can not return 27

ตอนที่ 27 

อีกครั้ง(ที่ไม่ขอจำยอม) 

""อ๋ออออออออออ....พอฟื้นปุ๊บก็ซ่าออกไปหาเรื่องเจ็บตัวอีก?????.........""

""ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน .รู้แค่ว่ามีอะไรบางอย่างที่ผมต้องไปที่นั่นน่ะผึ้ง""

""สัมผัสพิเศษเหรอคะ.........คุณพี่ขาาาาาาาาอี๋.......หมั่นไส้นัก""

""อย่าน๊าาา.........ไม่นะแอวพี่เจ็บทั้งตัวแล้ว""

""แล้วนี่แยมอยู่ห้องไหนคะหนึ่ง..........เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้""

""คงจะหลับอยู่.......นี่ก็พึ่งเจ็ดโมงกว่าเองนี่""

""เมื่อคืนหนูกับพี่ผึ้ง .แล้วก็เพื่อนๆพี่ก็ไม่มีใครได้นอนเลย......พวกพี่โก้ก็นั่งรอจนเช้า .ถึงจะกลับไปบ้านแล้วก็คงจะไปมหาลัยต่อ""

""...............!!!!!!??""

""เดี๋ยวแอวมีเรียนตอนบ่ายค่ะไม่ต้องห่วงนะคะที่รัก....""

""ส่วนผึ้งก็คงจะต้องไปเหมือนกัน คงจะต้องหูดับแน่ๆเลย.......""

""ทิ้งกันหมดเลย......""

""""ใครทิ้ง""""

""หว๊าาาาาาาา""

""..............""

.................................................................

.................................................................

ตอนนี้ก็ใกล้จะถึงเวลาที่ผมจะต้องไปตรวจร่างกายเพิ่มเติมอีก. พี่ผึ้งกับแอวแล้วก็ไอ้เกลอทั้งหลายต่างก็แยกย้ายถ่ายเทกันไปแล้ว ผมก็เลยถือโอกาสเดินไปดูแยมสักหน่อย (ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้างนะ)

""ก๊อกๆๆ""

"".................?????""

""ก๊อกๆๆๆ""

""................???????""

""สงสัยจะหลับแหะ.......แอ๊ดดดดดดดด.!!!????""

""อ้าว!!!!!ยังหลับอยู่จริงๆ.........""

ผมเคาะประตูมาสักพักแล้ว.....เห็นว่าไม่มีเสียงตอบรับอะไรมาผมก็เลยเปิดประตูเข้าไป แยมยังคงหลับอยู่บนเตียงผู้ป่วย หน้าตาเธอยังคงสดใสดี ทีวีในห้องก็ยังคงเปิดอยู่แต่เสียงจากมันช่างแผ่วเบา ผมเดินเข้าข้างๆเตียง แล้วยื่นมือไปลูบแก้มเธอเบาๆ.......

""ยัยเด็กดื้อเอ้ยยยยยยยย ตอนหลับก็น่ารักดีอยู่นะ แต่พอตื่นมานี่........เฮ้อ!!!!!!!""

""หลับแบบนี้ไปก่อนแล้วกันนะ.......พี่ต้องไปก่อน......!!!!!""

""จะทิ้งเราไปไหนอีก.......ตาคนโรคจิต""

""หึ๊.........ตื่นมาตั้งแต่เมื่อไหร่?????""

""ก็ตั้งแต่มีคนบ้ามาเคาะประตูนั่นล่ะ.......ฮิฮิฮิ""

""นี่!!!!!!!พอตื่นมาแล้วปากเสียใหญ่เชียว""

""แล้วใครมันปากกกก.............อึ๊!!???""

""....................""

""คนบ้า......คนฉวยโอกาส............อื้ออออออ""

""เป็นไง......ปากเสียดีนัก.....ต้องโดนจูบ555555""

""ไอ้พี่บ้า.........""

""เป็นไง...........เอ้ยยยยยยยย!!!!!""

"".................""

""ได้เวลาวัดไข้.............ว๊าย!!!!!ทำอะไรกันน่ะคะ????

"""".......????!!!""""

""เออคือผม.........""

""ที่นี่มันโรงพยาบาลนะค๊าาาาาาา.......มาจูบกันแบบนี้ได้ยังไงกันคะ แย่จริงๆ!!""

""คร้าบบบบบบบ แยมพี่ไปก่อน.......อุ๊บ!!!""

""แยมเอาคืนแล้วนะ.......ฮิฮิฮิ""

""ให้ตายสิวัยรุ่นสมัยนี้......ในโรงพยาบาลก็ไม่เว้น""

""ผมไปแล้วคร้าบบบบบ""

""ฮิฮิฮิ""

"".............""

""......................""

.............................................................

.............................................................

""แปลกมาก.....น่าแปลกใจจริงๆทั้งๆที่เลือดที่คลั่งอยู่ก็ยังเท่าเดิมแต่อาการภายนนอกกลับดูดี""

""ผมคงไม่เป็นอะไรแล้วมั๊งครับคุณหมอ.........""

""หยุดเลยนะหนึ่ง หยุดคิดเลย นี่มันเหมือนระเบิดเวลาได้เลยนะ มันพร้อมที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อด้วย""

"".............!!!!?????""

""อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ.......ถ้ารักษามันก็หายได้  แต่จิ๊บคงต้องระวังเพิ่มขึ้นอีก ก็แค่นั้น""

""ระวัง.........ระวังอะไรครับคุณหมอ""

""ก็ระวังไม่ให้หน้าหล่อๆแบบนี้ต้องเสียโฉมไงจ๊ะ5555""

""...........!!!!?????""

""เอาน่าหนึ่งไม่ต้องเป็นห่วง.....แต่หลังจากนี้หนึ่งคงต้องระวังตัวหน่อย อย่าให้หัวไปกระทบกับอะไรรุนแรงอีก ระหว่างรอจิ๊บนัดเข้ามาทำการผ่าตัดน่ะนะ""

""แล้ว.....ผมต้องกินยาอยู่ไหม""

""ยังต้องกินอยู่จ้า.....""

""หว๊าาาาาาา เกลียดการกินยาที่สุดเลย""

""หนึ่งว่าอะไรนะ?????""

""อ๋อ......ป่าวครับๆ""

""แล้วไป เรียบร้อยจ้ะ.......นอนดูอาการที่นี่อีกสักคืนแล้วกันนะ ส่วนแฟนของหนึ่ง เห็นคุณหมออรุณบอกว่าน่าจะให้กลับบ้านได้แล้ว""

""จริงสิครับ.......!!!!""

""อื้อ....จ้ะ""

""...............""

""...........""

.............................................................

.............................................................

หลังจากที่ตรวจร่างกายเสร็จช่วงสายๆ ผมก็ได้กลับไปที่ห้องพักฟื้น ไม่นานแม่ผมกับครีมก็มา ทั้งสองคนมาเยี่ยมไข้ผม แต่ผมก็ไม่วายที่จะถูกแม่บ่นให้อีกอยู่ ท่านบ่นทั้งเรื่องที่ผมเป็นอะไรแล้วไม่ยอมบอก แถมตอนฟื้นขึ้นมาดันหนีออกจากโรงพยาบาลจนทำความวุ่นวายให้โรงพยาบาลอีก

ผมได้แต่ทนฟังท่านบ่นไป พร้อมๆกับกินข้าวเช้าที่แม่เป็นคนทำให้  กับข้าวที่ท่านทำมา ก็ล้วนเป็นของโปรดของผมทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นต้มจืดมะระยัดไส้ ยำไข้ต้มยางมะตูม(แต่รสชาติมันอ่อนลงนิดหน่อย) แล้วก็ผัดคะน้าปลาเค็ม

ไม่นานเท่าไหร่แม่ผมก็จะกลับก่อนเพราะต้องไปส่งครีมที่ชลบุรี  ครีมบอกว่าเรื่องขอย้ายโรงพยาบาลของเธอผ่านแล้ว แล้วเธอก็กำลังจะเข้ามาอาศัยอยู่ที่บัานของผมสักระยะก่อน แล้วถึงค่อยขยับขยายไป

""คงจะเป็นคำสั่งพ่อใช่ไหมครับแม่""

""เอาเถอะลูกหนูครีมก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร.....ใช่ไหมจ๊ะ""

""ค่ะ.....คุณป้า""

""ครีมจะอยู่ได้เหรอ.....กับคนเจ้าระเบียบแบบพ่อน่ะ""

""ได้ไม่ได้ก็ต้องอยู่ค่ะคุณพ่อครีมก็ขอร้องมาด้วย""

""...........!!!!!???""

""งั้นตาหนู  แม่ไปก่อนนะ""

""โห......แม่อ่ะมาแปปๆก็ไปอีกละ. ไม่เป็นห่วงผมเลยนะ""

""นี่ๆๆๆ .ไม่ใช่ไม่ห่วง แต่แม่มีธุระจริงๆนี่  แถมตัวเราก็แข็งแรงจนเถียงแม่ได้แล้วนี่.....""

""แต่ก็แค่ตอนนี้ล่ะครับแม่.....ยังไงก็ผมก็ต้องผ่าตัดอีกอยู่ดี""

""อย่าบอกนะคะว่าหนึ่งกลัว""

""ป่าวนะครับ.......แค่มันเสียเวลาเรียน""

""แหม.........มาห่วงเรียนตอนนี้นี่นะตาหนู.......เดี๋ยวเถอะ""

""โอยยยยยยย .แม่อ่ะหยิกผมทำไม .อูยยยยยยย""

""ฮิฮิฮิ........แล้วก็พักผ่อนให้ดีๆล่ะคะ ห้ามหนีออกโรงพยาบาลอีกล่ะ. ไม่งั้น.......คุณลุงคง.........""

""...........!!!!!!?????"""

""...............""

............................................................

............................................................

""เธอจะรู้ไหมนะ ผู้ชายที่เราตามหามาตลอดคือเธอ.....หนึ่ง""

""แต่ไม่น่าเลย.....ถ้าเธอไม่มีใคร มันก็คงจะดีกว่านี้สำหรับเราทั้งคู่""

""นี่เรา.......รักคนมีเจ้าของไปแล้วสินะ""

""หนูครีมเดินบ่นอะไรคนเดียวอยู่น่ะลูก!!????""

""ป่าวนะคะๆ​ คือหนู........เอ่อ""

""หลงรักลูกชายป้าใช่ไหมลูก""

"".......!!!??""

"" ป้ารู้จ้ะ​  ถึงหนูไม่พูดแต่ป้าก็ดูออกนะ""

""แต่ว่าคุณป้าคะ.......""

""เอาเป็นว่าหนูอยู่เฉย​ๆ​ ทำตัวปรกติแบบนี้ไปก่อนนะลูก​ ค่อยๆเข้าหาตาหนูเรื่อยๆ​ เดี๋ยว......""

""ไม่ได้ค่ะคุณป้า.....คือ""

""..........???""

.............................................................

.............................................................

เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปหลังจากคุณแม่ของผมกับครีมสาวพยาบาลหน้าหวานอนาคตคู่หมั้นหมายของพ่อกับอากลับไปได้สักพักผมก็เผลอหลับไปเพราะไม่มีอะไรให้กังวลใจอีก เมื่อเรื่องทุกอย่างเริ่มคลี่คลายไปในทางดีขึ้นแล้ว

**ก๊อก ก๊อก.....**

แต่ผมก็หลับได้ไม่นานประตูห้องพักฟื้นผมก็ได้ดังขึ้นอีกครั้ง ผมก็ได้แต่ทำเป็นนิ่งเงียบหลับต่อ

""หนึ่ง.....หลับอยู่นี่นา""

คนที่เปิดประตูเป็นผู้หญิงเเหะ จะว่าไปพี่ผึ้งก็ไปทำงาน  แอวก็ไปเรียน  แยมก็น่าจะหลับรอเวลาที่คุณหมออนุญาตให้กลับบ้านได้ช่วงบ่ายๆ  ก็พึ่งแยกกันมานี่นะไม่น่าจะใช่

""หลับจริงๆหรือแกล้งหลับกันนะ...?!!?""

"".......!!!!??""

""ไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลยเวลาหลับก็หลับเป็นตายเหมือนเมื่อก่อน....""

""ไหนดูสิหลับจริงๆรึป่าวนะ.....""

สิ้นเสียงของสาวเจ้า ผมก็เริ่มได้กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยจากตัวเจ้าของเสียง  พร้อมกับมีความรู้สึกที่แก้มข้างซ้ายของผมโดนเจ้าของเสียงนั้นบรรจงจุมพิตดอมดมอย่างนุ่มนวลทว่าแฝงไว้ด้วยความเสน่หา คิดถึง

""หลับจริงๆด้วยสิ.....ไม่เห็นจะรู้สึกตัว""

"".....!!!!?""

""หนึ่ง....ตื่นได้แล้วจ้ะ""

""....อื้ออออ....ใครกันน่ะ""

""พลอยเอง...ตื่นได้แล้วจ้า""

""อ่าาา....พลอยเหรอ""

ผมกะไว้แล้วว่าต้องเป็นพลอยทั้งเสียง  ทั้งกลิ่น  ทั้งรสจูบสัมผัสที่ผมคุ้นเคยและไม่เคยลืม

""ใช่พลอยเองพลอยมาเยี่ยม""

""อื้อ.......""

ผมลุกขึ้นมานั่งแล้วบิดขี้เกียจไปมาชนิดที่ว่าตายังไม่ลืม

""นี่...พลอยอุส่าห์มาเยี่ยมทั้งที จะบิดอีกนานไหมอ่ะ""

""ฮ้าวววว...ก็นะมันง่วงไงพลอย....แล้วนี่พลอยรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นี่""

""รู้สิ....รู้ตั้งแต่ตอนที่หนึ่งยังนอนสลบไม่รู้เรื่อง  ใหม่เป็นคนบอก""

""ใหม่บอก...แล้วพลอยก็เลยมาหาเรานี่นะ""

""ใช่....หรือว่าแค่มาเยี่ยมคนที่ยังรักก็ยังไม่ได้""

""คนที่ยังรัก....!!!??""

"".......!!!!!??""

""แล้วใหม่ล่ะ....""

""ใหม่กำลังมาเหมือนกันจ้ะ""

"".......เราขอถามอะไรได้ไหม""

""อืม...ได้สิ ถามอะไรล่ะ""

""พลอยกลับมาที่นี่ทำไม???""

"".........!!!!?""

""คือ.....เราไม่เหมือนเดิมอีกแล้วนะตั้งแต่วันนั้น.....""

"".......!!!!??"""

""วันที่พลอยบอกว่าเราทั้งคู่ควรห่างกันสักพัก...""

""....ทำไมล่ะหนึ่ง.....พลอยยังไม่ได้บอกเลิกกับหนึ่งสักหน่อย ทำไมพลอยจะกลับมาหาหนึ่งไม่ได้""

"".....มันก็ใช่นะ....แต่เราไม่เหมือน....อึ๊!!!!??""

ไม่ทันที่ผมจะพูดจบ  พลอยก็ก้มหน้าลงมาจูบผม แต่ได้แต่อึ้ง  ตกใจ  แต่คงจะปล่อยให้เลยตามเลยแบบนี้ต่อไปก็คงไม่ได้

""อย่าพลอย....เราว่ามันไม่ดี...พลอยอย่าทำแบบ....อื้อออออ""

ผมหันหน้าหนีการประกบจูบจากพลอยไม่ทันไรพลอยก็กอดคอผมไว้แล้วก็ก้มหน้าลงมาจูบผมอีกรอบในแบบที่ไม่ทันได้ตั้งตัว

""....ไม่นะพลอย.....อย่า....!!!??

""ทำไมล่ะหนึ่ง....หรือว่าหนึ่งไม่ได้รักพลอยแล้ว""

"".......คือว่า.....เราสองคน เป็นเพื่อนนนนน....กัน.....อื้อออ""

ครั้งที่สาม  ที่พลอยไม่ปล่อยให้ผมพูดอะไรจนจบ 

(กูนี่ปากจะเปื่อยก็ตอนนี้ล่ะ)

""พลอย.......!!!!??""

""........!!!??""

""พอเถอะ.......พลอยตั้งสติให้ดีๆ  ฟังเราพูดก่อน""

""พลอยไม่ฟัง และพลอยจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น..""

"".......!!???""(ฟังกันหน่อยเถอะหว๊าา)

""ที่พลอยกลับมาที่นี่  พลอยอยากเริ่มต้นใหม่  พลอยยังรักหนึ่งเหมือนเดิม  ที่ผ่านมาพลอยขอโทษ....ให้โอกาสพลอยได้ไหม""

""........!!!??""

""พลอยรู้ใจตัวเองแล้ว.......""

**......เฮ้ยยยย!!??**

""....กะว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อนสักหน่อย  สงสัยคงไม่ต้องแล้ว....""

"".......แยม....ฟังพี่ก่อน""

""ใครอีกล่ะหนึ่ง.....บอกพลอยมาซิ""

"".......คือพี่..!!!??""

""เราเป็นอะไรกับนายคนนี้มันไม่สำคัญ.....สำคัญที่เธอล่ะเป็นอะไรกับเขา""

(ฉิบหายตายโหง พึ่งจะดีกันหมาดๆ  ได้เรื่องอีกแล้วสิกูเนี่ย....)

""เรา.....ก็เป็นคนรักของหนึ่งไง""

""......55555คนรัก555555""

""แยม....ฟังพี่ก่อนนะ""

**มีอะไรจะต้องฟัง**

(อึ๋ยยยยย เสียงเข้มมาเลยนะยัยเด็กนี่)

"".......ใช่.......งั้นก็ไม่ต้องฟัง""

(เกินไปละพลอย....ำ)

""พอทีเถอะพลอย.....เราบอกแล้วไงว่าเราไม่เหมือนเดิมแล้ว""

"".......!!!??""

""!??!!?!""

""นี่หนึ่งกล้าขึ้นเสียงใส่พลอยเลยเหรอ""

""เรากับพลอยมันจบกันไปตั้งแต่วันนั้นแล้วนะ...เราขอร้องพลอยหยุดได้แล้ว....""

"".......!!!?!..""

""!!?!?""

......................................................

......................................................

"".........ตื้ด............""

""ตื้ด...............""

""ฮัลโหล.....พี่เอคะ  วันนี้ไม่ต้องไปส่งหนูแล้วนะ""

""...........""

""ก็เอาเป็นว่า.....ไม่ต้องไปส่งหนูที่บ้านแล้ว""

""............""

""อีกอย่างหนูว่าจะบอกพี่หลายวันแล้ว....เรื่องของเรา  หนูว่าพี่กับหนูควรจะหยุดอยู่แค่นี้น่าจะดีที่สุดแล้วค่ะ""

"".............""

""เราสองคนคงจะไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ หนูขอโทษนะคะ จริงๆแล้วหนูมีคนที่หนูชอบอยู่แล้ว""

"".............""

""!!!ขอบคุณพี่นะคะที่เข้าใจหนู.....""

""..............""

***แกจะทำอะไรก็รีบทำเข้านะ  ก่อนที่มันจะสาย....พี่ผึ้งเขามีเหตุผลพอ***

""...............""

""แกพูดถูกของแกนะ......นุ่น""

...............................................

...............................................

""เกือบสองปี  ที่เราห่างกัน พลอยเป็นคนต้องการแบบนี้เองไม่ใช่เหรอ......เดี่ยวก่อนแยมช่วยอยู่ฟัง......""

""ก็ได้เราจะอยู่ฟังให้ก็ได้.....แต่ปล่อยมือได้แล้ว""

ผมกำลังจะเคลียร์ความในใจทั้งหมดที่มีกับพลอย ต่อหน้าแยมที่กำลังจะเดินออกจากห้องนี้ไป  ดูแล้วทั้งแววตากับสีหน้าน้องรหัสผมก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่  แต่ดูเหมือนเธอจะอ่อนลงนิดหน่อยหลังจากที่ผมคว้ามือเธอไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะเดินออกไป

""พี่ขอไม่ปล่อยมือเรานะ.....""

""หือ...!!??""

ผมกุมมือเธอแน่นยิ่งกว่าเดิม เหมือนว่าตอนนี้ผมต้องการกำลังใจจากแยมเป็นที่สุด ก่อนที่จะรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีบอกความรู้สึกให้กับพลอยได้รู้

""พลอยมาทำอะไรเอาตอนนี้...ก่อนหน้านี้เราเป็นยังไงบ้าง พลอยเคยรับรู้ไหม""

""......!!!??""

""เราเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ  ใจเราไม่เหมือนเดิมตั้งแต่ที่พลอยบอกว่าเราควรห่างกัน""

""พี่หนึ่ง.....""

""แล้วทำไมล่ะหนึ่ง  ไหนหนึ่งบอกจะรอพลอยกลับมาไง""

""ใช่เราเคยบอกว่าเราจะรอพลอยกลับมา""  

""แต่เราก็รอไม่ได้หรอกนะ....เราไม่ใช่ของเล่นของใคร  แล้วก็หัวใจของเราด้วย""

""พลอยไม่เคยคิดว่าหนึ่งเป็นของ.....!!???""

""แล้วก็ไม่ใช่ของตายให้ใครนะ....พลอย""

""หนึ่ง.....""

""ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม....ใจหนึ่งก็เหมือนกัน  มันเคยเจ็บ...และเจ็บมาก  แต่......""

""แต่อะไรหนึ่ง.....""

""แต่มันก็ถูกเยียวยาแล้ว  ด้วยหัวใจของเด็กคนนี้  ของแอว  ของผึ้ง.....แล้วก็ของใหม่""

""พวกเธอยอมรับกันได้เหรอ....ห๊ะ หนึ่งเขาไม่ได้มี....แค่เธอนะ  ยัย.....""

""เราชื่อแยม....ยอมรับได้ไม่ได้ก็ไม่เกี่ยวกับเธอน่ะ""

""แยม.....!!!!??

""พวกเธอนี่หน้าด้านหน้าทนกันนะ แย่งคนรักของคนอื่นยังจะมาพูด........!!??""

""แต่เราหมดรักพลอยไปนานแล้ว.....""

""หนึ่ง....ไม่ว่าหนึ่งจะพูดยังไง พลอยก็ยังรักหนึ่งเหมือนเดิม....ไม่....!!!!!""

""พอเถอะพลอย.....""

""...!!?""

""กลับไปก่อนเถอะนะ  เรายังเป็นเพื่อนกันได้  ปล่อยหนึ่งเถอะ""

""หนึ่งจะไม่ให้โอกาสพลอยไถ่ถอนความผิดเลยเหรอ...ทีเรื่องของหนึ่งกับ.....""

""......!!???""

"".....อึ๊ก.....ฮือ....ฮือ...""

""พลอย......""

ตลอดเวลาที่ผมเคยคบหากับพลอยมา  ไม่เคยเห็นพลอยร้องไห้สักครั้ง จนมาถึงตอนนี้เวลานี้

""พี่หนึ่ง...""

""แยม  พี่จะบอกอะไรให้ฟังนะ""

"".....!???""

""ถึงพี่จะทำตัวไม่ดี  แต่หัวใจพี่มีส่วนหนึ่งตอนนี้ก็เป็นของเรานะ""

""........!!!!!!""

ผมดึงมือของแยมขึ้นมาทาบที่หน้าอกข้างซ้าย ก่อนที่จะหันกลับไปพูดกับพลอยอีกครั้ง

""พลอยกลับไปเถอะนะ""

""ก็ได้  ถ้าหนึ่งต้องการแบบนี้....แต่หนึ่งฟังไว้เลย.....""

""......!!??"

""!!!??""

""ว่าต่อแต่นี้ไป ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไรก็ตาม  หนึ่งจะต้องกลับมาคุกเข่า ต้องคลานมาขอความรักจากพลอยเหมือนที่แล้วๆมา""

""คงจะยากหน่อยนะ....""

""!!!??.....""

""อย่างน้อยๆ....ก็มีเราคนหนึ่งที่จะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นแน่นอน""

""หนอย.....ยัยเด็กเหลือขอนี่""

""หยุดเลยนะพลอย  ถ้าพลอยกล้าแตะต้องแยม  เราก็คงต้องขาดกันจริงๆ""

""ได้........""

""!!???.....""

""!!!???.....""

""วันนี้พลอยจะถอยให้ก่อนก็ได้""

""...!???""

""!!!!??""

""เธอ....ชื่อแยมใช่ไหม  ถ้าเธอพลาดวันไหน  ระวังไว้ให้ดี เราจะมาทวงคนของเราคืนแน่นอน""

""ไม่มีวันแน่นอน""

""........""

""............""

""งั้นพลอย....กลับก่อนนะหนึ่ง  ของให้หายไวไวแล้วกัน""

""อ่า...ขอบคุ......อึ๊!!!??""

""แยมมมม......พี่เจ็บ""

(อูยย  โดนหยิกเอวอีกแล้ววว)

""ขอให้รักกันให้ดีล่ะ....ส่วนเธอแยม...ถ้าปล่อยเขาหลุดมือมาเมื่อไหร่ ถึงเวลานั้นเราจะมารับคนของเราคืนแน่นอน""

""เราจะบอกให้นะ....คงไม่มีวันนั้นแน่""

""ขอเป็นอย่างนั้น....พลอยไปก่อนนะหนึ่ง""

""!!???......""

""..........!!???""

.....................................................

.....................................................

"".........ฮัลโหลครับ....""

""หนึ่งเป็นเป็นยังไงบ้าง ตกลงว่าหมอให้กลับวันไหน  แล้วยังต้องผ่าตัดอยู่รึเปล่า""

""ก็ยังต้องนอนที่นี่อีกคืนครับผึ้ง...ส่วนจะผ่าวันไหน  เดี๋ยวคุณหมอจะนัดมาดูอาการอีกที""

""งั้น....แสดงว่าพรุ่งนี้หนึ่งก็ได้กลับแล้วสิ""

""คงจะยังงั้นครับที่รัก""

""โล่งใจจัง...แล้วคืนนี้ต้องให้ผึ้งไปอยู่เฝ้าไหม""

""เออ...คืออ......""

""ค่ะพี่ผึ้ง...นี่แยมนะ""

""......!!??แยม  อ๋าาาาดีเลยๆอยากคุยกับแยมอยู่เหมือนกันพอดี  อยู่กับพี่เขาเหรอจ๊ะ!!!???""

""ใช่ค่ะ.....แยมอยู่กับอีตาโรคจิตเจ้าชู้ประตูดิน""

(เอ้าาาาา นี่อยู่ไม่อยู่ก็โดนแขวะอีกแล้ว)

""งั้น......พี่ฝากดูแลเขาหน่อยนะ  พี่จะได้รีบเคลียร์งานให้เสร็จๆ....เยอะมากกกกกก""

""ได้ค่ะ""

(เฮ้ยยยยยย  เวรแล้วไง)

""แยมจะดูไว้ไม่ให้คลาดสายตาเลย.....เผื่อจะมีผู้หญิงดอดมาหาอีก ไว้แยมจะดูอีตาบ้านี่ให้นะ.......อึ๊  อื้ออออออ""

ผมรีบเข้าไปแย่งโทรศัพท์จากแยม  ก่อนที่เรื่องพลอยมาหาผมเมื่อกี้จะแดงขึ้นมา

(ตายๆๆๆๆ งานนี้ไม่ต้องรอผ่าแล้ว  รอขึ้นเมรุแน่นอน)

""อะไรนะแยม......""

""ป๊าวววววไม่มีอะไร๊คร้าบบบบบบที่ร้ากกกก....โอ๊ยยยยย""

""ใครดอดไปหาใครหึ๊...พ่อตัวดี""

""ไม่มี๊....ม่ายยยย......อ๋ายยยยยยเจ็บๆๆๆๆ""

""เอาโทรศัพท์มานี่  แยมจะคุยกับพี่ผึ้ง""

"".......ไม่......""

""อยากเนื้อขาดใช่ไหมห๊ะ  ไอ้โรคจิต""

""จ้าๆๆๆ...ยอมแล้ววว""  ""โอ้ยยยยยยย""

(ดู๊....ดูเอา  ยัยแยมเน่า....หยิกเอวกูอีกแล้ว)

""ว่าไงน้องแยม  ใครดอดไปหาหนึ่ง...??""

""ไว้พี่มา  แยมจะบอกให้หมดเลยแต่.....""

""แต่....แต่อะไรล่ะแยม""

""แต่พี่อย่าทำอะไรไอ้คนเจ้าชู้นี่นะคะ""

""ไม่ให้พี่จัดการ  แล้วแยมจะจัดการเองใช่ไหม""

""ค่ะ  คงไม่ต้องถึงมือพี่แน่นอน  ต่อหน้าต่อตาขนาดนี้ด้วย""

""แยมมมม....พี่ขอเถอะน๊าาาาาาพอแย้วววววว""

""ไม่พอ...อยากเจ้าชู้ดีนัก""

""ไว้พี่ผึ้งมา  แยมจะเล่าให้ฟังทุกช๊อตเลยนะคะ""

""ฮิ ฮิ ฮิได้สิๆ....พี่จะรีบเคลียร์งานอย่างไวเลย""

""ค่ะพี่.....ก่อนหน้านี้แยมขอโทษพี่ผึ้งด้วยนะคะ  ที่ทำให้พี่กับแอวไม่สบายใจ""

""จ้า......ไม่เป็นไรเนอะพี่เข้าใจ......พี่ฝากเราดูเเลเขาด้วยนะ""

""ค่ะพี่....ไว้เจอกันค่ะ""

(ได้จังหวะเผลอแล้ว  เผ่นไปตั้งหลักชั้นล่างโรงบาลดีกว่าเรา)

""จ้า......""  ""แล้วนั่นนนน???!!!!........จะแอบหนีไปไหนอีกไอ้พี่บ้า""

""หว๊าาาาาาา.......…!!!""

""กลับเข้ามาในห้องเดี๋ยวนี้!!!""

""เข้าไปให้โง่ล่ะสิ555555""

""ถ้าไม่เข้ามา.....อย่าหาว่าแยมไม่เตือนนะ.....มานั่งที่เตียง!!!!""

""เผ่นก่อนล่ะจ้าาาาาาาาา""

""กลับมานี่เลยน๊าาาาาา""

""ว๊ายยยยย  หนูจ้ะ.....ที่นี่โรงพยาบาลนะคะ  อย่าเสียงดังซี่....""

""ก็ดูเขาสิคะ คุณป้าพยาบาล....ทำตัวไม่สมกับเป็นคนป่วยเลย""

""ตายแล้วววว จะหนีไปไหนอีกนั่นน่ะ  ไม่ได้ๆเวรเปลๆจับตัวคนไข้เร้ววววว""

""หนูช่วยจับนะคะ""

""ได้ค่ะๆ   ให้ตายสิ  ดื้อสุดๆคนไข้รายนี้""

""นั่นล่ะเขาเลย....ฮิฮิฮิ""

ผมจะอยู่ให้โง่สิครับ ใครจะไปจำนนจำยอมง่ายๆ พอพลอยกลับไปได้พักเดียว  ยัยน้องรหัสตัวดีก็มานั่งจ้องหน้าผมตาไม่วาง  ถามอะไรก็ไม่ตอบ  จนพี่ผึ้งโทรมา ก็เป็นเรื่องเลยเชียว 

..................................................

.................................................. 

""นี่ก็จะบ่าย3พอดี  ถือโอกาสไปหาอะไรกินที่โรงอาหารโรงพยาบาลชั้นล่างดีกว่า""

**ปิ๊งป่อง ลิฟท์กำลังเปิดค่ะ ชั้น3**

""สบายโก๋.....5555..""

""..........""

(ใกล้แล้วๆพ่อจะกินให้หนำเล้ยยยยฮรี่ๆ)

**ปิ๊งป่อง  ลิฟท์กำลังปิดค่ะชั้น2**

""เดี๋ยวค่ะ.....รอด้วยๆ""

""เอ้าคุณหมอ......""

""นี่..!!!!..คุณคนไข้...อีกแล้วนะ  จะหนีไปไหนอีกไม่ทราบคะ""

(เวร........เวรแท้ๆๆ ดันลงมาเจอหมอจิ๊บอีก......จะถึงชั้นล่างอยู่แล้วววววววว)

""คือ......เอออ....คือว่า......!!!!!!""

""ฮัลโหล....พี่แมว....เจอตัวพอดีค่ะ...เดี๋ยวเตรียมเชือกกับสายล๊อคเตียงไว้ให้จิ๊บด้วยนะคะ""

""คุณหมอออออออออคร้าบบบบบบบบบ""

""ค่ะ  สงสัยจะต้องมัดไว้  ไม่งั้นเขาก่อเรื่องอีกแน่ๆ หมดความไว้ใจจริงๆ...แค่นี้นะคะ""

""โธ่......หมดกัน""

""หนึ่งทำตัวเองนะ....""

""โธ่.......""

""เป็นผู้ป่วย....ทำไมไม่อยู่ให้มันนิ่งๆบ้างนะ""

""ผมขอโทษก๊าบบบบบ""

""จิ๊บไม่ขำด้วยนะ เอาเป็นว่าหนึ่งจะกลับห้องดีๆ  หรือจะให้จิ๊บตามรปภ.โรงพยาบาลมาเอาตัวหนึ่งไป""

""ง่ะ.......กลับก็ได้ครับ......""

""ดีมาก....ไม่ว่าหนึ่งจะเก่งหมัดมวยมาจากที่ไหน ต่อให้แน่มาขนาดไหนก็ตามแต่......แต่ที่นี่โรงพยาบาลแล้วจิ๊บก็เป็นหมอ  ส่วนหนึ่งเป็นคนไข้เป็นคนรับการรักษา...อยู่ที่นี่จิ๊บใหญ่สุดเข้าใจ๋""

""คร้าบบบบบบบบ""

(จะรอดอยู่แล้วเชียว.....หิวก็หิว สภาพ!!!!)

(รู้งี้ลงบันไดมาซะก็ดี ไม่น่าเลยกู)

""..........""

"".................""

...........................................................

...........................................................

ตอนหน้า

""ยังไงช่วยดูแลคนไข้ให้ดีด้วยนะคะ  แต่คิดว่าล๊อคเขาไว้กับเตียงแบบนี้คงไม่ไหนไม่ได้แน่ๆค่ะ""

""ได้ค่ะคุณหมอ.....""

""ปล่อยผมเถอะน๊าาาาา""

..................................................

..................................................

""หนึ่งเขาปฎิเสธเราจริงจังเลยนะ""

""เราบอกเธอแล้วไงว่าอย่าพึ่งไป....ทำไมใจร้อน""

""เธอจะเริ่มแผนเมื่อไหร่  เราอยากได้เขาคืนมาให้เร็วที่สุด""

"".............""

"".................""

..................................................

..................................................

""นุ่น.....ฉันหนีใจตัวเองไม่พ้นว่ะแก""

""หนีไม่ได้ก็ไม่ต้องหนี  ว่าแต่แกเถอะ  คิดดีแล้วนะ""

""ใช่...!!!!!..คิดมาดีแล้ว ฉันชอบมันฉันยอมรับ""

""!!!!!!!........ตั้งแต่เมื่อไหร่?????""

......................................................

......................................................