can not return 26

ตอนที่ 26   

แผนร้ายกับโอกาสอีกครั้ง

""ปั๊ดโธ่........อีกหน่อยเดียวจะถึงอยู่แล้ว""

""ลุง.....ทำไมรถมันติดแบบนี้ล่ะครับ.....แยมอย่าซี้ดดดดดดดด""

""น๊าาาา พี่จ๋าาาช่วยแยมด้วย....งั้นแยมทำให้พี่ก่อนนะะะ.......""

""พ่อหนุ่ม.......ถ้าเอ็งจะทำอะไร ก็ตามใจนะ ข้าหันกระจกมองงหลังหนีให้ละ ข้าล่ะสงสัย.........หูยยยยยยแม่เจ้าเว้ยยยยยยยย ขาวจริงจริ๊งงงงงง""

""ลุง!!!!!.....อย่าหันมามอง.......แบบ...ย่ะ.....แยมมพ่ะ.......พออออ""

""ของพี่แข็งจัง......พี่ทำให้แยมบ้างซี่ แยมต้องการอื้ออออออ .น๊าาาาาาาาาา""

รถเจ้ากรรมเวลานี้ก็ดันมาติด ทั้งที่อยู่ห่างจากโรงพยาบาลไม่ไกลแท้ๆ ตอนนี้คนที่อาการแย่จนกู่ไม่กลับแล้วก็คือแยม. ทั้งล้วงทั้งควัก ทั้งจูบทั้งหอมผม มาตลอดทาง ความอดทนที่ผมมีอยู่ก็เริ่มที่จะเหลือน้อยลงๆทุกที

""แยมมมม ซี้ดดดดดดด รูดอีกๆ...........อ่ะอ่ะ เอ้ยยยยยย อย่าาาาาาาา  เราจะไม่...........โอยยยยยย""

""ดีไหมมมมมมมที่ร้ากกกกกก.........อ่ะ......อ๋ายยยยยยยพี่ล้วงอีก ลึกกกว่าานี้.........อ๊าาาาา""

""พ่ะ...พ่อหนุ่ม.........เสียวล่ะสินั่น..........""

""ลุง...........อย่ามอง.......!!!!!!!แยมมมมมมมม.....
อย่า!!!!!""

ไม่ทันที่ผมจะบอกห้ามลุงขับแท๊กซี่  ไม่ให้มองมาที่เบาะหลัง. แยมก็ได้ทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด. เธอก้มลงอ้าปากงับไอ้หนูของผมเข้าไปซะเต็มปาก.  ผมได้แต่ดิ้นแล้วก็ถัดก้นหนีไปตามเบาะรถ

แต่ผมกลับทำไม่ได้........เพราะแยมกอดเอวผมแล้วดันผมไว้จนติดกับประตูรถฝั่งขวา หลังคนขับ ผมต้องปล่อยมือจากทุกอย่างที่ทำอยู่  มาจับหัวของแยมแทนทั้งสองข้าง เพราะความเสียวที่ลำเอ็นจากสิ่งแยมกำลังทำ........

""ซี้ดดดดดดดดด ย่ะ.......แยมจ๋าาาาาาา โอยยยยย.......ดีจริงๆ""

""รถไปได้แล้วพ่อหนุ่ม.........แย่จริงๆ.......อดดูซะได้โธ่""

""............!!!!!!!?????""

""อึ๊ก.............เป็นไง แยมมมมทำได้ดีไหมมมมมม""

""ด่ะ........ดีจ้ะ.....ดีที่สุดเลยยยยยย โอยยยยยย""

แยมอ้าปากคายท่อนเอ็นของผมออกมาก่อน. (แต่ทำไมมือไม่ปล่อยวะ ตบะกูจะแตกอยู่แล้วนะนี่)

""แล้วววววว.........ดีกว่า.........""

""...........?????.......ซี้ดดดดด""

""ดีกว่า.......พี่น้องคู่นั้นไหม........""

""ไม่นะแยม..........พอได้แล้ว!!!""

จากคำพูดของแยม มันทำให้ผมคิดได้  ผมจับหัวของเธอดันขึ้น  ก่อนที่ผมจะเอามือดึงขอบกางเกงโรงพยาบาลขึ้นใส่ไว้เหมือนเดิม แล้วเอามือกุมเป้าไว้แบบนั้น .ผมไม่กล้าแม้แต่จะสบตาหรือมองหน้าแยมเลย

""ทำไม!!!!!ทั้งๆที่แยมเป็นนี้  แยมเสนอตัวให้ขนาดนี้  พี่ยังไม่รับอีกเหรอ แยมต้องการมัน""

แยมไม่พูดเปล่า .เธอชี้มาที่เป้าของผม

""ไม่นะ...........พี่ไม่...!!!""

""มีอะไรจะแก้ตัวอีก!!!...........ทั้งๆที่แยมต้องการจะให้พี่.....ให้ง่ายๆ แบบที่สองคนนั้นทำ แต่พี่ปฏิเสธแยม.....ทำไม.......ฮือ......ฮือ........ฮือ.......ทำไม ทำไม........ทำ......กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด""

""แยม!!!!!!!ลุง.....ไวกว่านี้อีก.........แฟนผมสลบไปแล้ว""

""เฮ้ยยยยยยย นังหนูนั่นเป็นอะไรๆ อยู่ๆก็วี้ดขึ้นมาเฮ้ยยยยยย""

""...........เร็วๆเข้าลุง""

""หว๊าาาาาาาาาา ข้าเร่งจนจะชนเขาตายอยู่แล้วเฮ้ยยยยยยยย อีกนิดเดียวๆ แยกข้างหน้าถึงแล้วๆ""

"".........แยม...........แยม..........แยม""

....................................................................

....................................................................

""สรุปแล้วเธอจะให้เราแสดงตัวเป็นนางร้าย แต่เธอจะเป็นนางเอกแทรกซึมเข้ากลุ่มผู้หญิงพวกนั้นเหรอ""

""ใช่เลยพลอย""

""แล้วเราจะได้อะไร แม้แต่โอกาสที่จะเข้าใกล้หนึ่งก็คงจะไม่มี.......ไม่มีแน่นอน ใหม่.....ถ้าเราไม่เอาด้วยล่ะ""

 ""ก็แล้วแต่เธอนะพลอย เพราะถ้าเป็นเราจะง่ายกว่า เพราะพวกนั้นรู้จักเราแล้ว.....แต่ยังไม่ดีพอเท่านั้น""

""เธอคิดอะไรง่ายเกินไปหรือเปล่า""

""ไม่หรอก.......อย่างน้อยๆ หนึ่งในนั้นก็มีคนเห็นใจเราอยู่นะ น่าจะเป็นน้องรหัสของหนึ่งด้วย""

""เธอรู้ได้ไงใหม่  ว่า...........""

""เอาเป็นว่าเราพอจะรู้อะไรมาบ้างแล้วกัน""

""แล้วถ้าพวกเราพลาดล่ะ.............หนึ่งจะมองเรายังไง""

""เธอก็เคยคบกับหนึ่งมานะพลอย.....เธอไม่รู้เลยเหรอว่าเขาเป็นคนแบบไหน""

""...............!!!!!!!!?????""

""ตอนแรกเราก็ไม่ได้อยากจะเอาหนึ่งมาครอบครองไว้คนเดียวหรอกนะ แต่เพราะพี่ผึ้งกับแอว.....อ่อแฟนของหนึ่งตอนนี้น่ะ...........""

""เขาคบที่เดียว 2คนเลยเหรอ""

""ไม่สำคัญพลอย ว่าหนึ่งคบกี่คน ที่สำคัญคือต่อไปจากนี้.......หนึ่งจะต้องเป็นของเรา......เอ่อ.....ไม่สิ...เป็นของพวกเรา 2คนเท่านั้น""

"".............""

""เธอต้องคอยเข้าไปกระตุ้น.......พวกนั้น ส่วนเราจะคอยยุส่งจากข้างใน ให้พวกนั้นค่อยๆขาดความไว้ใจกันไปเอง พอถึงตอนนั้นเราก็จะค่อยๆดึงเอาหนึ่งออกมาเรื่อยๆ ให้เขารู้สึกเบื่อ ให้เขาเหนื่อย.......เหนื่อยใจกับปัญหาที่พวกนั้นต้องมาทะเลาะกันเอง""

""รวมถึงตัวเราด้วยใช่ไหม.......ใหม่  เธอคงไม่คิดทำแบบนั้นใช่ไหม""

""ไม่.........แต่ถ้าเธอไม่ร่วมมือด้วยตอนนี้  เราคงต้องคิดแผนใหม่อีกชั้นแล้วล่ะนะ""

""งั้นก็ได้.......แล้วเธอจะเริ่มแผนตอนไหน""

""ไว้เราจะบอกอีกที.......""

""................................""

""...............""

""ตื้ด .  ตื้ด .ตื้ด""

.................................................................

.................................................................

""หึหึหึ.............เธอน่ะพลาดแล้วพลอย ที่ตกลงร่วมมือกับฉัน.........""

""เพราะสุดท้าย....ตัวเธอเองก็ต้องไปเหมือนกัน5555""

""หนึ่ง.....เราขอให้เธอฟื้นขึ้นมาไวไวนะ .เราจะได้อยู่ด้วยกันอีก.......""

""ฮือ .ฮือ . ฮือ...............เรารักเธอนะหนึ่ง.........รีบๆหายนะ""

..................................................................

..................................................................

""เฮ้ย!!!!!!!นั่นมันไอ้คนไข้ที่เราตามหานี่หว่า""

""มันมากับรถแท๊กซี่ได้ไงวะ""

""เอ้อ.......ใช่ๆ มึงไปบอกคุณหมอจิ๊บ ก่อนสิวะ""

""พี่ๆ.......ผมขอรถเข็น 1คันครับ แฟนผมสลบนานแล้ว""

""พ่อหนุ่ม.......แล้ว.....เออค่า.........""

""ลุงเอาไว้ก่อน .พรุ่งนี้ลุงค่อยมาเก็บกับผมนะที่ห้อง.......""

""ว่าไงน้อง เล่นพวกพี่เวรเปลซะแสบทรวงเลยนะ.......""

""ไว้ผมจะขอโทษทีหลังนะพี่ๆ .แต่ตอนนี้พี่ๆช่วยแฟนผมก่อน""

""สลบมานานยัง.......เฮ้ยมึง!!!!!เอาผ้าคลุมให้คนไข้ด้วย""

""มาแล้วๆผ้า.........คนไข้เป็นอะไรมาครับ .สภาพแบบนี้ไปโดนอะไรมา.........""

""โดนพวกฉุดไปข่มขืนมาสิวะ......""

""เฮ้ย!!!!!!!จริงเรอะลุง""

""ลุงยังไม่ไปอีกรึไงครับ""

""เออๆๆข้าไปก็ได้  พรุ่งนี้ข้าจะมาใหม่แล้วกัน""

""ว่าไงน้อง.......เป็นตามที่ลุงบอกไหม""

""พี่พาแฟนผมไปห้องฉุกเฉินก่อนเถอะ.....อย่าพึ่งถามอะไรผมตอนนี้""

""เอ้อ........พี่ต้องถามข้อมูลเบื้องต้นก่อนสิ.....จะได้ลงประวัติถูก""

""............คืออออ..!!!!?????..""

""หนึ่ง.....หนึ่งทำแบบนี้ไม่ได้นะ.....หนึ่งทำแบบนี้  โรงพยาบาลก็เสียหายนะ""

""จิ๊บ!!!!!!!..........เอ้ยคุณหมอ""

""หนึ่งกับจิ๊บเราต้องมีเรื่องคุยกัน""

""ได้ครับหมอ แต่ตอนนี้ผมขอรบกวนคุณหมอ มาดูแฟนผมก่อนได้ไหมครับ""

"".................""

"".............!!!!!!!?????"""

.................................................................

.................................................................

""ว่ายังไงหนึ่ง......มีอะไรจะสารภาพกับจิ๊บบ้างไหม""

""...........!!!????.......คือ....""

""ก่อนที่จะบอกอะไรจิ๊บ  หนึ่งช่วยเงยหน้ามองจิ๊บหน่อยจะได้ไหม""

""............""

""................""

ผมไม่กล้าสู้หน้าหมอจิ๊บเท่าไหร่นักก็เพราะว่า........ก่อนหน้านี้

""โอยยยยย.......นี่เราอยู่ที่ไหนเนี่ย........!!!???""

""นี่มันอะไรกัน???  สายน้ำเกลือ!! สายวัดชีพจร!!........ชุดโรงพยาบาล!!""

""นี่เราอยู่ที่.........โอ๊ยยยยแล้วเมื่อกี้มันอะไรกัน  มันเหมือนจริงมากๆ  ฝันก็ไม่ใช่.....เดี๋ยวนะ...แอว......ย่ะ......แยม!!!!""

""โอยยยยย ขยับสิวะขา โธ่ยัยบ้านั่น......เราจะต้องคุยกัน""

""เรื่องของโชคชะตา  ลางทีก็ทันกาล ลางที่ก็มิทันกาล""

""ใคร!!!!!!นั่นเสียงใครน่ะ""

"".........!!!!??????""(ทำไมเสียงที่ได้ยินเหมือนมันจะดังอยู่ในหัวเลยวะ)

""แต่ว่า.....ดูเหมือนมันจะมีอะไรสักอย่าง....รู้สึกไม่ค่อยดีแหะ.....เราต้องรีบออกจากที่นี่ เราต้องไปที่ห้อง""

""ขยับสิวะ  ไอ้ขาแขนกูเนี่ย อื้ออออออออออ""

""เราต้องออกจากที่นี่ๆ""

.............................................................

.............................................................

""อ้าว......คุณๆ  จะไปไหนน่ะครับ??""

""ฉิบหายละ  ดันเห็นจนได้""

ตอนนั้นผมเดินลงมาทางบันไดแทนลิฟท์ในโรงพยาบาล หลบเลี่ยงการพบปะผู้คนแล้วก็เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลมาจนกำลังจะได้ออกจากโรงพยาบาลอยู่แล้ว  แต่สุดท้ายผมก็ไม่พ้นสายตาของเจ้าหน้าเวรเปลหน้าโรงพยาบาล  2คน  ที่กำลังเดินกลับมาจากกาารไปส่งคนไข้หน้าตึก  จนผมต้องใช้กำลังหลบหนีออกมาขึ้นรถแท๊กซี่ที่จอดรอรับคนอยู่หน้าโรงพยาบาล

""ขับไปบางเขนหน่อย""

""เฮ้ยๆๆๆอะไรวะพ่อหนุ่มมาแบบไม่ให้สุ่มให้เสียง""

""เร็วลุงจะไปไม่ไป.....ผมให้เลย1000""

""1000!!!  เอาสิวะ  แล้วนี่เอ็งใส่ชุดโรงพยาบาลอยู่ไม่ใช่ว่า.....เอ็งคิดจะเบี้ยวจ่ายค่าโรงบาลเขานะ""

""เร็วๆลุง!!!!ผมรีบ.....""

""เออๆๆขึ้นมาๆ""

""เฮ้ยยยยยหยุดนะแท๊กซี่คันนั้นน่ะ.......หยุด!!!""

""ลุงไปเลย......ห้ามหยุดนะ!!""

""นั่นไงล่ะข้าว่าแล้วววววววววว""

พอรถล้อหมุนออกไม่ทันที่จะถึงไหน  เจ้าหน้ารักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลก็วิ่งตามมาพอดี  แต่ก็ไม่ทันซะแล้ว  ตอนนั้นในใจผมรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ผมรู้ได้อย่างเดียวว่าผมจะต้องไปที่ห้องผมให้ได้ไวไว แต่ผมก็เหนื่อยเอามากๆ  จนผล่อยหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

.................................................................

.................................................................

""หนึ่งได้ยินที่จิ๊บพูดไหม""

""เอาเป็นว่าผมจะตอบนะ......แต่ไม่ใช่ตอนนี้""

""ไม่ใช่ตอนนี้.......แล้วหนึ่งจะบอกหมอตอนไหน""

น้ำเสียงของคุณหมอตอนนี้ชักไม่ปรกติซะแล้ว รวมถึงคำเรียกแทนตัวเองก็เปลี่ยนไปด้วย(ทำไงดีวะ)

""ผมจะขอตอบเรื่องทั้งหมด.....ทุกๆอย่างหลังจาก......""

""หมอรอฟังอยู่""

""หลังจากที่แฟนผมออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้วได้ไหมครับ""

""เอาอย่างงั้นก็ได้.......แต่หนึ่งต้องมีเหตุผลที่มันพอจะฟังขึ้นหน่อยนะ""

""ครับ.......""

""แล้วจิ๊บจะบอกอะไรให้นะหนึ่ง  การที่จะเป็นสุภาพบุรุษ  เป็นอัศวินขี่ม้าขาว  คอยวิ่งไปช่วยสาวๆมันก็น่าประทับใจดีอยู่หรอกนะ""

""..................!!""

""แต่ถ้าสิ่งที่ทำลงไป  มันไม่ไปทำให้คนอื่นๆ ที่ไม่รู้เรื่องต้องเดือดร้อนน่ะ  มันก็คงจะดีกว่านี้แน่ๆ""

""คุณหมอ.......""

""เอาเป็นว่าระหว่างที่หนึ่งรอแฟนออกจากห้อง  จิ๊บก็รอคำตอบจากหนึ่ง  ระหว่างนี้จิ๊บว่าหนึ่งทำแผลที่มือไปก่อนนะ  พี่แมวมาทำแผลให้เขาหน่อยนะคะ""

""ได้ค่ะ หมอจิ๊บ""

""อย่าทำแรงนะครับ.....ผมกลัว.........จ๊ากกกกกกกกกก""

""จะร้องทำไมคะ........ที่ตอนทำน่ะไม่....คิด!!!! นี่ๆๆๆๆ""

""ซี้ดดดดดดอูยยยยยยยยยยยย""

""ตื้ดดดดดดด""

""ฮัลโหลค่ะ  หมอจิ๊บเองนะคะ นั่นคุณผึ้งแฟนคนไข้ของหมอใช่ไหมคะ""

""............""

""...................""

..................................................................

..................................................................

""ที่นี่คือ..............!!???""

""ไงหนู....ฟื้นแล้วหรอจ๊ะ""

""หนูมาที่นี่ได้ยังไงคะป้า?????""

""อ๋ออออออออ แฟนของหนูน่ะเขาเป็นคนพาหนูมาที่นี่จ้า........แต่สภาพหนูตอนที่มาแทบจะดูไม่ได้เลย""

""ดูไม่ได้.........???""

""ใช่จ้ะ.....เสื้อผ้าขาดหมด นี่ดีนะที่หนูไม่โดนข่มขืน ดีที่แฟนหนูไปช่วยไว้ทัน""

""แฟนหนู?????หนูยังไม่มีแฟนนะคะป้า""

""อ้าว!!!แล้วพ่อหนุ่มคนไข้นั่นที่แอบหนีจากโรงพยาบาลไปเพื่อช่วยหนูคนนั้นเขาเป็นอะไรกับหนูล่ะ""

""....................""

""ป้าเห็นตอนเขากลับมาเขาก็ประคองหนูมาด้วย นี่ก็เห็นเขาหายเข้าไปในห้องตรวจหมอจิ๊บนานเนแล้วนะยังไม่ออกมาเลย""

""หนูจำอะไรไม่ค่อยได้เลยค่ะ.......จำได้แค่ว่ามีผู้ชายหลายคน.....เข้ามา.......โอย.....ปวดหัวจัง""

""อ๋าลืมเลยๆ งั้นเดี๋ยวป้าไปแจ้งหมอจิ๊บก่อนนะจ๊ะว่าหนูฟื้นแล้ว ใจเย็นๆนะ นอนรอตรงนี้นะจ๊ะหนู""

""ค่ะ.........ป้า""

"".....................""

.............................................................

.............................................................

""หมอจิ๊บคะ.......คนไข้ฟื้นแล้วค่ะ""

""โอเคค่ะป้า......เดี๋ยวคุณป้าช่วยไปตามคุณหมออรุณมารับช่วงต่อหนูหน่อยนะคะ""

""อ้าว?????วันนี้คุณหมออรุณแกออกเวรแล้วนี่คะ""

""พอดีหนูโทรตามให้มาช่วยแล้วน่ะค่ะป้า.....น่าจะถึงแล้ว อืมมมมม ชั่วโมงกว่าแล้วนี่นะ""

""แยมจะเป็นอะไรมากไหมครับ.........""

""ก็เท่าที่ดูๆ.....เบื้องต้นก็ไม่มีอะไรน่าเป็นหรอกนะหนึ่ง แค่รอยฟกช้ำ กับฤทธิ์ยาที่ทานไป""

""อ่อ.......ครับ""

""อ่ะ.....ตอนนี้แฟนก็ฟื้นแล้ว.....ปลอดภัยแล้ว. จะบอกจิ๊บได้หรือยังหึ๊""

""ไม่มีอะไรครับ.......นอกจากคำขอโทษ ผมขอโทษที่ทำให้.......!!!????""

""หนึ่งรู้ไหม หมออย่างจิ๊บหรือคนอื่นๆที่ทำอาชีพนี้ ต่างก็ไม่มีใครอยากให้คนไข้เป็นอะไรเพิ่มเติมไปอีกจากสิ่งที่เขาเป็นอยู่หรอกนะ.......หมอที่มีจรรยาบรรณจะเป็นห่วงคนไข้เสมอ เพราะหน้าที่ของหมอคือช่วยให้คนไข้หายเจ็บไข้และกลับมาใช้ชีวิตได้อย่างปรกติในชีวิตประจำวันของเขา""

""..............!!!!!!!.""

""การที่หนึ่งฟื้นขึ้นมา แล้วเที่ยววิ่งไปช่วยคนอื่นแบบนี้ จิ๊บบอกตรงๆ จิ๊บประหลาดใจมาก แล้วก็เป็นห่วงอาการของหนึ่งมากพอๆกันนะ""

""คุณหมอ.............""

""รับปากจิ๊บได้ไหม ว่าหนึ่งจะไม่ฝืนตัวเองอีก จนกว่าจะได้รับการรักษา""

"".................""

""เงียบ!!!!!คือรับปากไม่ได้ใช่ไหมหนึ่ง""

""เปล่าครับๆ.....ผมแค่แปลกใจว่าผมก่อเรื่องขนาดนี้แต่คุณหมอกับนิ่งสงบมากๆ""

""ก็.......ยังไงดีล่ะ .จิ๊บก็โกรธนะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมพอเจอหน้าหนึ่งเข้าก็ใจอ่อนด้วยทุกที.......ทั้งๆที่จิ๊บก็ยังโมโหหนึ่งอยู่นะ""

""............!!!??""

""เอาเป็นว่าตอน 9โมงเช้า หนึ่งต้องลงมารับการตรวจอย่างละเอียดอีกครั้งแล้วกันนะ .ตอนนี้มันตี 4 กว่าแล้วห้องปฏิบัติการคงจะไม่มีเจ้าหน้าที่อยู่แล้วล่ะ""

""แล้วผมจะได้เข้าไปหาแยมเลยไหมครับ""

""แหมมมมมก็ได้นะ.....แต่คุณหมออรุณคงยังตรวจไม่เสร็จแน่ๆ .น่าจะอีกพักใหญ่.........""

""ผมรอได้ครับ.......""

""ตาบ้านี่!!!!!.ห่วงตัวเองก่อนดีไหม ถึงจะไม่โคม่า แล้วฟื้นขึ้นมาได้  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เป็นอะไรนะ""

""โธ่.......ผมแข็งแรงออก............"" ""นี่แน่ะ""

""จ๊ากกกกกกกกกหูๆๆๆๆๆๆๆ""

""น่าหมั่นไส้นัก!!!!!!!""

""ไหนบอกมีหน้าที่รักษาคนไข้ไงครับหมอ""

""ใช่  แต่กรณีนี้ขอยกเว้นเถอะ!!""

""อูยยยยยยยยยยเจ็บๆๆๆๆๆๆๆ""

""ฮิฮิฮิ...........""

..................................................................

..................................................................

ถึงหมอจิ๊บจะบอกให้ผมหัดเป็นห่วงตัวเองซะบ้างก็เถอะ แต่ผมก็ยังยืนกรานที่จะรอเข้าไปหาแยมอยู่ดี  จนหมอจิ๊บหน้าบึ้งอีกครั้ง  ก่อนที่เธอจะเดินออกไปที่อื่นแทน

""ขอโทษนะครับหมอ......ผมคงต้องขอฝืนตัวเองอีกสักครั้งนะครับ""

ผมได้แต่พูดกับตัวเอง พร้อมๆกับมองไปทิศทางที่หมอจิ๊บเดินไป เธอเดินห่างไปเรื่อยๆตามระเบียงทางเดินจนลับตา  ผมนั่งรออยู่แบบนั้นจนเวลาตอนนี้ก็เกือบๆ ตี 5 ครึ่งแล้ว ตัวผมเองก็เกือบจะงีบหลับอยู่แล้ว
จังหวะหนึ่งที่เหมือนผมจะกึ่งหลับกึ่งตื่น ก็มีคนมาสะกิดผมให้ตื่นขึ้น

""คุณคะๆ""

""..........""

""คุณคะ  คุณหมอออกมาแล้วค่ะ""

"".........!!!!""

""อ๊ะ.......ครับๆๆๆ......คุณหมอครับแฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ""

""อาการโดยรวมก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ  เพียงแต่ว่าตอนนี้หัวใจคนไข้ยังเต้นผิดจังหวะอยู่หน่อยครับ  เป็นผลข้างเคียงจากฤทธ์ยากระตุ้นประสาทครับ""

""ครับ......แล้วจะหายไหมครับ""

""555555ต้องหายสิครับ""

""โล่งอกไปที......""  ""งั้นหมอขอตัวเลยนะครับ""

""ครับคุณหมอ.....ผมขอเข้าไปหาได้ไหมครับ""

""ได้ครับๆ  เดี๋ยวอีกสักพักก็คงจะได้เข้าห้องแอ็ดมิทครับ  เจ้าหน้าที่คงกำลังมารับตัวคนไข้ไป""

""ครับ......""

""........""

ผมเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉิน  ส่วนที่พักคนไข้รอขึ้นแอ็ดมิท ก็สอดส่องสายตามองหาแยม  เธออยู่ตรงนั้น  เตียงที่ 3 ถัดมาจากขวามือ  ผมเดินเข้าไปลูบหัวเธอ แยมสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่เธอจะหันมามองทางผม  แล้วหันกลับไปเหมือนเดิม

""ไง........ยัยแยมเน่า""

"".....!!!""

""เป็นยังไงบ้างล่ะ  เจ็บตรงไหนไหม""

""เราเจ็บตรงนี้...""

"".......!!!!????""

แยมหันมามองหน้าผม  แล้วชี้ไปที่หน้าอกข้างซ้ายตัวเอง

""ทำไมล่ะแยม???""

""นี่นายยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ  หรือว่ารู้แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้""

""พี่ผิดเอง......ผิดเองตั้งแต่ต้น""

""..........หึ  รู้ตัวด้วยเหรอว่าผิด""

"".........""

""ทำไมนายต้องทำให้เราเสียใจตลอด""

""พี่ขอโทษ........""

""ช่างมันเถอะ........แต่ว่า.....""

""แต่ว่า......อะไรเหรอแยม  พูดมาเถอะ  พี่รับได้  เพราะไหนๆพี่เองก็.......""

""ทำไมนาย.........เออพี่.....ไม่ทำกับแยมล่ะ .ทั้งๆที่มีโอกาสแล้ว""

""คำตอบง่ายๆนะ.....""

"".................!!!!?????""

""เพราะพี่รักเราไงล่ะ.....แยมพี่ไม่อยากจะ.........เดี๋ยวววววววววววว!!!!!""

""......!!???""

อยู่แยมก็จับแขนกระชากดึงลงไปจูบ  ก่อนจะถอนวงปากออกแล้วเธอก็กอดผมไว้

""แยมก็รักพี่นะ.......แต่แยมขออะไรสักอย่างได้ไหม""

""ก็ไม่รู้นะว่าเราจะขออะไรพี่  แต่พี่ดีใจนะที่แยมบอกว่ารักพี่น่ะ........""

""แยมจะขอพี่แค่ว่า  อย่าไปทำอะไรที่มันเสี่ยงๆอีก  อยากให้พี่เลิกเจ้าชู้  แล้วก็......""

""............????""

""ต่อจากนี้ไปช่วยดูแลน้องรหัสคนนี้ให้มันดีๆกว่านี้ด้วยนะคะ  เข้าใจไหม.........""  ""เผี๊ยะ!!!!""

""โอยยยยยยยยย  แยม!!ฟาดพี่ทำไมเนี่ยยยยยยย""

""ฮิฮิฮิ........หมั่นเขี้ยวนัก""

""เจ็บเลยๆ  แดงเลยเห็นไหม นี่ๆๆดูสิๆๆ""

""ฮิ.....สมน้ำหน้า.......แค่กๆๆ""

""แยม!!""

""ไม่เป็นไรๆ  แยมแค่ยังแน่นหน้าอกอยู่เฉยๆ""

""หลีกทางด้วยนะครับๆ  ขออนุญาตพาคนไข้ขึ้นแอ็ดมิทคร้าบบบบ""

""หว๊าาาาาาา""

""แฟนผมจะขึ้นไปอยู่ห้องไหนครับ""

""ก็ข้างๆกันนั่นล่ะครับ""  ""........!!????""  

(อ้าวนี่มันเจ้าหน้าที่  ที่เข้ามาขวางเราตอนนั้นนี่หว่า)

""เออพี่ครับ.......เรื่องเมื่อตอนหัวค่ำ....ผมขอโทษนะครับ""

""เฮ้ยไม่ต้องยกมือไหว้ผมๆ  เอาเป็นว่าผมเข้าใจแล้วกัน  หมอจิ๊บเรียกผมไปคุยแล้วล่ะ""

""............!!??""  ""แล้วนี่เดินไหวใช่ไหม  ไม่ต้องใช้รถเข็นนะ""

""ไหวครับไหวอยู่.......สบายมาก""

""งั้นเดินนำไปเลยครับ""

""..........""

""..................""

...........................................................

...........................................................

""........""

""หนึ่งจ๊ะ......""  ""พี่หนึ่งๆ""

""หืออออออ  คนจะนอน""

""เน้!!!!คนอุสาห์มาเยี่ยม  อุสาห์กอด  ยังจะมาพูดแบบนี้อีกนะ""

""จ๊ากกกกกกกก  เจ็บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ""

พอส่งแยมเข้าห้องได้สักพัก  ผมเห็นแยมผล๊อยหลับไปแล้วก็เดินกลับมาที่ห้องพักฟื้นของตัวเอง  ก่อนที่ผมจะพักสายตาสักนิดรอเวลา จู่ๆก็มีคนมาปลุกผมอีก  แต่คราวนี้ไม่ปลุกธรรมดาเอวทั้งข้างผมถูกคนสองคนหยิกทึ้งทั้งสองข้างจนผมต้องสะดุ้งลุกนั่งขึ้นสุดตัวแล้วคนที่หยิกผมก็ปล่อยมือแล้วเข้ามากอด  แน่นอนล่ะคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก

""ผึ้ง...!!!!.....แอว....!!!!""

""""ดีใจจังที่ฟื้นมาแล้ว""""

""โอยยยยยมันแน่นนะเนี่ย""

""""ว๊ายขอโทษจ้ะๆ""""

""........""

"หนึ่งหายไปไหนมา รู้ไหมผึ้งกับแอวเป็นห่วง""

""ใช่ๆ. แล้วนี่พีไปเจอแยมได้ไง ที่ไหน แล้วตอนนี้ปวดหัวอยู่ไหม""

"".................ไม่รู้สิ  แต่..............""

"""แต่อะไร!!!!!ตอบ!!!!!""""

""หว๊าาาาาา  ถามทีละคนซี่......ตอบไม่ทันเลยแหะ""

""รู้ไหมตอนที่หมอโทรมาหาผึ้ง  หัวใจผึ้งเกือบจะสลายแตกออกเป็นเสี่ยงๆอยู่แล้วนะ""

"".........""

""แอวก็ด้วย""

""ไว้ผมจะบอกทีหลังนะ......ตอนนี้กี่โมงแล้วล่ะเนี่ย""

""ตาบ้านี่  ยังจะปกปิด  รู้ก็รู้นะว่าคนเขาเป็นห่วง........อยากตายใช่ไหม""

""ใช่ๆ  อยากตายใช่ไหม""

""หว๊าาาาาาาาาา""

""........................""

""...............................""

......................................................................

......................................................................

ตอนหน้า

มีอะไรติชมเสนอแนะก็........ได้เลยครับ  มิต้องเกรงใจๆ