอ้าแผลมันหายแล้วไม่ใช่ไง??""
""ใช่ไอ้แบงก์ แผลมันหายแล้ว แต่มันดันมีเลือดคลั่งในสมอง""
""ไอ้เชี่ย!! แม่งไม่บอกกันมั่งเลยวะ มึงรู้นานยังวะไอ้โก้""
""ก็รู้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แต่มันห้ามไม่ให้กูบอกใคร""
""อ้าวแล้วกัน ไอ้เพื่อนห่านี่มันยังไงวะ""
""เออ ตกลงเอาไงพวกมึงจะไปไหม""
""ไปก็ไปสิวะ""
""แต่กูบอกก่อนนะ มันยังไม่ฟื้นเลยนะ""
""งั้นพวกกูไปรถไอ้ยาแล้วกัน แล้วมึง 2คนจะไปยังไงไอ้โก้""
""เดี๋ยวกูนั่งแท๊กซี่ไป""
""เออๆ ตามนั้นแล้วนี่ไอ้บีมันจะไปด้วยป่าววะเห็นไปเข้าห้องนำ้กับไอ้นุ่นนานละ""
""ก็รอถามมันดูละกัน""
""...............""
""....................""

.............................................................

.............................................................

""นั่นแยมจะไปไหน""
""ขอเราออกไปนั่งคิดอะไรคนเดียวสักพักนะแอว""
""ให้เราไปเพื่อนไหม??""
""ไม่ต้องหรอก เราขออยู่คนเดียวนะ......!!!""
""พี่ผึ้งมาแล้ว นั่นใครน่ะคะ??""
""อ๋อ นี่ครีมเขามากับคุณแม่ของหนึ่งน่ะ""
""สวัสดีคะ เออ......""
""เรียกพี่ครีมเถอะแอวเขาอายุมากกว่าหนึ่งอีก""
""ค่ะพี่ผึ้ง""
""แล้วแยมจะไปไหนล่ะจ๊ะ""
""หนูขอไปเดินคิดอะไรนิดหน่อยนะคะ เดี๋ยวก็กลับมา""
""จ้ะๆ พี่ก็ว่าจะไปเหมือนกัน""
""..........""
""...........""
""เธอ....ใหม่ ไปกับฉันหน่อยซิ""
""แต่ว่า.....""
""ทำไมล่ะ อย่าบอกนะว่าเธอกลัวฉัน ฉันจะไม่ทำอะไรเธอตอนนี้แน่นอน สาบานได้เลย""
""........งั้นก็ได้ค่ะ""
""แอว กับครีมก็อยู่เฝ้าไข้ไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่มา""
""ค่า..........พี่""
""................""
""............!!??""
""หว๊าไปกันหมดเลย""
""ชื่อแอวใช่ไหม""
""ค่ะ พี่ครีม""
""หนึ่ง ยังไม่ฟื้นมาเลยเหรอ""
""ค่ะ เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว""
""เมื่อวานยังเห็นดีๆอยู่เลย""
""เมื่อวาน?? พี่ครีมเจอพี่หนึ่งที่ไหนคะ""
""ก็ที่บ้านของหนึ่งเองน่ะค่ะ
""อ๋อ.....แล้วนี่คุณแม่พี่หนึ่งไปไหนล่ะคะ ไม่เห็นขึ้นมาพร้อมกัน""
""ไปคุยกับคุณหมอจ้ะ""
""..........""
""แอว....เป็นอะไรกับหนึ่งเหรอ พี่ขอโทษนะที่ต้องถามตรงๆ""
""เป็นแฟนพี่หนึ่งค่ะ""
""แล้วพี่ผึ้งล่ะ??""
""นั่นก็ด้วยค่ะ พี่เขาก็เป็นแฟนพี่หนึ่งอีกคน""
""เห็นหน้าตาออกจะเรียบร้อยนะ ไม่น่าจะเจ้าชู้เลยหนึ่งเนี่ย""
""ว่าพี่เขาไม่ได้หรอกค่ะ แอวเป็นคนจีบพี่เขาเองต่างหาก""
""เหรอจ๊ะ""
""นั่นพี่ครีมจะทำอะไร พี่ไปจับข้อมือพี่หนึ่งเขาทำไมคะ??""
""พี่เป็นพยาบาลน่ะ แค่จะลองดูชีพจรของหนึ่งสักหน่อย""
""....!!??""
""ก็ปรกติดีนะ ไข้ก็ไม่มี""
""พี่ว่าพี่หนึ่งจะหายไหม""
""ก็ไม่รู้สิจ๊ะ พี่ไม่ใช่คุณหมอนี่นะ อีกอย่างพี่ก็พึ่งจบมาไม่นานด้วย""
"".............""
""ฮือ ฮือ ฮือ แอวไม่อยากเห็นพี่หนึ่งเป็นแบบนี้เลย""
"".......!!แอว""
""..............""
............................................................

............................................................

""ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ ฮือ ฮือ ฮือ ทำไมเขาต้องทำให้เราเสียใจได้ตลอด......!!??""
""หนู....หนูเป็นอะไรรึป่าวจ๊ะ""
""ป่าวค่ะ หนูไม่ได้เป็นอะไร อึ๊ก ฮือ ฮือ......""
""อ้าวแล้วถ้าหนูไม่เป็นอะไรแล้วทำไม??..... มานั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้ล่ะจ๊ะ""
""คุณป้า....มีอะไรให้หนูช่วยหรือป่าวคะ หนูไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ""
""พอดีป้าจะมาถามหนูว่าห้องผู้ป่วย 7-724 ไปทางไหนน่ะจ้ะ""
""คุณป้า......เป็นคุณแม่เขา....""
""หึ๊ หนูว่าไงนะ""
""อ่อ พี่หนึ่งน่ะค่ะ คุณป้าเป็นคุณแม่ของพี่หนึ่งใช่ไหมคะ""
""หนูรู้จักลูกชายป้าเหรอ ดูๆไปแล้วหนูน่าจะอ่อนกว่าตาหนูของป้านะว่าแต่......หนูเป็นอะไรกับลูกชายของป้าจ๊ะ""
""คือหนู.....""
""โฮ่ คงไม่พูดแล้วล่ะมั๊งจ๊ะ หนูชอบลูกชายป้าใช่ไหม""
""ป่าวนะค่ะ ป่าว.......หนูแค่......""
""เอ๋....ดูอำ้ๆอึ้งๆนะ ว่าแต่ลูกชายป้าฟื้นหรือยัง""
""นี่แสดงว่าคุณป้าไปพบคุณหมอมาแล้วใช่ไหมค่ะ""
""จ้า ไปมาแล้ว คงจะเข้าผ่าตัดได้พรุ่งนี้น่ะจ้ะ""
""ดูคุณป้า ไม่เครียดเลยนะค่ะ""
""ก็เห็นคุณหมอบอกว่า ตาหนูลูกชายป้า มีโอกาสรักษาหายนี่น่าป้าก็เลยสบายได้แล้ว""
""จริงเหรอค่ะ!!""
""หนูชื่ออะไรล่ะลูก""
""หนูชื่อแยมค่ะ เป็น.....""
""อ๊ะ บอกไม่ได้ว่าเป็นอะไร แต่ดูเหมือนว่า...หนูน่ะจะห่วงลูกชายป้าน่าดูเลยนะ""
""ก็......""
""ถึงแล้วนี่ ห้อง 7-724 นายชัชวาล พิบูรณ์ไพศาล.......""

..............................................................

..............................................................


ตอนหน้า


""หนทางข้างหน้า  อยู่ที่ใจเจ้าปรารถนา จะปล่อยไปตามโชคชะตา หรือจะฝืนชะตาฟ้าก็ลองดู""
""............""


...............................................................

...............................................................


""ตกลงเธอยังจะยืนยันคำเดิมใช่ไหม""
""ค่ะ""
""งั้นได้ แต่เธอคงจะลำบากหน่อยนะ เพราะฉันเองจะกีดกันเธอทุกวิถีทางไม่ให้เธอเข้าใกล้เขาอีก""
""...........!!!!""


..............................................................

..............................................................


""ใช่ พวกหนูได้ยินไม่ผิดหรอกครีมน่ะเขาเป็นคู่หมั้นของหนึ่ง""
""..............""
""ไม่จริง""
""แอวไม่อยากจะเชื่อเลยพี่ผึ้ง""
""แต่ ฟังก่อนนะว่า..............""